ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

Ο υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι ο κλάδος του χειμερινού τουρισμού κινδυνεύει με μεγάλη οικονομική καταστροφή, αν δεν ανοίξουν τα χιονοδρομικά κέντρα.


Είναι άγνωστο πώς θα μπορούσε να ρυθμιστεί η μετακίνηση από νομό σε νομό, αλλά φαντάζομαι ότι λύσεις μπορούν να βρεθούν.


Ωστόσο, οι αντιρρήσεις από τους επιδημιολόγους είναι κρίσιμης σημασίας, και τίποτα δεν δείχνει προς το παρόν ότι το άνοιγμα θα ήταν ακίνδυνο. Στη Γαλλία, όπου ο αντίστοιχος κλάδος είναι πολλαπλάσιας σημασίας, ο γραμματέας Τουρισμού δήλωσε χθες ότι η λειτουργία των τελεφερίκ είναι απίθανο να ανοίξει στα μέσα ή στα τέλη Φεβρουαρίου.


Πρωτίστως, όμως, η κυβέρνηση θα πρέπει να συνυπολογίσει μια μη αμελητέα διάσταση του ανοίγματος των χιονοδρομικών κέντρων. Δεν μπορεί η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων να βλέπει ένα μικρό σχετικά αριθμό ατόμων να μετακινείται από νομό σε νομό και να διασκεδάζει, όταν οι υπόλοιποι είναι αναγκασμένοι να κλείνονται στα σπίτια τους από τις εννιά.


Θα ήταν άστοχο να αντιπαραθέσει κανείς ότι μια τέτοια κριτική προέρχεται από «κανιβαλισμό», «κοινωνικό φθόνο», και τα συναφή. Όποιος νομίζει ότι με αυτά τα στερεότυπα θα πείσει την ήδη ζορισμένη ελληνική κοινωνία είναι βαθιά νυχτωμένος. Ευτυχώς, ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι το έχει καταλάβει.

 

• • •

 

ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ

Από το 2017 που πρωτοεμφανίστηκε, το συνωμοσιολογικό, διαδικτυακό κίνημα του QAnon γιγαντώθηκε γύρω από μια κεντρική ιδέα: ο Ντ. Τραμπ έχει εκπονήσει σχέδιο με το οποίο θα τεθεί οριστικό τέλος στη σατανιστική, παιδοφιλική, κανιβαλιστική καββάλα των διεφθαρμένων ελίτ.


Ούτε τα αποτελέσματα της 4ης Νοεμβρίου πτόησαν τους οπαδούς του, ούτε οι αποφάσεις των δικαστηρίων ότι δεν υπήρξε νοθεία. Όλα θα παίζονταν στις 6 Ιανουαρίου με τον γενικό ξεσηκωμό. Όταν απέτυχε και η εισβολή στο Καπιτώλιο να αλλάξει την επικύρωση των αποτελεσμάτων, έμεινε το ύστατο παρηγορητικό σενάριο. Στις 20 Ιανουαρίου, τη μέρα που όλοι θα είναι συγκεντρωμένοι στην Ουάσινγκτον για την ορκωμοσία, ο Τραμπ θα βάλει σε ενέργεια το σχέδιο του, και με τη συμμετοχή του στρατού θα συλληφθούν ο Μπάιντεν, η Χίλαρι Κλίντον, και άλλοι δημοκρατικοί, και θα αναλάβει εκ νέου τα ηνία της χώρας.


Η πραγματικότητα, όμως, είναι αδυσώπητη. Ο Τραμπ αποχωρεί από τον Λευκό Οίκο, τα στρατεύματα δεν κινούνται, και όλοι προσέρχονται χαμογελαστοί στην ορκωμοσία του νέου προέδρου.


Τα ρήγματα στους κόλπους του QAnon είχαν ήδη εμφανιστεί πριν από την ορκωμοσία. Σε άρθρο του Reuters αναφέρεται, ότι υπήρξε διχασμός ανάμεσα σε όσους επέμεναν ότι πρέπει «να εμπιστευθούν το σχέδιο» και στους πλήρως απογοητευμένους: «Είναι προφανές τώρα τι είχαμε. Κανένα σχέδιο, κανένα Q, τίποτα». Η απογοήτευση ορισμένων ήταν ακόμη μεγαλύτερη, γράφοντας ότι είτε ο Τραμπ απέτυχε είτε, το χειρότερο, ότι ίσως αυτό να ήταν εξαρχής το σχέδιο.


Ασφαλώς, δεν πρόκειται να εκλείψουν οι θεωρίες συνωμοσίας, διότι δεν πρόκειται να εκλείψουν ούτε οι επιρρεπείς σε αυτές ούτε όσοι επενδύουν πάνω σε αυτές. Ωστόσο, θα έχει ενδιαφέρον να δούμε ποια θα είναι η στήριξη των οπαδών του στον Ντ. Τραμπ, ο οποίος αναμφισβήτητα καταρράκωσε τις προσδοκίες τους· πόσο εύκολα θα αναδιοργανώσουν το εξωφρενικό αφήγημά τους· και βεβαίως ποιοι πολιτικοί θα συνεχίσουν να τις υποστηρίζουν σιωπηλά (ή λιγότερο σιωπηλά). Αν μη τι άλλο, η αναδιοργάνωσή τους παρέχει αρκετό χρόνο να προχωρήσει το πρόγραμμά του.


Οι καταρρακωμένες ελπίδες του QAnon
Συνωμοσιολόγοι του QAnon στους δρόμους. Φωτ.: Spencer Platt/Getty Images/Ideal Image

 

• • •


ΑΣΤΡΟΠΕΛΕΚΙ

Επιστρέφοντας στη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, ο Μπάιντεν δείχνει ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για τις απόψεις των Παριζιάνων παρά για τις θέσεις εργασίας των πολιτών του Πίτσμπουργκ.


Αυτό ισχυρίστηκε ο ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Τέξας, Τεντ Κρουζ.


Ακριβώς σαν να λέγαμε ότι, υπογράφοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης, ο Ελευθέριος Βενιζέλος ενδιαφερόταν περισσότερο για τους Ελβετούς παρά για τους Λαρισαίους.

 

• • •

 

ΤΟ «MEIN KAMPF» ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΞΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ

Αυτή τη βδομάδα κυκλοφόρησε στην Πολωνία το βιβλίο του Αδόλφου Χίτλερ «Mein Kampf» («Ο Αγών μου»). Οι μισές από τις 1000 σελίδες του είναι σημειώσεις. «Σύμφωνα με τις κριτικές, η δημοσίευση αυτού του βιβλίου αποτελεί προσβολή στη μνήμη των θυμάτων του εθνικοσοσιαλισμού. Κατά τη γνώμη μου, είναι το αντίθετο», δήλωσε ο καθηγητής Eugeniusz Krol, ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας, ειδικός στον ναζισμό που εργάστηκε για την έκδοση σχεδόν τρία χρόνια.


Είναι η δεύτερη έκδοση του Mein Kampf, μετά την εκπνοή των πνευματικών δικαιωμάτων το 2016, χρονιά στην οποία κυκλοφόρησε η δίτομη έκδοση στη Γερμανία με 1.948 σελίδες και 3.500 σημειώσεις. Το βιβλίο υπήρξε μεγάλη εκδοτική επιτυχία, η οποία πούλησε περί τα 100.000 αντίτυπα.


Τη Δευτέρα, οι εκδόσεις Fayard ανακοίνωσαν ότι εντός του 2021 θα κυκλοφορήσει η γαλλική έκδοση, η οποία είχε προγραμματιστεί για το 2020, αλλά είχε αναβληθεί λόγω της καραντίνας.


Σημειωτέον, το βιβλίο ουδέποτε απαγορεύτηκε. Τα δικαιώματά του είχαν παραχωρηθεί από τους Συμμάχους στους αξιωματούχους της Βαυαρίας, οι οποίοι αποφάσισαν να μη δοθούν πουθενά.


Οι καταρρακωμένες ελπίδες του QAnon
Η γερμανική και πολωνική έκδοση του Mein Kampf.

 

• • •

 

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΦΕΛΙΝΙ

Προς τιμήν του Φεντερίκο Φελίνι (1920 - 1993), που χθες θα γιόρταζε τα γενέθλιά του, αντικαταστήστε την Γκλόρια Μορίν (Μπάρμπαρα Στιλ) και τον Μάριο Μετζακότα (Μάριο Πιζού) από το 8 ½ με τη Μία Γουάλας (Ούμα Θέρμαν) και τον Βίνσεντ Βέγκα (Τζον Τραβόλτα) και θα πάρετε το Pulp Fiction.


«Κλεμμένη» μεν η σκηνή, αλλά ο Ταραντίνο έχει ακαταμάχητα επιχειρήματα: «Κλέβω από οποιαδήποτε ταινία έχει γίνει. Μου αρέσει αυτό — αν το έργο μου έχει κάτι είναι το ότι παίρνω αυτό από εδώ και εκείνο από εκεί και τα ανακατεύω μαζί... Κλέβω από παντού. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες κλέβουν, δεν αποδίδουν φόρους τιμής» (συνέντευξη στο Empire magazine, 1994).


Καθαρή κλεψιά ή βαθιά υπόκλιση ενός σημαντικού σκηνοθέτη στον Φελίνι;


• • •

 

ΕΥΦΥΕΣΤΑΤΟ

Εξ όσων γνωρίζω, αυτό είναι το πιο σύντομο άρθρο που δημοσιεύτηκε ποτέ σε επιστημονικό περιοδικό με κριτές.


Πανέξυπνο. Όπως και οι παρατηρήσεις ενός κριτή στο κάτω μέρος της σελίδας.


Οι καταρρακωμένες ελπίδες του QAnon
Το πιο σύντομο άρθρο που δημοσιεύτηκε ποτέ σε επιστημονικό περιοδικό με κριτές.