ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΑΦΗΣΕΙ ΕΣΧΑΤΩΣ την stand up κωμωδία και τα specials στις πλατφόρμες (κυρίως στο Netflix, κουρασμένος από την υπαρξιακή κρίση που έμοιαζε να περνά τα τελευταία χρόνια. Μες στη μίρλα, τη γκρίνια και την μανία καταδιώξεως οι παλιοί (θυμάμαι ένα από τα τελευταία specials του Dave Chappelle όπου επί μισή ώρα σχεδόν διαμαρτυρόταν στο κοινό για τις επιθέσεις της τρανς κοινότητας εναντίον του), ασυνάρτητοι και ακατανόητοι (για μένα πλέον) συχνά οι νεότεροι, όλοι σε μια κατάσταση σύγχυσης καθώς επιχειρούν να περάσουν αλώβητοι το ναρκοπέδιο των σύγχρονων αντιπαραθέσεων περί woke, πολιτικής ορθότητας, πόλωσης, Τραμπ, και δεν συμμαζεύεται.
Ένας φίλος όμως με παρότρυνε να δω το πρόσφατο special του Άνταμ Σάντλερ στο Netflix, επιμένοντας ότι είναι κάτι ιδιαίτερο, κάτι πραγματικά διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Να είναι καλά. Είχε δίκιο. Το Adam Sandler: Love You είναι ένα απολαυστικό comedy special με τον «Sandman» στα καλύτερά του –και με το ερμηνευτικό / τραγουδιστικό του χάρισμα σε πλήρη ανάπτυξη– που λειτουργεί επίσης και ως κινηματογραφική ταινία. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς από τη στιγμή που την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζος Σάφντι, ο ένας εκ των δύο φοβερών αδελφών (πλέον έχουν διαχωρίσει τα δημιουργικά τσανάκια τους) που πριν από μια πενταετία πρόσφεραν με το αριστουργηματικό «Uncut Gems» το πλαίσιο στον Άνταμ Σάντλερ για μια μεγαλειώδη κινηματογραφική ερμηνεία.
Στα 58 του, με τα γένια και το δανεικό φούτερ (το δικό του και καλά είχε λερωθεί) ο διάσημος και πάμπλουτος κωμικός που ξεκίνησε την απίστευτη καριέρα του ως ο λευκός κολλητός του Θίο Χάξταμπλ στη σειρά του Μπιλ Κόσμπι, μοιάζει πιο cool, πιο ξύπνιος, πιο κατασταλαγμένος αλλά και πιο μελαγχολικός από ποτέ.
Η ταινία ξεκινά με νουάρ εξωτερικά πλάνα που δείχνουν τον Σάντλερ να φτάνει με το αυτοκίνητό του, που εντελώς ανεξήγητα έχει σπασμένο το παρμπρίζ, στον χώρο όπου πρόκειται να εμφανιστεί downtown. Απ΄ έξω τον περιμένουν κάτι μυστήριοι τύποι για αυτόγραφο (όσοι θυμούνται το Uncut Gems ίσως τους αναγνωρίσουν), και η κάμερα τον ακολουθεί καθώς μπαίνει σ’ ένα μέρος που δεν έχει καμιά σχέση με τα μεγάλα θέατρα και τις κλειστές αρένες που κατά κανόνα εμφανίζεται. Ο χώρος, ένα μικρό περιφερειακό θέατρο περιορισμένης σχετικά χωρητικότητας, το Nocturne Theatre στο Γκλέιντεϊλ της Καλιφόρνια, μοιάζει ακόμα πιο περιθωριακός μετά την σκηνοθετική επιμέλεια του Σάφντι, και αυτό που θα ακολουθήσει είναι μια σειρά από στημένα «απρόοπτα» (η σκηνή μοιάζει ετοιμόρροπη, το μόνιτορ δεν λειτουργεί, ενώ κάποια στιγμή μπαίνει κι ένας «αδέσποτος» σκύλος) που προσδίδουν μια αλλόκοτη και σουρεαλιστική διάσταση στα δρώμενα.
Όπως είπε σε συνέντευξή του ο Σάφντι, κάποια από τα «απρόοπτα» τα γνώριζε από πριν ο Σάντλερ, τα πιο πολλά όμως όχι. Επί σκηνής πάντως εμφανίζεται ως ένα τέρας προσαρμοστικότητας και ψυχραιμίας απέναντι στο σκηνικό που απειλεί να πέσει στο κεφάλι του ίδιου και του συνεργάτη του, Dan Bulla, ο οποίος τον συνοδεύει με τα πλήκτρα του στα περισσότερα κομμάτια, είτε ως απόκοσμο background σε ξεκαρδιστικά αστεία και θυμοσοφικά μουρμουρητά είτε σαν συνοδεία του Σάντλερ όταν αυτός πιάνει την κιθάρα ή το μπάσο του για να ερμηνεύσει παλιά και νέα «κομμάτια» από το ρεπερτόριο του. Στα 58 του, με τα γένια και το δανεικό φούτερ (το δικό του και καλά είχε λερωθεί) ο διάσημος και πάμπλουτος κωμικός που ξεκίνησε την απίστευτη καριέρα του ως ο λευκός κολλητός του Θίο Χάξταμπλ στη σειρά του Μπιλ Κόσμπι, μοιάζει πιο cool, πιο ξύπνιος, πιο κατασταλαγμένος αλλά και πιο μελαγχολικός από ποτέ. Ειδικά σ’ έναν τέτοιο περιβάλλον και με μια τέτοια σκηνοθεσία που κάνει την παράσταση να μοιάζει σα να προέρχεται από άλλη εποχή.
Και αυτό ίσως είναι το πιο ελκυστικό στοιχείο αυτού του ιδιαίτερου special, που προτείνεται ιδιαίτερα για τις τελευταίες μέρες αυτής –ή οποιασδήποτε– χρονιάς. Μοιάζει τόσο φρέσκο, καίριο και αναζωογονητικό ακριβώς επειδή δεν περιέχει σχεδόν τίποτα επίκαιρο και τίποτα που να συνδέεται με όλο αυτό το αφόρητα κουραστικό debate περί του τι μπορούν και τι δεν μπορούν να λένε οι κωμικοί στις μέρες μας κ.λπ, κ.λπ. Πολύ ταιριαστά, το «Love You» τελειώνει με μια επική και βαθιά συναισθηματική ωδή στην δύναμη της κωμωδίας να «γιατρεύει», μ’ ένα τραγούδι στο οποίο μνημονεύονται όλοι οι μεγάλοι της είδους από την Λούσι και τους Μόντι Πάιθον, κι από τον Κρις Ροκ μέχρι τον εδώ και δεκαετίες καταφρονεμένο Μπένι Χιλ, «που χτυπούσε το κεφαλάκι εκείνου του καραφλού για λογαριασμό μας», όπως λέει αυτό το τραγούδι που κλείνει με τον πιο εορταστικό τρόπο αυτό το υπέροχο και μοναδικό comedy special. Αγάπη μόνο.
Adam Sandler: Love You | Official Trailer | Netflix
