Μια φορά το μήνα μετατρέπω την imatioθiki σε εκπαιδευτική εκδρομή και αντί να φωτογραφίσω κάποιο άτομο συγκεκριμένο, φωτογραφίζω κάτι εντελώς καινούριο για εμένα.
Μετά τους μποξέρ, λοιπόν, μου καρφώθηκε στο μυαλό να φωτογραφίσω μπαλαρίνες. Και ψάχνοντας να βρω κάποιον στον χώρο, μου πρότειναν να απευθυνθώ στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να μου απαντήσουν και προς μεγάλη μου έκπληξη όχι μόνο μου απάντησαν, αλλά με βοήθησαν στο να κλείσω ραντεβού να φωτογραφίσω τις πρόβες του μπαλέτου λίγο πριν ανεβάσει τον Ρωμαίο και Ιουλιέτα στο Μέγαρο Μουσικής.
Οι χορευτές δουλεύουν τόσο σκληρά. Δεν είχα ιδέα. Σε μια ηλιόλουστη αίθουσα που έχει πραγματικά πολύ ψηλή θερμοκρασία, το να τους παρακολουθείς να παραδίδουν ψυχή και σώμα σε όλο αυτό που κάνουν είναι από τα ποιο ποιητικά πράγματα που έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου.
Δεν ζήτησα από κανέναν να μου φτιάξει ένα τοπ τεν, αλλά κράτησα αυτό το ποστ για τον εαυτό μου. Επέλεξα δέκα φωτογραφίες από τις χιλιάδες που τράβηξα μέσα στις λίγες ώρες που ξόδεψα μαζί τους.
Το μόνο που απομένει είναι να δω την παράσταση.
σχόλια