Ωδή στο πλύσιμο των πιάτων

Ωδή στο πλύσιμο των πιάτων Facebook Twitter
Πλένοντας τα πιάτα στο χέρι, δίνω στον εαυτό μου την ευκαιρία να θυμηθώ ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου είναι η συνήθεια. Όμως αυτή η συνήθεια δεν είναι εχθρός αλλά αντίθετα είναι κάτι που προσφέρει πνευματική ικανοποίηση και είναι αναπόφευκτη.
0

Πολλές φορές λέω ότι η καλύτερη δουλειά που είχα ποτέ ήταν το πλύσιμο πιάτων σε ένα μικρό εστιατόριο. αμέσως μετά το κολέγιο. Έπλενα πιάτα. Σέρβιρα επίσης τα έτοιμα φαγητά στα τραπέζια.


Δεν ήταν το πιο εύκολο μέρος για να δουλέψω. Ο ιδιοκτήτης ήταν ασταθής χαρακτήρας και επικρατούσε μια ατμόσφαιρα ανοργανωσιάς. Αλλά ότι και αν συνέβαινε κατά την διάρκεια της βάρδιας, εγώ βρισκόμουν στο πίσω δωμάτιο πλένοντας πιάτα. Κάποια στιγμή πήραμε μια από αυτές τις συσκευές, ένα μεγάλο ασημί κουτί, το οποίο με μαγικό τρόπο μετατρέπει τα βρώμικα πιάτα σε καθαρά στο λεπτό.


Όσο και αν μου άρεσε το μηχάνημα, πολύ συχνά προτιμούσα να κάνω την δουλειά στο χέρι. Ήταν το στήριγμα μου ενάντια στο χάος της καθημερινότητας όμως και μου επέτρεπε να δω ότι η ζωή είναι κάτι που μπορώ να διαχειριστώ: μπορεί να τελείωνα με το ένα φορτίο, αλλά πάντα θα υπήρχε ακόμα ένα που ήταν καθ'οδόν.

Όταν πλένω τα πιάτα, συνήθως σκέφτομαι ένα εκατομμύριο άλλα πράγματα. Όμως αν είμαι τυχερός, για μερικά δευτερόλεπτα, πλένω απλά πιάτα.


Πριν από μερικά χρόνια, η γυναίκα μου και εγώ αποφασίσαμε να αγοράσουμε ένα πλυντήριο πιάτων. Ως γονείς -είχαμε έναν γιο ενός έτους και περιμέναμε ένα ακόμη μωρό- είχαμε παραδοθεί στην ευκολία, ενδίδοντας άσκοπα σε οποιαδήποτε αγορά θα μπορούσε να μας δώσει περισσότερο χρόνο ή χώρο. Αλλά τελευταία αναρωτιόμουν προς τι είναι αυτός ο χρόνος και ο χώρος. Εννοείται ότι στην αναζήτηση της ευκολίας υπάρχει μια διάκριση ανάμεσα στην ζωή που θεωρούμε ότι αξίζει να ζούμε και σε αυτή που υπομένουμε μέχρι να φτάσουμε εκεί που θέλουμε.


Δεν είναι ότι ζηλεύω τους ανθρώπους για τα τελευταίας τεχνολογίας τηλέφωνα τους ή για τους prime λογαριασμούς ή τις οικιακές βοηθούς τους. Αν μη τι άλλο, συνειδητοποιώ: Όσο πιο εύκολη γίνεται η στιγμή, τόσο πιο ανήσυχος νιώθω. Θα μπορούσα να κάνω κάτι, θα έπρεπε να κάνω κάτι. Αλλά μια ζωή υπό την συνεχή απειλή της καινοτομίας δεν είναι ζωή. Είναι σκέτη εξάντληση.

Πλένοντας τα πιάτα στο χέρι, δίνω στον εαυτό μου την ευκαιρία να θυμηθώ ότι αυτό είναι λάθος -ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου είναι η συνήθεια. Όμως αυτή η συνήθεια δεν είναι εχθρός αλλά αντίθετα είναι κάτι που προσφέρει πνευματική ικανοποίηση και είναι αναπόφευκτη. Επωφεληθείτε από αυτήν – το ζεστό νερό, τα μουλιασμένα χέρια, την λάμψη των φυσαλίδων και το σταθερό πέρασμα από πιάτο σε πιάτο- και αισθανθείτε εν πάση περιπτώσει, την αναπνοή του πραγματικού χρόνου, την πραγματικότητα που βρίσκεται σε αδράνεια κάτω από όλο αυτό το χάος που στοιβάζουμε πάνω της.


Δεν υποστηρίζω την ντελικάτη αρμονία μιας τέλειας κουζίνας. Τα βρώμικα πιάτα δείχνουν ότι οι άνθρωποι τρώνε. Το ότι οι άνθρωποι τρώνε σημαίνει ότι το έντερο τους θα αδειάσει και κατά συνέπεια αυτό δείχνει ότι δεν είμαστε ούτε ποτέ θα γίνουμε οι καρικατούρες που εμπορεύεται η βιομηχανία της ευεξίας.

Αντ' αυτού, θα συνεχίσουμε να είμαστε ό,τι είμαστε: άνθρωποι, ενωμένο που δημιουργούμε ένα χάος. Ως ανήσυχο παιδί, πέρασα πολλά πάρτι κρυμμένος κάτω από ένα τραπέζι. Ως ενήλικας οδηγούμαι στην κουζίνα, όπου μπορώ να ξεγλιστρήσω από την συζήτηση ενώ ακόμη απολαμβάνω την παρέα των ανθρώπων που αγαπώ και την χαρά του άδειου στομαχιού που γέμισε.

Όταν πλένω τα πιάτα, συνήθως σκέφτομαι ένα εκατομμύριο άλλα πράγματα. Όμως αν είμαι τυχερός, για μερικά δευτερόλεπτα, πλένω απλά πιάτα.


Πριν από μερικούς μήνες, πήγα στην Νέα Ορλεάνη για να επισκεφτώ φίλους-ένα από αυτά τα διαλείμματα που η σύζυγος μου και εγώ δίνουμε ο ένας στον άλλον ως επένδυση σε μια αμοιβαία ευημερία. Μια βραδιά, μετά από ένα δείπνο στο σπίτι, έμεινα πίσω, ενώ οι φίλοι μου βγήκαν έξω, για να καθαρίσω. Όταν εργαζόμουν στο εστιατόριο μετά το κολέγιο, ήμουν 21: Μπορούσα να βρίσκομαι παντού και πουθενά ταυτόχρονα. Στα 36, αντιμετώπισα την ίδια αλήθεια: Υπάρχουν πάντα λιγότερα να κάνω από αυτά που αναλαμβάνω. Το ξέρω αυτό αλλά το ξεχνώ. Σήκωσα τα μανίκια μου και άρχισα κατευθείαν την δουλειά.

Με πληροφορίες από New Υork Times

Υγεία & Σώμα
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Back to school με στάση στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Εκπαίδευση / Back to school με στάση στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών

Στο μάθημα της πρόληψης γονείς και παιδιά παίρνουν άριστα, κάνοντας στάση στο Παιδιατρικό Κέντρο Αθηνών στον δρόμο για το σχολείο, προκειμένου οι μαθητές να κάνουν τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, οι οποίες περιλαμβάνονται στον προληπτικό έλεγχο «Νέα σχολική χρονιά – Back to school».
ΑΛΕΞΙΑ ΣΒΩΛΟΥ
Tι να έχει το lunch box ενός παιδιού, για μυαλό-ξυράφι και γερό ανοσοποιητικό

Υγεία & Σώμα / Tι να έχει το lunch box ενός παιδιού, για μυαλό-ξυράφι και γερό ανοσοποιητικό

«Είμαστε ό,τι τρώμε», έλεγε ο Ιπποκράτης και τα λόγια του επιβεβαιώνονται καθημερινά μέσα από τις ιστορίες των μαθητών, των εφήβων και των ενηλίκων που διατρέφονται σωστά και γίνονται υπερήρωες της δικής τους καθημερινότητας.
ΑΛΕΞΙΑ ΣΒΩΛΟΥ
Αναστάσιος Σταλίκας: «Να δίνεις απλόχερα, να αμφισβητείς τον εαυτό σου και να μαθαίνεις διαρκώς»

Συνεντεύξεις / Αναστάσιος Σταλίκας: «Να δίνεις απλόχερα, να αμφισβητείς τον εαυτό σου και να μαθαίνεις διαρκώς»

Ο διακεκριμένος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και «πατέρας» της θετικής ψυχολογίας στην Ελλάδα μιλά στη LiFO για τη δύναμη των θετικών συναισθημάτων, την εποχή μας αλλά και για το πώς μπορεί η ζωή μας να έχει νόημα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Όχι, δεν είναι η ευλογιά των πιθήκων μια «γκέι επιδημία», χρειάζεται όμως προσοχή

Υγεία & Σώμα / Η ευλογιά των πιθήκων δεν είναι μια «γκέι επιδημία», χρειάζεται όμως προσοχή

Μετά τον HIV ένας άλλος ιός, όχι τόσο επικίνδυνος ευτυχώς, ανακαλεί μνήμες στίγματος, ηθικού πανικού, ρατσισμού και ομοφοβίας στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Το όχι στην τρομοϋστερία δεν σημαίνει, ωστόσο, ναι στην άρνηση και τον εφησυχασμό.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πέτρος Λεβούνης: Ο Έλληνας γιατρός που εξελέγη πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης μιλά στη LiFO

Πέτρος Λεβούνης / Ο Έλληνας πρόεδρος της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης εξηγεί πώς η πανδημία άλλαξε την ψυχική μας υγεία

Ο διακεκριμένος επιστήμονας και πρώτος ανοιχτά γκέι ψυχίατρος που εξελέγη στην προεδρία της APA μιλά στη LiFO για τις επιπτώσεις της πανδημίας και των διαδικτυακών εξαρτήσεων στην ψυχική μας υγεία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Η απενοχοποίηση της γυναικείας μασχάλης

Άννα Κ. / Η απενοχοποίηση της γυναικείας μασχάλης

Η Άννα Κόκορη μιλάει με την 20χρονη Ισαβέλλα για τη γυναικεία τριχοφυΐα, τα στερεότυπα, τα πρότυπα ομορφιάς, τα σχόλια του περίγυρου σχετικά με τις τρίχες στα σώματα των γυναικών και το απελευθερωτικό συναίσθημα που αισθάνεσαι όταν αποδέχεσαι και αγκαλιάζεις το φυσικό σου σώμα, με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας «The artpit collection» by Dove.
ΑΝΝΑ ΚΟΚΟΡΗ
Χρήστος Κυρατσούς: Ο Έλληνας που βρίσκεται πίσω από τα μονοκλωνικά αντισώματα

Υγεία & Σώμα / Χρήστος Κυρατσούς: Ο Έλληνας που βρίσκεται πίσω από τα μονοκλωνικά αντισώματα

Ο διακεκριμένος Έλληνας επιστήμονας και αντιπρόεδρος Έρευνας Μολυσματικών Νόσων και Τεχνολογιών Ιικών Φορέων της αμερικανικής εταιρείας Regeneron μιλά στη LiFO για τη δημιουργία του κοκτέιλ αντισωμάτων για τον κορωνοϊό, την πορεία της πανδημίας και τα μυστικά μιας επιτυχημένης διαδρομής.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Εσύ που ξέρεις τόσο ωραία να φιλάς: 7 συμβουλές

Υγεία & Σώμα / Ένα φιλάκι είναι λίγο: 7 συμβουλές για να το κάνεις πολύ

Το να φιλάς κάποιον μπορεί να είναι το πιο ωραίο -αλλά και το πιο δύσκολο- πράγμα του κόσμου, γι' αυτό μερικές (και επιστημονικές) συμβουλές δεν βλάπτουν για εκείνη τη στιγμή που δεν μένει πολύς χρόνος για σκέψεις
THE LIFO TEAM
TETARTH 15/06- EXEI PROGRAMMATISTEI-Άρτεμις Τσίτσικα: «Σήμερα οι έφηβοι ζουν μέσα απ’ τους υπολογιστές τους»

Άκου την επιστήμη / Άρτεμις Τσίτσικα: «Σήμερα οι έφηβοι ζουν μέσα απ’ τους υπολογιστές τους»

Ο Γιάννης Πανταζόπουλος συζητά με τη διακεκριμένη αναπληρώτρια καθηγήτρια Παιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ Άρτεμη Τσίτσικα για την ψυχοσύνθεση των εφήβων, τα σύγχρονα αδιέξοδά τους αλλά και τις ακραίες εκφράσεις βίας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πώς ανακάλυψα σιγά-σιγά ότι πάσχω από long covid

Υγεία & Σώμα / Πώς ανακάλυψα σιγά-σιγά ότι πάσχω από Long Covid

Τι είναι το σύνδρομο Long Covid και ποια είναι τα συμπτώματα που εμφανίζονται έναν χρόνο μετά σε όσους νόσησαν από Covid-19; Ασθενείς καταθέτουν τη μαρτυρία τους στη LiFO και γιατροί του Νοσοκομείου «Σωτηρία» εξηγούν τον σοβαρό του αντίκτυπο στην καθημερινότητα καθώς και γιατί θεωρείται μια δεύτερη πανδημία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΕΜΠΤΗ 05/05- ΕΧΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ-Σάββας Σαββόπουλος: Τι είναι η ψυχή;

Άκου την επιστήμη / Σάββας Σαββόπουλος: Τι είναι η ψυχή;

Ο Γιάννης Πανταζόπουλος συζητά με τον ψυχίατρο–ψυχαναλυτή Σάββα Σαββόπουλο για τα διαχρονικά τραύματα της ελληνικής κοινωνίας, την οικογένεια, την ψυχική υγεία, τον σύγχρονο τρόπο ζωής, τη σχέση ψυχής-σώματος και την ευτυχία.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ