Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Η λέξη «ΑΝΑΓΚΗ», γραμμένη ελληνικά, στις φλόγες της Νοτρ Νταμ

Η αίσθηση συντριβής που νιώθουμε για την καταστροφική πυρκαγιά στον ιστορικό ναό του Παρισιού, στρέφει πολλούς σε αναζήτηση πηγών, αναφορών που προέλεγαν το κακό που ερχόταν. Και το εντόπιαν σε μια ελληνική λέξη και στον Βίκτωρα Ουγκώ

Μέσα από τις στάχτες της Παναγίας των Παρισίων, με τους Γάλλους να ψάλλουν στους δρόμους το Αve Maria σε κατάσταση σοκ, αίφνης κάποιοι (θέλουν να) πιστεύουν ότι αυτό που συνέβη το βράδυ της Δευτέρας ήταν προφητικό. Ότι ένας χρησμός, γραμμένος από τον Βίκτωρα Ουγκό στο «Η Παναγία των Παρισιών», επιβεβαιώθηκε.

Eίναι σύνηθες στις τραγωδίες – τις προσωπικές αλλά κυρίως τις συλλογικές- να αναζητούμε ερμηνείες μεταφυσικές, να εντοπίζουμε σημάδια της καταστροφής που προϋπήρχαν. Σαν από μια ανάγκη να το τοποθετήσουμε σε ένα επεξηγηματικό πλαίσιο αυτό που συνέβη για να μπορέσουμε να το διαχειριστούμε καλύτερα.

 

Ο «χρησμός» στην περίπτωση της φωτιάς ήταν αυτός  που έγραψε ο Βίκτωρ Ουγκό στον πρόλογο του μυθιστορήματός του το 1831. Διότι ο Ουγκό, ουσιαστικά δεν έγραψε για τον καταδικασμένο έρωτα ενός παραμορφωμένου άνδρα (Κουασιμόδος) και μιας όμορφης νέας (Εσμεράλδα). Εγραψε συμβολικά –ναι, αυτό που κάποιοι ονομάζουν προφητικά- για μια πόλη που γύριζε με αηδία την πλάτη της στον γοτθικό ναό που θεωρείτο στη δεκαετία του 1820 γκροτέσκος, κακότεχνος, κιτς.

 

 

Ο Κουασιμόδος και η Εσμεράλντα (Τζίνα Λολομπρίντζιτα) στην κινηματογραφική μεταφορά του 1956
Ο Κουασιμόδος και η Εσμεράλντα (Τζίνα Λολομπρίντζιτα) στην κινηματογραφική μεταφορά του 1956
 

 

Η πληγή αυτή δεν ήταν άλλη από μια βαθιά χαραγμένη στο μάρμαρο, μαυρισμένη από το πέρασμα των χρόνων επιγραφή με ελληνικά γράμματα. Η λέξη ΑΝΑΓΚΗ που εντόπισε ο συγγραφέας σε μια σκοτεινή πλευρά του ναού κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του

 

 

Vulgar ήταν η φράση που αγαπούσαν να λένε τότε οι Παριζιάνοι που είχαν υποκύψει στην γοητεία της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής οργίζοντας τον Ουγκώ. Οι ίδιοι που μετά την κυκλοφορία του βιβλίου αγάπησαν παράφορα τον ναό και απαίτησαν την συντήρησή του και την επιστροφή στις ένδοξες μέρες. 

 

Η ανάγκη του Ουγκό να προστατέψει την Νοτρ Νταμ από την απαξίωση, την εγκατάλειψη που είχε ήδη προκαλέσει σημαντικές φθορές στον ναό, αλλά και οι ψίθυροι περί κατεδάφισης – υπήρχε εκείνη την εποχή μια γενικευμένη πίεση για αποκαθήλωση κτιρίων της γοτθικής αρχιτεκτονικής- τον ώθησε να γράψει το βιβλίο. Και κάπως έτσι ένα μυθιστόρημα μετέτρεψε ένα παραμελημένο κτίριο σε εθνικό θησαυρό.

 

Ο τρόπος που οι άνθρωποι πληγώνουν τα κτίρια ήταν το νεύμα που οδήγησε στην συγγραφή τον Ουγκό – ο ίδιος παραδεχόταν ότι οι σπουδαιότερες, οι πιο μεγαλειώδεις ιδέες της ανθρωπότητας έχουν καταγραφεί στο σώμα της αρχιτεκτονικής. Η πληγή αυτή δεν ήταν άλλη από μια βαθιά χαραγμένη στο μάρμαρο, μαυρισμένη από το πέρασμα των χρόνων επιγραφή με ελληνικά γράμματα. Η λέξη ΑΝΑΓΚΗ που εντόπισε ο συγγραφέας σε μια σκοτεινή πλευρά του ναού κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του.

 

Οργίστηκε από αυτή τη βαναυσότητα, την επιβολή του ανθρώπου πάνω στο αρχιτεκτόνημα. «Ποια ήταν αυτή η βασανισμένη ψυχή που δεν ήταν πρόθυμη να εγκαταλείψει τον κόσμο χωρίς προηγουμένως να αφήσει το στίγμα του εγκλήματος ή της δυστυχίας πάνω σε αυτό τον αρχαίο ναό;» αναρωτιέται στην εισαγωγή του βιβλίου.  Ένα χρόνο πριν είχε εκδώσει ένα οργισμένο κείμενο με τίτλο «Πόλεμος στους κατεδαφιστές» (Guerre aux demolisseurs!) 

 

O καλύτερος Κουασιμόδος που έγινε ποτέ: ο Τσαρλς Λώτον, στην κινηματογραφική μεταφορά του 1939

................................................................................................................................................

 

Στον περίφημό πρόλογό του ο Ουγκώ γράφει:

 

Ο άνδρας που έγραψε την λέξη πάνω στον τοίχο εξαφανίστηκε στο πέρασμα των γενεών και των αιώνων. Με την σειρά της η λέξη σβήστηκε από τον τοίχο της εκκλησίας. Και ίσως η ίδια η εκκλησία, σύντομα θα εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης.

 

Το βιβλίο έσωσε τότε τον ναό και τον καθιέρωσε παγκοσμίως ως εικονογραφικό σύμβολο του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Η απειλή εξουδετερώθηκε. Το ατύχημα της Δευτέρας δεν κρύβει μέσα του κανένα σπέρμα απόδοσης δικαιοσύνης. Εφτασε στο 856ο έτος της ιστορίας της δικαιωμένη η Παναγία των Παρισίων, εκφράζοντας όχι απλώς ένα σύμβολο της πίστης, αλλά ένα σύμβολο οικουμενικότητας. Και ας βλέπουν κάποιοι την λέξη ΑΝΑΓΚΗ να προβάλλεται ξανά πάνω στους μαυρισμένους από την φωτιά πύργους της. 

 

Και η εκδοχή της Disney
Και η εκδοχή της Disney

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο πύργος του Αγίου Ιακώβου: το "υπέροχο ερείπιο" που μάγεψε τους υπερρεαλιστές
Ο πύργος-καμπαναριό που συναγωνίζεται τους πύργους της Νοτρ Νταμ
Η οξύκορφη, λεπτουργημένη Γοτθική Τέχνη της Παναγίας των Παρισίων σε 22 σπάνιες φωτογραφίες
Πώς γεννήθηκε το αρχιτεκτονικό θαύμα της Παναγίας των Παρισίων και ποιά ζητήματα φωτός και όγκου έπρεπε να απαντηθούν.
Παναγία των Παρισίων: Τα μυστικά αλχημείας και αποκρυφισμού της Νοτρ Νταμ
Τα μυστικά αλχημείας και αποκρυφισμού της Παναγίας των Παρισίων
Παναγία των Παρισίων: πώς η απεικονιστική τεχνολογία θα βοηθήσει στην αποκατάστασή της
Διάφοροι τύποι τηλεπισκοπικών δεδομένων και τεχνικές εφαρμόζονται πλέον στα σχέδια διαχείρισης τέτοιων κρίσεων
Ο Βίκτορ Ουγκό είχε βάλει κι αυτός φωτιά στην «Παναγία των Παρισίων»
Στις σελίδες του επικού του δράματος, περιγράφει μια πυρκαγιά παρόμοια με αυτη που συνεβη χθες βράδυ.
Η συναρπαστική ιστορία της Παναγίας των Παρισίων
Χρειάστηκε πάνω από 100 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Αυτή είναι η ιστορία του εμβληματικότερου ναού της Γαλλίας
Γιατί η Παναγία των Παρισίων ήταν τόσο εύφλεκτη; Ειδικοί εξηγούν
Ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του καθεδρικού ναού είναι εκείνο που, σύμφωνα με ειδικούς, ευθύνεται για την ραγδαία εξάπλωση της πυρκαγιάς
Όλα θα γίνουν όπως ήταν... στην Παναγία των Παρισίων
Εραστές θα φιληθούν φευγαλέα στην κορυφή της, σχολιαρόπαιδα θα ατενίσουν το Σηκουάνα, τουρίστες θα στηθούν σε ουρές...

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Καλή μου, συναντιόμαστε ξανά»: Δίπτυχο ζευγαριού του 16ου αιώνα ενώνεται ξανά μετά από 150 χρόνια
Η ιστορία ενός δίπτυχου που χωρίστηκε, μέσω δημοπρασιών και άλλων ατυχών γεγονότων, αποκαλύπτεται με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.
Τελικά, ο άντρας του σπιτιού ήταν κορίτσι: Ιστορίες γυναικείου θάρρους από το μακρινό 1800
Το αληθινό pride πάει βαθιά μέσα στον χρόνο και μακάρι όλοι να ήμασταν τόσο γενναίοι διαχρονικά.
Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ: «Ας μην ξεκινήσουμε πάλι τις δοξολογίες ότι είμαστε ο περιούσιος λαός»
Η Βυζαντινολόγος-ιστορικός και πρόεδρος του Δ.Σ. του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
Τι ήταν η Τασκένδη;
Από τον Βασίλη Οικονόμου
15 Ιουνίου 1945
Αυτή είναι η ακριβής ημερομηνία και χρονολογία της αυτοκτονίας του Άρη Βελουχιώτη.
Τι μας μαθαίνει σήμερα η κατάρρευση του μυκηναϊκού πολιτισμού;
Οι αιτίες της καταστροφής και οι συγκρίσεις με την εποχή μας εξαιτίας της πανδημίας: Μιλούν στη LiFO η βραβευμένη αρχαιολόγος Ντόρα Βασιλικού και ο αναπληρωτής καθηγητής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, Αντώνης Κοτσώνας.
Κωνσταντινούπολη, ένα παράδειγμα επισιτιστικής ανθεκτικότητας
Οι σύγχρονες πόλεις χωρίς εφόδια μπροστά στον κίνδυνο μιας κατάρρευσης
Τα μουσεία της Αθήνας ανοίγουν ξανά
Οι επιμελητές και οι υπεύθυνοι εννέα μεγάλων μουσείων της πόλης, που ανοίγουν ξανά από τη Δευτέρα 15/6, επιλέγουν ένα εμβληματικό έκθεμα από τις μόνιμες συλλογές τους, που αξίζει να ανακαλύψουμε εκ νέου.
Η ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου όπως καταγράφηκε στις πρώτες αρχαίες πηγές
Οι Ήρκος και Στάντης Aποστολίδης συγκέντρωσαν και μετέφρασαν 350 αποσπάσματα, από 42 αρχαίους ιστορικούς που μιλούν για τον Μέγα Αλέξανδρο που πέθανε σαν σήμερα, το 323 π.Χ.
Μπάρσκι: Ένας Ουκρανός προσκυνητής του 18ου αιώνα εικονογραφεί το Άγιον Όρος
Οι περιηγητικές εντυπώσεις του Βασίλι Μπάρσκι από τα δυο ταξίδια του στο Άγιον Όρος, το 1725 και το 1744, είναι ένας θησαυρός. Αποτυπώνουν με σχολαστικότητα την εικόνα των μοναστηριών, τα κειμήλιά τους, την φύση ολόγυρα και το μόχθο των μοναχών, όχι μόνο με κείμενα απλά και αβίαστα, αλλά κυρίως με σχέδια που παρά την αφελή τους χάρη, έχουν την ακρίβεια του ιστορικού ντοκουμέντου και δημοσιεύονται πρώτη φορά στο διαδίκτυο.
Ο αποκρυπτογράφος των τοιχογραφιών στην Αρχαία Θήρα, την Κνωσό και τις Μυκήνες
«Ο αρχαιολόγος είναι απλώς ο “θεσμικός μεσάζων” μιας έρευνας, κάτι σαν τον γαλάζιο πίθηκο των τοιχογραφιών του Ακρωτηρίου» καταλήγει ο αν. καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
1821-2021: Η συνείδηση της ενότητας
Ο εορτασμός για το 1821 βρίσκεται ήδη στο βάθρο που του αξίζει γιατί είναι ένα γεγονός ελευθερίας, πατριωτισμού και ενότητας και αυτές είναι αξίες που δεν πρέπει ούτε να ευτελίζονται ούτε να χαρίζονται στα άκρα.
Η βραβευμένη αρχαιολόγος Ντόρα Βασιλικού αφηγείται τη ζωή της στη LiFO
Η αρχαιολόγος που έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με τη ζωή και την τέχνη των Μυκηναίων μιλά για τη μελέτη του ανθρώπινου παρελθόντος και τις αναγωγές στη σύγχρονη εποχή.
Η στεγαστική αποκατάσταση των προσφύγων
Η Αγροτική και Αστική αποκατάσταση ως κύρια προτεραιότητα, η οικιστική πολιτική του Ταμείου Περίθαλψης Προσφύγων, και τα βασικά κριτήρια επιλογής των περιοχών εγκατάστασης των προσφύγων στην Αθήνα και στον Πειραιά
Τα θαμμένα αγάλματα του πολέμου
Επί έξι μήνες πριν από την εισβολή των Γερμανών μια ομάδα από εργάτες και αρχαιολόγους έσκαβε τα δάπεδα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για να θάψει εκεί ό,τι πολυτιμότερο έχει η Αθήνα: τους κούρους και τις ληκύθους της.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Vulgar Πηγή: www.lifo.gr: Vulgaire (Χοντροκομένο, ξεπερασμένο, χυδαίο), ίσως έλεγαν οι Παριζιάνοι τότε.
Τον Κουασιμόδο στην ταινία ερμήνευσε ο Άντονυ Κουϊν.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή