Στην οδό Ευριπίδου, χαμηλά, απέναντι από το Hotel Euripidis, ο Rimon Guimarães, street artist από την Βραζιλία, βάφει τον τοίχο ενός παλιού εγκαταλελειμμένου κτιρίου. Είναι το καινούριο του έργο που σκέφτεται να το ονομάσει Cross the Ocean.
Το έργο που ολοκλήρωσε χθες είναι μια πολύχρωμη τοιχογραφία που τραβάει το μάτι και δημιουργεί μία αίσθηση χαράς και θετικότητας σε έναν δρόμο βρώμικο με άδεια μαγαζιά που κάνουν πιο έντονη την εικόνα της παρακμής. Πραγματικά ομορφαίνει την γειτονιά. Συναντήσαμε τον Rimon αφοσιωμένο στην ζωγραφική του λίγο μετά το μεσημέρι, ανάμεσα από περίεργους Κινέζους που παρατηρούσαν τι φτιάχνει. Τα ρούχα του ήταν το ίδιο πολύχρωμα με τα έργα του και η βραζιλιάνικη προφορά τού έδινε έναν αέρα εξωτικό. Ο Rimon ήταν φουλ ευδιάθετος, ο καιρός φανταστικός και υπό τους ήχους της μουσικής - με έμπνευση από Αφρική - που ο ίδιος φτιάχνει, καθίσαμε να πούμε δυο λόγια.
Δεν μου αρέσει να λέω πολλά για τα έργα μου προτιμώ οι άνθρωποι που περνάνε να το ερμηνεύουν με τον τρόπο τους. Η δύναμη της εικόνας είναι το πιο σημαντικό πράγμα.
«Μόλις ήρθα από την Ελβετία, βρήκα φτηνό εισιτήριο και είπα να συμπεριλάβω την Αθήνα στο τουρ που κάνω στην Ευρώπη. Δεν έχω ξαναέρθει στην Ελλάδα. Ήρθα για να γνωρίσω έναν νέο πολιτισμό και να ζωγραφίσω. Αυτό κάνω, αυτή είναι η ζωή μου. Ταξιδεύω από χώρα σε χώρα και μαζί με άλλους καλλιτέχνες ή μόνος συμμετέχω σε καλλιτεχνικά πρότζεκτ. Εκτός από street art, ζωγραφίζω και σε καμβάδες φτιάχνω μουσική και διάφορα άλλα. Θεωρώ τον εαυτό μου multidisciplinary καλλιτέχνη. Το τουρ στην Ευρώπη ξεκίνησε από την από την Ισπανία μετά πήγα Λευκορωσία, Γερμανία, Ελβετία τώρα ήρθα στην Αθήνα. Είναι ωραία εδώ. Πρόλαβα και περπάτησα αρκετά. Στην περιοχή που είμαστε τώρα και γύρω από την Ακρόπολη. Μου αρέσει οι αρχιτεκτονικές αντιθέσεις. Αρχαία, παλιά και σύγχρονα όλα μαζί. Έχει και πολύ γκραφίτι στους δρόμους. Όλα δένουν με πολύ ενδιαφέρον τρόπο. Το απολαμβάνω».
Ο Rimon Guimarães είναι από την Κουριτίμπα, μια πόλη 3 εκατομμυρίων κατοίκων στην Νότια Βραζιλία. Εκεί ξεκίνησε να κάνει γκραφίτι από πιτσιρικάς. «Ασχολούμαι με το γκραφίτι από τα 16. Τώρα είμαι 27. Με φίλους ξεκινήσαμε. Φτιάχναμε paste-ups από το σπίτι βγαίναμε στους δρόμους και τα κολλάγαμε. Ήταν πολύ ωραία η αίσθηση θυμάμαι. Ήμασταν πιτσιρικάδες και βγαίναμε από το σπίτι, κυκλοφορούσαμε στην γειτονιά, την εξερευνούσαμε. Αυτό με βοήθησε να ανακαλύψω καινούρια μέρη στην πόλη και να μάθω πολύ καλά τους δρόμους. Βλέπαμε με τους φίλους μου περιοδικά street art και παίρναμε έμπνευση. Αλλά όχι μόνο. Μου άρεσε να παρακολουθώ και δουλειές μεγάλων καλλιτεχνών τον Κλιμτ, τον Έγκον Σίλε. Η Αφρικανική παραδοσιακή τέχνη και η λαϊκή τέχνη της Βραζιλίας μου έδωσαν επίσης πολύ έμπνευση. Οι στολισμοί που κάνω στα έργα μου προέρχονται από την αφρικανική παράδοση. Μπορείς να το δεις και εσύ», λέει και μου δείχνει το έργο. Στον χυτώνα του βασικού κεντρικού προσώπου διακρίνονται διάφορα τέτοια διακοσμητικά και τα πρόσωπα θυμίζουν αφρικανικές μάσκες.
«Το τοπίο που ξεπροβάλει από πίσω είναι η θάλασσα ή ο ωκεανός», λέει ο Rimon για το έργο του. «Ο τύπος στην μέση είναι ένας Αιθίοπας βασιλιάς. Και οι άνθρωποι στο πλάι είναι πρόσφυγες που φτάνουν στην στεριά. Γενικά το έργο μιλάει για ανθρώπους που διασχίζουν ωκεανούς ή θάλασσες. Ο ωκεανός μπορεί να είναι και κάτι συμβολικό. Το να φτάνεις σε έναν καινούριο και διαφορετικό τόπο. Προφανώς η έμπνευση για μένα ήρθε από την προσφυγική κρίση. Όλα αυτά που διαβάζουμε αυτές τις μέρες στις ειδήσεις. Αλλά ήθελα να το πάω και ένα βήμα πέρα από αυτό. Μάλλον θα το πω 'Cross the Ocean'. Δεν μου αρέσει να λέω πολλά για τα έργα μου προτιμώ οι άνθρωποι που περνάνε να το ερμηνεύουν με τον τρόπο τους. Η δύναμη της εικόνας είναι το πιο σημαντικό πράγμα», λέει και εκείνη την στιγμή περνάει ένας ηλικιωμένος κύριος και του δίνει συγχαρητήρια. «Μπράβο», του λέει. «Ομορφαίνεις την πόλη».
