ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ μέγα ζήτημα παγκοσμίως η απόφαση της πλατφόρμας HBO Max να αποσύρει το «Όσα παίρνει ο άνεμος», για να το επαναφέρει με ειδική προειδοποίηση όπου θα εξηγεί στο ανήλικο (κάθε ηλικίας) κοινό το «ρατσιστικό» ιστορικό πλαίσιο της κλασικής ταινίας, σαρώνει ανά τον πλανήτη ένα κάκιστο σοφτ πορνό που εκτός του ότι κάνει τις «50 αποχρώσεις του γκρι» να μοιάζουν με Ταρκόφσκι, εμφανίζεται να καθαγιάζει ερωτικώς τον βιασμό, την απαγωγή, την (κωμικοτραγική) ματσίλα και το σύνδρομο της Στοκχόλμης, μαζί με διάφορα BDSM βίτσια.

 

Πρόκειται για την πολωνική (με αισθητική χλιδάτης τουρκικής σαπουνόπερας) ταινία «365 μέρες» ("365 Dni"), η οποία αυτήν τη στιγμή είναι #1 σε όλα τα Netflix του πλανήτη (και στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ και παντού) και πάει να σπάσει κάθε ρεκόρ τηλεθέασης στην πλατφόρμα, παρότι έχει συμπληρώσει μόλις τρεις μέρες προβολής.

 

Συγχρόνως, εξαιτίας των τολμηρών σεξουαλικών σκηνών και ειδικά μίας συγκεκριμένης που αγγίζει το hardcore και έχει κάνει πολλούς θεατές να πιστέψουν ότι συνέβη πραγματικά, η ταινία έχει προκαλέσει χαμό στα social media, ενώ στο εφηβικό / νεανικό TikTok το hashtag #365Days (και το σχετικό video) έχει ήδη φτάσει τα 150 εκατομμύρια views.

 

Οι πρωταγωνιστές της ταινίας, Άννα Μαρία Σιέκλουκα (Λάουρα) και Μικέλε Μορόνε (Μάσιμο).
Οι πρωταγωνιστές της ταινίας, Άννα Μαρία Σιέκλουκα (Λάουρα) και Μικέλε Μορόνε (Μάσιμο).

 

Είναι προφανές ότι η καραντίνα και το lockdown έχουν αφήσει πολλά κουσούρια στον κόσμο και σίγουρα κάποιες διαταραχές στη λίμπιντο. Δεν βλάπτει επίσης την απίστευτη επιτυχία της ταινίας το ότι διαδραματίζεται σε κοσμοπολίτικα σκηνικά διακοπών, σαν αυτά που ονειρεύεται ο μέσος άνθρωπος, αλλά φέτος ειδικά είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα του κάτσουν.

 

Η κεντρική πλοκή του πολύκροτου ήδη ερωτικού αυτού «δράματος» έχει ως εξής:

 

Η Λάουρα είναι στέλεχος σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο της Βαρσοβίας. Η καριέρα της είναι επιτυχημένη, λείπει όμως το ρημάδι το πάθος από την προσωπική της ζωή και κυρίως από τη σχέση της με τον ξενέρωτο σύντροφό της. Ένα ταξίδι στη Σικελία μοιάζει ιδανικό καύσιμο για να αναθερμάνουν τον δεσμό τους. Έλα που όμως εκεί θα βρεθεί μπροστά της ο Μάσιμο, ο νεαρός γόνος ενός αρχιμαφιόζου που δολοφονήθηκε πρόσφατα.

 

Ο Μάσιμο αποφασίζει ότι αυτή είναι και καμία άλλη, τη θέλει σαν τρελός, οπότε, όπως είναι φυσικό, την απάγει, την κρατά όμηρο και της δίνει διορία 365 μέρες για να τον ερωτευτεί. Στο μεταξύ μπορούν να κάνουν πολύ σεξ –που, έτσι κι αλλιώς, όπως βλέπουμε και πριν από τη γνωριμία, το γουστάρουν πολύ και οι δύο– και αν μετά το τέλος της προθεσμίας, εκείνη εξακολουθεί να προτιμά την ελευθερία της, τι να κάνουμε, ατυχία, μπορεί να φύγει. Ας πάει πίσω στη μίζερη ζωή της στην Πολωνία, να δούμε τι θα καταλάβει.

 

Ούτε οι κάποιες ανατροπές στο τελευταίο ημίωρο της ταινίας μπορούν να αλλάξουν την αίσθηση απόλυτης ματαιότητας και χαμένου χρόνου.
Ούτε οι κάποιες ανατροπές στο τελευταίο ημίωρο της ταινίας μπορούν να αλλάξουν την αίσθηση απόλυτης ματαιότητας και χαμένου χρόνου.

 

Από τις πρώτες σκηνές ακόμα τίθεται ο τόνος του έργου, όταν ο Μάσιμο τη βλέπει για πρώτη φορά από μακριά με τα κιάλια. Ο πατέρας του (ζει ακόμα τότε) τον ρωτά τι κοιτάζει και ζητά τα κιάλια να δει κι αυτός. «Πρόσεχε γιε μου», του λέει κατόπιν στοργικά. «Οι όμορφες γυναίκες είναι παράδεισος για τα μάτια, κόλαση όμως για την ψυχή». «Και καθαρτήριο για το πορτοφόλι», συμπληρώνει με συγκατάβαση ο Μάσιμο. Στα ιταλικά όλα αυτά. Ακολούθως, οι περισσότεροι διάλογοι είναι στα αγγλικά, με προφορές τόσο κωμικές που ακούγεται σαν ντουμπλαρισμένη η ταινία, αλλά δεν είναι.

 

Όσο για τις περιβόητες σκηνές άγριου σεξ που έχουν προκαλέσει τέτοιο χαμό, τι να πει κανείς... Τόσες πλατφόρμες πορνογραφίας υπάρχουν, είναι ανάγκη να ανεχτεί κάποιος τέτοια πατάτα μόνο για λίγη βιντεοκλιπάτη τσόντα; Υποθέτει κανείς ότι οι πιτσιρικάδες μπαίνουν και ξαναμπαίνουν στο Netflix για να ξαναδούν τις επίμαχες σκηνές και να τις συζητήσουν με την παρέα τους. Οι ενήλικες όμως τι δικαιολογία έχουν;

 

Ούτε οι κάποιες ανατροπές στο τελευταίο ημίωρο της ταινίας μπορούν να αλλάξουν την αίσθηση απόλυτης ματαιότητας και χαμένου χρόνου.

 

Εντάξει, υποθέτω ότι πολλοί (ίσως και οι περισσότεροι, ανάμεσά τους κι εγώ, προφανώς) έσπευσαν να το δουν για να διαπιστώσουν προς τι η όλη φασαρία και αν όντως έσκασε τσόντα «πολυτελείας» στο Netflix με «αληθινές πεολειχίες», όπως έντονα διαδίδεται.