Το μέγα-γκράφιτι στο ΕΜΠ που δίχασε την πόλη

Το μέγα-γκράφιτι στο ΕΜΠ που δίχασε την πόλη Facebook Twitter
Achilleas Zavallis / SOOC
35

Πέντε μέρες πάνε αφότου ένα πελώριο ασπρόμαυρο γκράφιτι κάλυψε εν μία νυκτί διά της δοκιμασμένης αντάρτικης τακτικής "hit and run" τη μισή εξωτερική πλευρά του κτιρίου του ΕΜΠ επί της Στουρνάρη συν την πρόσοψη γωνία με Πατησίων κι ακόμα οι Αθηναίοι φιλονικούν τόσο για το αυθαίρετο της ενέργειας όσο και για την αισθητική της. Ο ίδιος ο πρύτανης μίλησε μεν για «έλλειμμα αγωγής και πολιτισμού», απέφυγε όμως – και σοφά – να «αφορίσει τους βανδάλους», όχι γιατί δίστασε, εκτιμώ, αλλά πιθανότατα επειδή του έκανε ένα κάποιο «κλικ». Η αλήθεια είναι ότι αν φιλοτεχνούσε κάτι αντίστοιχο ο Bansky π.χ. σε ένα δημόσιο κτίριο του Λονδίνου, όλοι τώρα θα μιλάγαμε με θαυμασμό γι' αυτό και θα αποθεωνόταν σε ΜΜΕ και social media – ψέματα; Προσωπικά πάντως ανήκω σε αυτούς που το απόλαυσαν τη σκοτεινή ομορφιά του. Ωραίο ή όχι, «σύννομο» ή μη, το νέο επιβλητικό γκράφιτι του Πολυτεχνείου είναι αναμφίβολα ένα έργο καλλιτεχνικό, με σχεδιασμό και άποψη, που απαίτησε επίπονη συλλογική δουλειά αλλά και τόλμη. Και που πιθανόν να κοσμεί μεθαύριο ένα θερμά χειροκροτούμενο κατά την παρουσίαση βιογραφικό ενός ταλαντούχου δημιουργού ή και περισσότερων.

Ναι, ξέρω, πρόκειται για μνημείο και μάλιστα χιλιοταλαιπωρημένο. Όμως η τωρινή εικαστική παρέμβαση φαντάζει σαφώς προτιμότερη από εκείνο το βρόμικο, χαοτικό παζλ αλληλοεπικαλυπτόμενων συνθημάτων και αφισών που υπήρχε εκεί από αμνημονεύτων. Είναι μάλιστα τέτοια τα χρώματα του έργου ώστε δύσκολα μπορεί ο τοίχος αυτός να «βεβηλωθεί» περαιτέρω


Ναι, ξέρω, πρόκειται για μνημείο και μάλιστα χιλιοταλαιπωρημένο. Όμως η τωρινή εικαστική παρέμβαση φαντάζει σαφώς προτιμότερη από εκείνο το βρόμικο, χαοτικό παζλ αλληλοεπικαλυπτόμενων συνθημάτων και αφισών που υπήρχε εκεί από αμνημονεύτων. Είναι μάλιστα τέτοια τα χρώματα του έργου ώστε δύσκολα μπορεί ο τοίχος αυτός να «βεβηλωθεί» περαιτέρω. Και μη μου πείτε ότι θα προτιμούσατε το κτίριο με τους πάλαι πότε πάλλευκους τοίχους του γιατί όσο παραμένει ένα ζωντανό εκπαιδευτικό ίδρυμα με «ειδικό βάρος» και μάλιστα στις παρυφές της πιο ανήσυχης γειτονιάς της Αθήνας, κάτι τέτοιο ακούγεται σουρεάλ. Ούτε γίνεται να βάλεις σεκιούριτι και ΜΑΤ να φυλάνε μέρα-νύχτα τα καθοσιωμένα ντουβάρια. Σε ένα πιο εξιδανικευμένο σύμπαν, θα μπορούσαν οι επιφάνειες να καλυφθούν με αντι-γκράφιτι υλικό, αγνοώ όμως πόσο εφικτό είναι αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση.


Ναι, ξέρω, δεν ρώτησαν κανέναν πριν το κάνουν – αλλά από πότε η τέχνη και μάλιστα η street art αδειοδοτείται; Μήπως έπειτα είχαν ρωτήσει κανέναν οι πιο «καθώς πρέπει» Atenistas ή μήπως ζητάνε τη γνώμη μας οι λογής διαφημιζόμενοι που έχουν πλημμυρίσει την πόλη με ανοικονόμητες, κακόγουστες, ενοχλητικές και συχνά παράνομα τοποθετημένες ρεκλάμες; Ξέρω επίσης πως υπάρχει γενικότερο πρόβλημα «βανδαλισμών» και αυθαιρεσιών στην Αθήνα, πως κάποιοι ακούν τα παραπάνω σαν εύκολη δικαιολογία και ενθάρρυνση. Και αληθεύει ότι στην πόλη αυτή αλλά και στη χώρα συνολικά δεν το έχουμε σε τίποτα να μουτζουρώσουμε οτιδήποτε, οπουδήποτε (μακριά βέβαια από το δικό μας σπίτι), ότι αντικρίζεις χουλιγκάνικα και άλλα άθλια συνθήματα και tags στα πιο απίθανα σημεία, ότι έχουμε εθιστεί να αντιλαμβανόμαστε τον δημόσιο χώρο σαν απόπατο. Υπάρχουν μάλιστα κι εκείνοι που από άποψη κιόλα τάχα μου θα πάνε επίτηδες να μουτζουρώσουν όχι τον σοβά ενός άσχημου κτιρίου αλλά το μάρμαρο όπου το βρουν, μην αναφέρω γλυπτά κι αγάλματα που έχουν υποστεί κάθε είδους κακοποίηση, σπανίως δε έστω ευφάνταστη.

Το μέγα-γκράφιτι στο ΕΜΠ που δίχασε την πόλη Facebook Twitter
Achilleas Zavallis / SOOC

Όμως την πόλη και τον δημόσιο χώρο της ασχημαίνουν και αμαυρώνουν καταρχήν τόσο οι μυριάδες πολεοδομικοί «τραμπουκισμοί» και οι εργολαβικές αυθαιρεσίες δεκαετιών όσο και οι υποβαθμισμένες καιρό τώρα συνθήκες ζωής των κατοίκων της σε συνδυασμό με την εγκατάλειψη. Την ασχημαίνει επίσης η «επίσημη» αισθητική όπως αποτυπώνεται στις παράταιρα, στην πλειοψηφία τους, ανακαινισμένες πλατείες της και τα τουλάχιστον αμφίβολης καλλιτεχνικής αξίας έργα τέχνης που τις κοσμούν. Σε αντίθεση μάλιστα με τα διάφορα γκράφιτι, που λίγο χρώμα αρκεί για να σβήσουν, η εν λόγω αισθητική έχει φτωχύνει το δημόσιο κατά αρκετά εκατομμύρια Ευρώ, πλουτίζοντας ταυτόχρονα τσέπες ποικίλων «ημετέρων».

Δεν σημαίνουν τα παραπάνω ότι θα πρέπει να νιώσουμε ελεύθεροι να πάρουμε καθένας ένα σπρέι μπογιατίζοντας ό,τι βρεθεί στο διάβα μας, ακόμα κι αν είμαστε τέρατα ταλέντου. Δεν έχουν όλοι την όρεξή μας, όπως ούτε κι εμείς τη δική τους. Μια πόλη έπειτα τόσο παραφορτωμένη με ό,τι να'ναι γκράφιτι και tags, τείνει να θυμίζει περισσότερο κιτς καραγκούνα παρά αβάν γκαρντ μποέμισσα. Διαφωνώ όμως κάθετα με τη συλλήβδην δαιμονοποίηση της street art, πρόκειται εξάλλου για ένα εκφραστικό μέσο παλιό όσο οι ανθρώπινες πόλεις και φύσει άναρχο. Εντάξει, είναι λίγο ψωνίστικο κι εγωπαθές αλλά βρείτε έναν καλλιτέχνη που να μην είναι κομμάτι εγωπαθής και ψώνιο, ακόμα και με την καλύτερη των εννοιών.


Ας μην ξεχνάμε κιόλα ότι η Αθήνα έφτασε σήμερα να θεωρείται από τις πιο ενδιαφέρουσες πόλεις στον κόσμο γι΄αυτό το είδος τέχνης, έχοντας αναδείξει σπουδαίους δημιουργούς. Στις καλές της στιγμές, η street art, εφήμερη από τη φύση της, προσδίδει χρώμα και προοπτική στην καθημερινότητά μας ακόμα κι όταν την τρολάρει, επανανοηματοδοτώντας διαρκώς τον δημόσιο χώρο (μαζί και τα ζωντανά μνημεία του) και τη σχέση μας με αυτόν. «Επικές» εικαστικές παρεμβάσεις σαν αυτή στο ΕΜΠ θα πρέπει να αναγνωρίζονται just for the Hell of it! Κατά τον μετρ του είδους Bansky, εξάλλου, που πολύ μνημονεύθηκε με αφορμή το γεγονός, «η τέχνη οφείλει να ανακουφίζει τους διαταραγμένους και να δαταράσσει τους ανακουφισμένους». Προτού λοιπόν σπεύσουμε να ασβεστώσουμε το «αίσχος» του Πολυτεχνείου, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να το αποκωδικοποιήσουμε. 

35

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Δ. Πολιτάκης / Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Μπορεί να έχει άμεση ανάγκη κάποιου είδους ανάπλασης η Πλατεία Εξαρχείων, το τελευταίο που χρειάζεται όμως είναι ένα μίζερο χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ζόρι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Β. Στεργίου / Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Αντί να βλέπουμε τη χώρα σαν άδεια πισίνα όπου πρέπει να γυρίσουν τα ξενιτεμένα της μυαλά για να γεμίσει, ας αλλάξουμε τα κολλημένα μυαλά σ' αυτόν εδώ και σε άλλους τόπους.
ΤΗΣ ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Β. Βαμβακάς / Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Οποιοσδήποτε απολογισμός της είναι καταδικασμένος στη μερικότητα, αφού έχουν συμβεί άπειρα γεγονότα που στιγμάτισαν τις ζωές όλων μας ‒ δύσκολο να μπουν σε μια αντικειμενική σειρά.
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΜΒΑΚΑ

σχόλια

20 σχόλια
Εγω απορω πως το καναν ολο αυτο και κανεις δεν τους πηρε χαμπαρι...Σε τι διαφερουν αυτοι οι ανθρωποι απο αυτος που καταστρεψαν το μουσειο στην συρια (αν θυμαμαικαλα το μερος);Οσον αφορα οτι το αρθρο προσπαθει να μας το παρουσιασει ως ομορφο παρακαλειται ο αρθρογραφος να τους φωναξει να κανουν το σπιτι του ετσι και απο εξω και απο μεσα , αφου του αρεσε τοσο
Σε ένα κτίριο του babis, σε ένα fiat 500, σε ένα τσιμεντένιο παγκάκι, σε ένα βαγόνι του μετρό, σε μία θήκη tablet και σε άλλα τέτοια αντικείμενα καθημερινής χρήσης π.χ. θα ήταν αισθητική αναβάθμιση ίσως ένα τέτοιο skin. Ακόμη κι αν θέλουμε να γίνουμε μπογιατζήδες guy fawkes της Στουρνάρη, το συγκεκριμένο urban-varoufakio wow-piece of art πάνω στο πολυτεχνείο εμένα μου μοιάζει σαν να άφησε ένα canadair 2 τόνους κουτσουλιές στον Παρθενώνα.
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ .'Οτι και αν θέλει να συμβολίσει ο ''καλλιτέχνης'' ας εκφραστεί στον καμβά του .Τέχνη ...πόσο μα πόσο παρεξηγημένη πια... και εγώ σήμερα 'εκανα μια μουτζούρα στο χαρτί μου και προσπάθησα να πείσω όσους την είδαν ότι πίσω απο αυτή κρύβεται η Φωνή της απόγνωσής μου για την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι που κρέμεται από το εκκρεμές του Φουκώ...'Αντε τώρα βαψτε ρόζ και την Ακρόπολη και βάλτε και τον Κωστέτσο να ντύσει τις Καρυάτιδες με πουά...Εγώ ένα δεν καταλαβαίνω πως διάολο δεν πήρε κανείς χαμπάρι μες την Πατησίων ότι ώρα και να το έκαναν ώστε να τους σταματήσουν δηλαδή δουλευόμαστε τώρα???????
Τι παει να πει διχασμός; Πρόκειται για καλλιτεχνικό ζήτημα; Το θέμα είναι απλό. Ούτε μια γραμμή μολύβι δεν πρέπει να χαράσσεται σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία (εκτός του ιδίου) και μάλιστα σε μνημεία ή χώρους που εχουν σημαντικό συμβολικό και ιστορικό χαρακτήρα (με την έννοια πως αυτοί θα πρέπει να προστατεύονται κατα προτεραιότητα). Όλα τα άλλα λέγονται απο την ιδεολογική σκοπιά του καθενός και το θέμα τίθεται σε έντελώς λάθος βάση.
καλησπερα ειμαι εικαστικος και εχω τελειωσει στο συγκεκριμενο κτιριο ζωγραφικη,,,για να πω την αληθεια αυτο το γκραφιτι εχει μια αγριοτητα και στο συνολο του ειναι ενδιαφερον...σε ασπρο μαυρο γκρι δημιουργει δονησεις ..βεβαια καλυτερα να το εκαναν σε ενα τοιχο και οχι στο πολυτεχνειο αλλα δεν ειναι ασχετοι..
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι οτι όπως αυτοί που έβαψαν το κτίριο σύμφωνα με την δική τους αισθητική χωρίς να ρωτήσουν κανένα, αύριο θα έρθουν κάποιοι άλλοι και θα το βάψουν σύμφωνα με την δικιά τους αισθητική και μετά κάποιοι άλλοι και στο τέλος το κτίριο θα μετατραπεί σε μια τεράστια μουτζούρα δηλαδή όπως ήταν λίγο καιρό πρίν
Άλλο ένα αποκρουστικό θέαμα στην κακάσχημη βαλκανική μας πόλη. Και τι έχουμε να δούμε ακόμα τώρα που θα αποθρασυνθούν εντελώς όλοι οι περιθωριακοί...
Πραγματικα δεν μπορω να καταλαβω τι σας αρεσει σε αυτο το εκτρωμα. Ενα βραδυ, σηκωθηκε ενας βανδαλακος, φορτωσε το backpack και κατεβηκε στην κατησιων να μουτζουρωσει το Πολυτεχνειο. Δεν θα σταθω στην ιστορικοτητα του κτηριου, δεν θα σταθω στην ανοχη να εχει φιλοξενηθει στο Πολυτεχνειο (οχι μονο της Πατησιων αλλα και της πανεπιστημιουπολης) ο server του indymedia και εργαστηριο παραγωγης μολοτοφ, δεν θα σταθω στο οτι αποτελει ορμητηριο και ασυλο κατσαπλιαδων για τα κομπιουτερομαγαζα της Στουρναρη, θα σταθω αποκλειστικα στην αισθητικη στο συγκεκριμενο ποστ.Νομιζω οτι εχουμε χασει καθε αισθηση γουστου και αισθητικης στο βωμο του νεοτερισμου και της "μοδας". Ο Ελληνας παντα ηταν λατρης του ωραιου, του αγνου, του καθαρου, ποτε δεν ημασταν καταστροφικοι και βανδαλοι και δεν αναφερομαι σε ρετρολαγνειες της αρχαιας Ελλαδας κλπ.Σαν ταλαιπωρημενος λαος και αρκετα φτωχος ,μεχρι και τη δεκαετια του 70, οι περισσοτεροι αν ανατρεξουμε στο πως γαλουχηθηκαν οι γονεις μας, πολλοι εξ αυτων σε σπιτια απλα και προχειρα, θα δουμε οτι υπηρχε ταση να διατηρηθει οτιδηποτε το ωραιο, ξεκινωντας απο ενα ασβεστωμα στην αυλη για να κρυφτουν-καλυφθουν κακοτεχνειες και η προχειρη κατασκευη μεχρι τον απολυτο σεβασμο στη δημοσια περιουσια.Ετσι σημερα το ματι μας εχει συνηθισει στην τσαπατσουλια, στην καταστροφη. Εχουμε συνηθισει την οφθαλμαπατη της ασχημιας. Που ξεκιναει απο την εξοδο της Πολυκατοικιας μας που ενας πιτσιρικας πατησε "ταγκια" χθες βραδυ, βλεπουμε τη σταση του λεωφορειου και το ιδιο το λεωφορειο μουτζουρωμενο που καποιος εισεβαλε στο σταθμο τη νυχτα ,στη διαδρομη για τη δουλεια κτιρια να εχουν υποστει φθορες. Μια συνεχης λοιπον εισβολη, ενας "βιασμος" της δημοσιας και ιδιωτικης μας περιουσιας, που οποια κι αν ειναι και οπως κι αν αποκτηθηκε, που ακομα κι αν σημερα την χρωσταμε ή μας υποχρεωσαν να τη χρωσταμε σε ξενους αφενταδες, αυτην εχουμε, με αυτη ειμαστε υποχρεωμενοι να πορευθουμε και να επιβιωσουμε, κι εμεις την καταστρεφουμε,γιατι? Γιατι την μισουμε? Και αν τη μισουμε τοτε τι αγαπαμε? Γι αυτο αν παμε κανα ταξιδι στην Ευρωπη μας αρεσει που ολα ειναι περιποιημενα και καθαρα? Δεν ειμαι εναντιον της τεχνης, σε ολες της τις εκφανσεις. Για τους φιλους γκραφιταδες θεωρω πως υπαρχουν πλαϊνες οψεις πολυκατοικιων και διαχωριστικα σε εργοταξια για να αποτελεσουν καμβα για το εργο τους με τη συμφωνη γνωμη του υπευθυνου. Στοιχηματιζω οτι στα σπιτια τους και στα μαγαζια των δικων τους φοβουνται να βαψουν, κι αν εβαψαν ποτε τους ηρθε αεροδυναμικη παντοφλα και το διορθωσαν με τη μπατανοβουρτσα.Κλεινοντας να πω πως βρεθηκα σε πολυτεχνειο στην Ολλανδια, σε ενα απο τα καλυτερα Πολυτεχνεια της Ευρωπης και δεν υπαρχει περιφραξη, υπαρχει τυπικη φυλαξη (οχι αστυνομευση-περιφρουρηση), τα κτιρια αποτελουν κοσμημα και καμαρι της πολης. Δεν μπορω να δεχθω οτι ο Ολλανδος ειναι ανωτερος μου αισθητικα.....
μακάρι να είχε πυροδοτηθεί τέτοιας έκτασης συζήτηση περι προσβολής μνημείου όταν νοίκιαζαν την αρχαία αγορά για φαγοπότι των golden boys.Προφανώς, τόσο η αισθητική μας όσο και η ηθική μας εξαγοράζονται.http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=420286
Κύριε Αντωνόπουλε:Θα πρέπει να σκεφτόμαστε περισσότερο πριν να εξαπολύσουμε διθυράμβους υπέρ της ανομίας. Αρκετά πια. Αν εννοείτε διχασμό το 99/1 έχετε μεγάλη σύγχυση σχετικά με την έννοια της λέξης. Υπάρχουν ακόμα νόμοι σε αυτή τη χώρα (ευτυχώς). Εκτός εάν εσείς εύχεστε το αντίθετο. Εμείς που καθίσαμε σε αυτά τα έδρανα συνεχίζουμε να τιμούμε τον πολιτισμό την επιστήμη και την πρόοδο του πνεύματος. Αν νομίζετε ότι κάνουμε λάθος τότε τι να πω. Με το επόμενο άρθρο σας επιχειρηματολογήστε με την δυνατή πένα σας και υπέρ των τζιχαντιστών που καταστρέφουν μνημεία.
Μάλιστα, καμία 10αρια άτομα αποφάσισαν για την εμφάνιση ενός κτιρίου ιδιοκτησίας δημοσίου, δηλαδή όλων μας, αυτό από μόνο του είναι μια έντονη δήλωση και πράξη εντελώς αντίθετη της δημοκρατίας, το αν το έκαναν όμορφο η άσχημο δεν έχει σημασία..
Έχουμε την αισθητική και την πόλη που μας αξίζει.Στο μόνο που τους παραδέχομαι είναι ότι πρωτοτύπησαν όσων αφορά την ''βεβήλωση'' του κτιρίου. Όχι απλά δεν περιορίστηκαν στην βάση του κτιρίου όπως γίνονταν με τα προηγούμενα εκατοντάδες γκράφιτι, αλλά έφτασαν ''θαρραλέα'' ή ''θρασύτατα'' (όπως θέλει καθένας το μεταφράζει) ως την κορυφή του.
Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα γκράφιτι και το street art και μάλιστα πιστεύω πως μπορούν να προσθέσουν ομορφιά και δημιουργικότητα στα μουντά αστικά τοπία. Ναι, είναι βανδαλισμός εξ'ορισμού, αλλά αυτό είναι και κομμάτι της γοητείας του street art (Σε αυτό το σημείο να εξαιρέσω γκράφιτι για πράσινους λαγούς, γαύρους αγνώστου πατρός και λοιπές χουλιγκανιστικές δυνάμεις). Επίσης, τις δουλειές του Bansky, μιας και αναφέρθηκε στο κείμενο, τις θεωρώ ευφυέστατες, συγκινητικές, γεμάτες έξυπνη ειρωνία και εύστοχους κοινωνικοπολιτικούς προβληματισμούς. Το συγκεκριμένο γκράφιτι, όμως, πραγματικά με διχάζει. Αισθητικά, μου κάνει την ίδια εντύπωση που θα έκανε και μια μουτζούρα, είναι σαν ένα έργο του Τζάκσον Πόλοκ απ'το οποίο όμως έχει αφαιρεθεί η πρωτοτυπία και η δημιουργική διαδικασία. Κοινώς, χύμα μπογιά σε λευκό φόντο, με αφηρημένα μοτίβα. Αν το έβλεπα οπουδήποτε αλλού, δε θα του έδινα καμία απολύτως σημασία. Σαφώς και είναι τέχνη, μιας και τέχνη είναι για μένα κάθε μορφής έκφραση. Σαφώς όμως και δεν ανήκει στα δείγματα τέχνης που θαυμάζω ή που με συγκινούν. Αυτό, όμως, που με προβληματίζει και με διχάζει είναι ο συμβολισμός που κρύβεται πίσω από ένα τέτοιο δημιούργημα. Άσχημο και κακόγουστο, σαν την Αθήνα. Βίαιο και μίζερο, σαν την κατάσταση της κοινωνίας και της παιδείας. Σοκαριστικό, κυρίως, γιατί βρίσκεται πάνω σε ένα ιστορικό κτίριο, που μάλιστα έχει "χτυπηθεί" στο παρελθόν από καθεστώτα που ήθελαν να βουλώσουν στόματα και είχαν στερήσει την ελευθερία του λόγου, της έκφρασης, ακόμα και της ίδιας της ζωής.Όχι, δε μου αρέσει να βλέπω νεοκλασικά κτίρια της πρωτεύουσας να μουτζουρώνονται. Τα θέλω καθαρά, φωτισμένα και περιποιημένα, όπως αυτά του εξωτερικού. Χώρος για γκράφιτι υπάρχει και αλλού. Δε μου αρέσει καθόλου που ο σεβασμός προς την ιστορία έχει χαθεί και που "άγνωστοι" βεβηλώνουν κτίρια που θα έπρεπε να θεωρούνται ιερά. Δε μου αρέσει η δειλή στάση του πρύτανη, γιατί το χώρο που βρίσκεται θα έπρεπε να τον τιμάει εκφράζοντας μια άποψη, είτε θετική είτε αρνητική. Αυτό, όμως, που δε μου αρέσει καθόλου είναι που ζω σε μια χώρα στην οποία η άγρια μαυρίλα του εν λόγω γκράφιτι καταφέρνει να χαρακτηρίσει εύστοχα και εξαγριώνοντας την κατάσταση της κοινωνίας, της παιδείας και της ελληνικής πραγματικότητας του σήμερα.
Θα τρελαθούμε εντελώς; Τι σχέση έχει η street art με το να μετατρέπεις ένα ολόκληρο δημόσιο κτίριο, με την ιστορία και τους συμβολισμούς που έχει εν μια νυκτι σε - ας το παραδεχτούμε ρε παιδιά- έκτρωμα; Και γιατί οι "πολεοδομικοί τραμπουκισμοί και οι αθαιρεσίες" να λειτουργούν σαν άλλοθι για μια τόσο τρομακτική μεταμόρφωση που δεν προσυμφωνήθηκε και δε συζητήθηκε με κανέναν; Αποκωδικοποιώντας το λοιπόν, βλέπω μόνο παρερμηνεία του quote του Banksy. Πάντως, συμφωνώ σε ένα πράγμα: πράγματι, δε θα μπορούσε να βεβηλωθεί περισσότερο
Αυτό που παραλείπετε να πείτε είναι οτι σε καιρούς οικονομικής δυσχέρειας το κακόμοιρο ΕΜΠ θα πρέπει να βρει πολλές χιλιάδες ευρώ για να αποκαταστήσει το κτήριο. Τα λεφτά αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αλλού. Από την άλλη, είναι προφανές, ανεξάρτητα από την ποιότητα του έργου που είναι υποκειμενική, οτι δεν μπορεί ο κάθε ορεξάτος να πάει και να κάνει το κέφι του σε δημόσιο χώρο. Δηλαδή αν εγώ περάσω αύριο και θελήσω να το βάψω ροζ, θα έχω δίκιο; Το κτήριο έχει ιδιοκτήτη, το ΕΜΠ και εμμέσως τους έλληνες πολίτες, και είναι φασισμός να βρίσκονται 5-10 νοματαίοι και να το μαυρίζουν.
Προσωπικά το πρόβλημα μου δεν είναι ούτε τα γκράφιτι ούτε η street art αρκεί να είναι τέχνη όμως κ όχι ανόητες ταγκιές, ούτε "σούλα σ'αγαπώ", ούτε αφίσες κάθε κομματικής νεολαίας. Το πρόβλημα μου με το συγκεκριμένο είναι οτι απλά ΔΕΝ είναι ωραίο. υποκειμενικό θα μου πείτε αυτό. Δεκτό.
Δεν μου αρέσει η "μαγκιά" που υπάρχει πίσω απ' αυτή την ενέργεια: "Εμείς θα βάψουμε το Πολυτεχνείο κι άν δε σας αρέσει, να πά' να γαμηθείτε".Απ' την άλλη, σε σχέση με τον αχταρμά που υπήρχε απο κάτω με τα συνθήματα αλληλεγγύης στο Μαζιώτη και τα τσιτάτα κατά του πολιτισμού για την ολική απελευθέρωση ζώων και φυτών, το γκράφιτι αυτό είναι σαφώς προτιμότερο.Όσο για τον πρύτανη, το μόνο που του έκανε "κλικ" πιστεύω είναι ο κίνδυνος να τον εντοιχίσουν τα Συριζόπουλα αν πεί κάτι "αντιδημοκρατικό".
Ναι καλά,ποιος ο λόγος να αποκωδικοποιήσουμε την ηλιθιότητα του καλλιτέχνη της κακιά ώρας που παρανόμως μας επιβάλει με την αηδία του;Είναι απείρως ευκολότερο να "μπεις"στο μυαλό μιας διάνοιας παρά στο μυαλό του κάγκουρα.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ