Το Γερμανικό περιοδικό Stern αφιερώνει στην ιστοσελίδα του ρεπορτάζ-ανταπόκριση από την Ελλάδα με τίτλο «Δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα: Ούτε υπολογιστές ούτε χαρτί τουαλέτας - και άλλοι να τους κοροϊδεύουν» και υπότιτλο «Ο έλληνας δημόσιος υπάλληλος - τεμπέλης, με πάρα πολλές παροχές, διεφθαρμένος, σύμφωνα με την ισχύουσα προκατάληψη. Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική».

 

Στο υπερασπιστικό για τους Έλληνες δημοσίους υπαλλήλους ρεπορτάζ του , το περιοδικό περιγράφει μεταξύ άλλων την καθημερινότητα στον εργασιακό χώρο δύο δημοσίων υπαλλήλων, ενός άντρα και μιας γυναίκας, καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν λόγω των ελλείψεων, τόσο σε υποδομές όσο και σε προσωπικό.

 

Από το www.tovima.gr

 

Ο Λεωνίδας, προϊστάμενος σε εφορία των Αθηνών, αντιμετωπίζει οξύ πρόβλημα προσωπικού, αφού διαθέτει μόνο 35 υπαλλήλους για να επεξεργαστούν 42.000 φορολογικές δηλώσεις, ενώ δεν λείπουν και οι εντάσεις με τους πολίτες που προσέρχονται στην εφορία.

 

Η μείωση των υπαλλήλων και η ραγδαία αύξηση των κατοίκων στην περιοχή δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, καθώς καθίσταται προβληματική η είσπραξη δημοσίων εσόδων, τα οποία το κράτος έχει άμεση ανάγκη.

 

Και ενώ το προσωπικό στον δημόσιο τομέα μειώθηκε κατά 83.000 υπαλλήλους και οι δήμοι συρρικνώνονται, επισημαίνεται ότι στο ίδιο διάστημα στη Βουλή προσελήφθησαν 100 στενογράφοι.

 

Για την υπηρεσία του ο κ. Λεωνίδας είχε ζητήσει προσλήψεις, αλλά δεν εισακούστηκε. Σημαντικές ελλείψεις παρατηρούνται και σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, καθώς ο προϊστάμενος της υπηρεσίας δεν διαθέτει ηλεκτρονικό υπολογιστή, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη δουλειά του. Όλα αυτά περιγράφουν μία άλλη ελληνική πραγματικότητα που - όπως γράφουν οι ρεπόρτερ του STERN - δεν έχει σχέση με τα φανταχτερά τηλεοπτικά 'σποτ' κρατικής διαφήμισης, αλλά ούτε και με την εικόνα μίας σύγχρονης δυτικής κοινωνίας.

 

Επιπλέον, αναφέρεται ότι από το Σεπτέμβριο θα ισχύσει το νέο ωράριο των δημοσίων υπαλλήλων με περισσότερε ώρες δουλειάς και χαμηλότερους μισθούς. Ο κ. Λεωνίδας θεωρεί τον εαυτό του τυχερό, επειδή συνταξιοδοτείται και δεν θα αναγκαστεί να προσαρμοστεί στο νέο «σκληρό» ωράριο.

 

Η Άρτεμις, εργαζόμενη στο Υπουργείο Παιδείας, παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών, θα πρέπει να δουλεύει μέχρι τα 65 της, ενώ δεν ξέρει αν θα πάρει σύνταξη. Παρ' όλα αυτά συνεχίζει να καταβάλλει εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, όπως όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι.

 

«Αλλά δεν θα είναι η πρώτη φορά που τα χρήματα παίζονται στο χρηματιστήριο. Αυτό έγινε ήδη μια φορά το 1999. Και κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη». Ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Σημίτης μπόρεσε να προχωρήσει - και το 2001 να παραποιήσει τα δημοσιονομικά στατιστικά στοιχεία, τα οποία τελικά κατέστρεψαν διεθνώς τη φήμη της Ελλάδας.

 

Η εν λόγω δημόσια υπάλληλος δηλώνει ότι φοβάται για το εργασιακό της μέλλον, καθώς ο σύζυγός της λαμβάνει ένα μέσο μισθό και η ίδια πρέπει κάθε χρόνο να ανανεώνει τη σύμβασή της. Σοβαρά προβλήματα ανακύπτουν όταν πρόκειται για θέματα υγείας, όπου πρέπει να πληρώσει κανείς πολλές εξετάσεις που δεν καλύπτει το ασφαλιστικό ταμείο.

 

Η ίδια αισθάνεται τυχερή που έχει τουλάχιστον δικό της σπίτι δεν έχει έξοδα ενοικίου. Σχετικά με τις προκαταλήψεις που υπάρχουν για τη νωθρότητα των δημοσίων υπαλλήλων, η Άρτεμις παρατηρεί ότι προσωπικά δεν γνωρίζει κανένα τεμπέλη συνάδελφο. Λόγω του φόρτου εργασίας μάλιστα κατά τους τελευταίους μήνες και της μείωσης του προσωπικού, το αντίθετο συμβαίνει.

 

Ο σημερινός δημόσιος υπάλληλος έχει να αντιμετωπίσει και άλλες δυσκολίες στην καθημερινή εργασία του, όπως ελλείψεις σε γραφική ύλη, μελάνια για τον εκτυπωτή, λάμπες, ακόμα και φόρμες αιτήσεων. Το χαρτί τουαλέτας επαρκεί μόνο μέχρι τα μέσα της εβδομάδας. Φυσικά, υπάρχουν και περιπτώσεις κακοδιαχείρισης, διαφθοράς και τεμπελιάς ορισμένων υπαλλήλων, αλλά «αυτό δεν είναι κύριο γνώρισμα των δημοσίων υπαλλήλων.

 

Πρόκειται για ένα πρόβλημα του συστήματος, που επιτρέπει κάτι τέτοιο». Σε μικρότερους δήμους και σε μεγάλες πολιτικές δομές, οι δημόσιες θέσεις «κληροδοτούνται» - λέει η Άρτεμις.

 

«Πώς θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις τεράστιες προκλήσεις, όταν οι μεν δεν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν, και οι άλλοι στις υπηρεσίες τους είναι υποχρεωμένοι να αναλάβουν και πρόσθετες, τελείως ξένες προς αυτούς, εργασίες;», προσθέτει και εννοεί ότι εκείνη και οι συνάδελφοί της πρέπει πια τα απογεύματα να καθαρίζουν οι ίδιοι τα γραφεία τους, μιας και έχει απολυθεί το προσωπικό για την καθαριότητα.