Μόλις 27 ετών η Πολωνή φωτογράφος μόδας Sonia Szóstak έχει καταφέρει να συνεργαστεί με μερικά από τα μεγαλύτερα περιοδικά και brands του πλανήτη. Από το Harper’s Bazaar μέχρι το Rolling Stone και από το i-D μέχρι τη LEVIS, η Szóstak φροντίζει να δημιουργεί μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα στα προτζεκτ της, μεταμορφώνοντας τα μοντέλα σε πρωταγωνιστές των ιστοριών της. Υπεύθυνες για τις εικόνες αυτές είναι οι σπουδές της στον κινηματογράφο.
Αυτός είναι πιθανόν και ο λόγος που δεν εγκαταλείπει τα προσωπικά της προτζεκτ, τα οποία εξελίσσονται στην Πολωνική φύση με πρωταγωνιστές τους φίλους της. Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε 6 εκθέσεις φωτογραφίας με σημαντικότερη ίσως την "Longboards , Tattoos and a journey to Mars" το 2014 όταν μετακόμισε από την Βαρσοβία στο Βερολίνο. Ποια είναι τα σχέδια της για το μέλλον; «Δεν έχω σχέδια, δέχομαι τα πράγματα όπως έρχονται» λέει στην συνέντευξη που παραχώρησε στο LIFO.gr. Το ίδιο πνεύμα ανεμελιάς και έλλειψης φόβου για το άγνωστο αποπνέουν και οι φωτογραφίες της. Την ακούμε
—Με τι ασχολήθηκες την προηγούμενη εβδομάδα;
Την προηγούμενη εβδομάδα δούλευα πάνω σε ένα προσωπικό προτζεκτ. Πρόκειται να είναι μια όμορφη ιστορία σχετικά με τους ανθρώπους, τις σχέσεις και τα συναισθήματα μεταξύ τους. Πολλά φωτογραφικά στιγμιότυπα και το μεγαλύτερο μέρος του βιντεοσκοπήθηκε! Ανυπομονώ για την δημοσίευση του.
—Ποια είναι η πιο ζωηρή ανάμνηση που έχεις από την παιδική σου ηλικία;
Οι παππούδες μου και ο «Μυστικός Κήπος» μέσα στον οποίο μεγάλωσα. Όλα όσα έγιναν γύρω από αυτό το μέρος είναι μια όμορφη και έντονη ανάμνηση για εμένα.
Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι τον εαυτό μου χωρίς φωτογραφική μηχανή. Πάντα είχα μαζί μου μια- ταξίδευα αρκετά, φωτογράφιζα τους φίλους μου, και οτιδήποτε υπήρχε γύρω μου.
—Πως προετοιμάζεσαι για ένα γυμνό πορτραίτο;
Δεν κάνω κάποιες ειδικές «προετοιμασίες» πριν από τέτοιου είδους φωτογραφήσεις. Μου αρέσει όταν τα πράγματα έρχονται φυσικά, συνήθως δεν σχεδιάζω τέτοιες φωτογραφήσεις, απλά αναζητώ με τα μοντέλα μου την σωστή στιγμή- και τα πράγματα συμβαίνουν :)
—Γιατί έγινες φωτογράφος;
Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι τον εαυτό μου χωρίς φωτογραφική μηχανή. Πάντα είχα μαζί μου μια- ταξίδευα αρκετά, φωτογράφιζα τους φίλους μου, και οτιδήποτε υπήρχε γύρω μου. Μου αρέσει αυτή η δουλειά και εκτιμώ το γεγονός ότι βιοπορίζομαι από αυτή.
—Οι φωτογραφίες από τα προσωπικά σου προτζεκτ μου θύμισαν τις δουλειές του RyanMcGinley. Έχεις μια αγάπη για τα φυσικά τοπία και επίσης διάβασα ότι έχεις στενές σχέσεις με τα μοντέλα σου όπως ο Αμερικανός φωτογράφος. Πόσο σε έχουν επηρεάσει οι δουλειές του RyanMcGinley;
Μου αρέσει πολύ ο Ryan McGinley και θεωρώ μεγάλο κομπλιμέντο το ότι οι δουλειές μου, σου θύμισαν τις δικές του! Τα γυμνά προτζεκτ του είναι μεγαλύτερα και περισσότερο επαγγελματικά από τα δικά μου τα οποία περιλαμβάνουν μοντέλα και όμορφα ταξίδια. Τα λατρεύω!
Συνήθως φωτογραφίζω φίλους μου σε όμορφα (τα περισσότερα Πολωνικά!) περιβάλλοντα/ τοπία. Μου αρέσει αυτό το κομμάτι της δουλειάς μου επειδή οι περισσότερες από αυτές τις φωτογραφίες προέρχονται από πραγματικά εξαιρετικές στιγμές και είναι κατά κάποιο τρόπο καρτποσταλ με αναμνήσεις μου.
Ένα top5 με τους αγαπημένους σου φωτογράφους;
Αγαπώ όλους τους κλασσικούς φωτογράφους:
1.
Peter Lindbergh
2.
Elliot Erwitt
3.
Paolo Roversi
4.
Henri Cartier Bresson
5.
Bruce Weber
—Πιστεύω ότι προσπαθείς να αφηγηθείς μια ιστορία με τα προτζεκτ σου για τα περιοδικά μόδας. Για παράδειγμα το προτζεκτ με την Maja Salamon για το Harper’sBazaar. Είναι αυτή η πρόθεση σου; Θα μπορούσες να μας πεις περισσότερα για αυτό το προτζεκτ;
Ναι, πάντα προσπαθώ να δημιουργώ μια ιστορία. Πιστεύω ότι η φωτογραφία είναι περισσότερο δυνατή όταν την εντάσσεις σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Κάποιες από τις φωτογραφίες μου μπορούν να σταθούν αυτόνομες, ενώ άλλες χρειάζεται να αποτελέσουν κομμάτι μιας ιστορίας, εξαρτάται!
Σπούδασα στο Film School για πέντε χρόνια και πιστεύω ότι αυτό είχε ένα ισχυρό αντίκτυπο πάνω μου σχετικά με τον τρόπο που σκέφτομαι την φωτογραφία και στο πως την εντάσσω σε ένα μεγαλύτερο πλαίσιο.
—Ποια είναι η γνώμη σου σχετικά με τον «πόλεμο» που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην Vogue και τους fashion bloggers; Γιατί έχουμε ανάγκη τα περιοδικά μόδας σήμερα;
Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω ιδέα σχετικά με τον «πόλεμο» ανάμεσα στην Vogue και τους bloggers. Όμως γνωρίζω ότι χρειαζόμαστε τα περιοδικά μόδας-συγκεκριμένα τα ΚΑΛΑ περιοδικά μόδας.
Η μόδα μερικές φορές αλλάζει με παράξενο τρόπο όμως εγώ είμαι παλιά στο χώρο και δεν αντιλαμβάνομαι τι συμβαίνει αυτή την στιγμή (χαχαχαχα). Υπάρχουν εκατοντάδες τίτλοι σήμερα σε σύγκριση με παλιότερα όμως εξακολουθώ να διαβάζω του ίδιους- όπως Vogue Italia, i-D ή το Self Service. Για παράδειγμα αγαπώ από τα έντυπα την βαρύτητα της Vogue Italia. Πάντα μπορείς να βρεις σε αυτή όμορφες ιστορίες από τον Peter Lindbergh ή τον Paolo Roversi – οι οποίες είναι πάντοτε διαχρονικές!
—Τι είναι δυστυχία για εσένα;
Η μοναξιά
—Τα μελλοντικά σου σχέδια;
Δεν έχω σχέδια, δέχομαι τα πράγματα όπως έρχονται ;)
Θα μπορούσες να μας στείλεις μια φωτογραφία με κάτι που αγαπάς;
Όλες οι φωτογραφίες παραχωρήθηκαν απο την φωτογράφο στο LIFO.gr για αποκλειστική χρήση. Δεν επιτρέπεται η αναδημοσιεύση τους χωρίς την άδεια της.
Info
