To τανκ κινείται αργά σε έναν σκονισμένο δρόμο της Μέσης Ανατολής. Ο πυροβολητής βιντεοσκοπεί όρθιος πάνω στον πύργο. Γύρω άλλα οχήματα γεμάτα στρατιώτες και πολλοί πεζοί. Ένας τύπος με κατεβασμένες τιράντες –ο τοπικός χαφιές;- δίνει πληροφορίες στους αξιωματικούς. Ξαφνικά κάποιος φωνάζει κάτι. Το τανκ σταματάει λίγο, στρίβει ελαφρά και κατευθύνεται προς ένα σημείο όπου βρίσκεται κάτι πεσμένο στο δρόμο. Σύντομα καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για έναν νεκρό άνθρωπο.

 

Στην αρχή έχεις την ελπίδα πως ο οδηγός φροντίζει ώστε οι ερπύστριες να περάσουν δεξιά και αριστερά του, αφήνοντας το πτώμα στο κενό.  Όμως κάνει ακριβώς το αντίθετο. Η αριστερή ερπύστρια περνάει πάνω από το πτώμα. Το όχημα μοιάζει να γλιστράει, πράγμα μάλλον παράδοξο αν αναλογιστεί κανείς το βάρος του. Ο στρατιώτης με την κάμερα στρέφει το βλέμμα του στο λεκέ που απέμεινε στο οδόστρωμα. Μας αναγκάζει να κάνουμε το ίδιο.

 

Θυμάμαι, στο στρατό, μας είχαν στείλει μια μέρα στην εξοχή για να συμμετάσχουμε σε κάτι σαν άσκηση με τα τεθωρακισμένα. Έπρεπε λεει να συνηθίσουμε στην όψη τους, στη μυρωδιά τους και στο φόβο που προκαλούν. Γενικά να μάθουμε μερικά πράγματα που –ποιος ξέρει;- ίσως κάποτε να μας φαίνονταν χρήσιμα. 

 

Μας ανεβάσαν πάνω, μας έβαλαν μέσα, μας είπαν να τα ακολουθούμε, μας έστησαν απέναντί τους. Μας εξήγησαν ότι ο αδιανόητος θόρυβός τους είναι απλά ένα έξυπνο τρυκ για να πανικοβάλλονται ακόμη περισσότερο οι εχθροί. Μετά αράξαμε στη χλόη. Ήταν άνοιξη, είχαμε ξυπνήσει χαράματα, γύρω πετούσαν πεταλούδες, ένας από εμάς νύσταξε...

 

Ήταν ένας μικρόσωμος μαγκάκος από την Κόρινθο, επαρκώς  ανεγκέφαλος ώστε να κρυφτεί κάτω από το παρκαρισμένο τανκ για να μην τον δει κανένας αξιωματικός.

Ο οδηγός του τεθωρακισμένου σκέφτηκε να του σκαρώσει μια φάρσα. Τον άφησε να κοιμηθεί βαθιά και μετά μπήκε μέσα και έβαλε μπρος. Στον πρώτο βρυχηθμό, ο τυπάκος από την Κόρινθο είχε ήδη πεταχτεί έξω. Ήταν κάτασπρος, με βλέμμα τρελού και τα ξανθά μαλλιά του είχαν σταθεί όρθια σαν χόρτα (μέχρι τότε πίστευα ότι μόνο στα καρτούν συμβαίνει αυτό). Επίσης το παντελόνι του είχε ένα λεκέ από ούρα.

 

Κανείς μας δεν τόλμησε να γελάσει ή να κοροϊδέψει. Ο οδηγός του τανκ ζήτησε ντροπιασμένος συγνώμη. 

 

Όποιος δεν έτυχε να δει το βίντεο από τη Συρία, καλύτερα να μην το κάνει ούτε και τώρα. Ας προτιμήσει να δει την ταινία Λίβανος. Γυρισμένη εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα τέτοιο τανκ, με την κάμερα να αντικρύζει τον έξω κόσμο μονάχα μέσα από τη διόπτρα του πυροβολητή, είναι από μόνη της μια συγκλονιστική εμπειρία που φωτίζει διαφορετικά όσα ο καθένας μας βλέπει μέσα από την ατομική του διόπτρα.