— Είχες προσφάτως την εικαστική επιμέλεια στη Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. της Λένας Κιτσοπούλου που διασκεύασε ο Νικόλας Ανδρουλάκης. Πες μου τι ακριβώς έκανες;

Ανέλαβα εξ ολοκλήρου το κομμάτι του art direction. Ο Νικόλας είναι ένας εξαιρετικός συνεργάτης, ο οποίος μου έδωσε την καλλιτεχνική ελευθερία να δημιουργήσω ένα καινούργιο μικρό queer σύμπαν με αναφορές και σύμβολα που δένουν με την αφήγηση στο πλαίσιο του διασκευασμένου κειμένου. Η πρόκληση για μένα ήταν το χρώμα αυτήν τη φορά, ένα κόντρα νόημα στη σκοτεινή, αλλά χιουμοριστική χροιά του έργου. Η υστεροφημία είναι χρωματιστή και ποπ.

 

— Είχες και την επιμέλεια των κοστουμιών;

Κινήθηκα στο ίδιο πλαίσιο και ενδυματολογικά: ετερόκλητα κομμάτια που αφηγούνται μια ιδιαίτερη για τον ίδιο τον ήρωα αλλά απόλυτα κοινότοπη για τον περίγυρο ιστορία. Μεταφορικά μεταχειρίστηκα όλο αυτό το έντονο χρωματολόγιο ως μεταφραστικό εργαλείο για την κραυγαλέα αναζήτηση προσοχής ενός ανθρώπου μοναχικού και εντέλει αυτόχειρα.

 

— Με τους Puta Volcano, την μπάντα σου, τι κάνεις αυτό τον καιρό;

Βρισκόμαστε σε δημιουργική περίοδο, το «Harmony of Spheres» πάει πολύ καλά σε Ελλάδα και εξωτερικό. Επίσης, την άνοιξη θα κάνουμε το πρώτο τουρ εκτός συνόρων σε κάποια φεστιβάλ αλλά και gigs σε μαγαζιά. Balkan express και θα δούμε μέχρι πού θα φτάσουμε γεωγραφικά.

 

Το ρούχο το μεταχειρίζομαι και ως κοστούμι, όχι μόνο στο επίπεδο της καθημερινότητας και του εικαστικού κομματιού. Η ενδυμασία είναι στολή κατά κάποιον τρόπο, ισχυροποιεί, αποδυναμώνει και γενικότερα αποτελεί ένα μέσο επικοινωνίας.

 

— Πες μου έναν από τους στίχους των κομματιών σας.

«Find the edge end push infinity, there's no going back».

 

— Τι είναι το τατουάζ που έχεις στο χέρι σου;

Όλα μου τα τατουάζ είναι συνδετικοί κρίκοι με ανθρώπους. Στο δεξί χέρι είναι κάτι που κάναμε πιτσιρίκια με τον αδερφό μου Alex P (και κιθαρίστα των Puta), στο αριστερό είναι ένα oldschool σχέδιο από τη θρυλική Βάσω και γράφει «duende».

 

 

Puta Volcano - Harmony of Spheres (2017) (New Full Album)

 

— Δώσε μου κάποια στοιχεία για να καταλάβω τι έχει επηρεάσει την αισθητική σου;

Η αισθητική μου είναι επηρεασμένη από το κλασικό, είτε αυτό αναφέρεται στη μουσική είτε στο εικαστικό πεδίο, σε πρώτο επίπεδο. Στη συνέχεια αυτά που με διαμορφώνουν καλλιτεχνικά είναι το καλτ και ο πριμιτιβισμός, η αυτοαναφορικότητα μέσα από περσόνες, το κιτς, η διερεύνηση της ταυτότητας, η ρευστότητα των δεδομένων προτύπων και το πώς αυτά αναπλάθονται με το πέρασμα του χρόνου.

 

Η τέχνη μου είναι αρκετά ανθρωποκεντρική. Ο άνθρωπος αποτελεί για εμένα την πιο συναρπαστική πρώτη ύλη. Καλλιτέχνες που με έχουν επηρεάσει αρκετά είναι η Cindy Sherman, ο Leigh Bowery, o Bill Viola, η Anna Mendieta η Pina Bausch, και μπορώ να συνεχίσω για ώρες. Η τέχνη είναι μια διαρκής έρευνα που προϋποθέτει αλληλεπίδραση και μετασχηματισμό.

 

— Σου αρέσει να ασχολείσαι με την εμφάνισή σου; Με το τι θα φορέσεις κ.λπ.;

Το ρούχο το μεταχειρίζομαι και ως κοστούμι, όχι μόνο στο επίπεδο της καθημερινότητας και του εικαστικού κομματιού. Η ενδυμασία είναι στολή κατά κάποιον τρόπο, ισχυροποιεί, αποδυναμώνει και γενικότερα αποτελεί ένα μέσο επικοινωνίας. Αυτά που επιλέγουμε να φορέσουμε, είτε αναδεικνύουν, είτε αποπροσανατολίζουν, είτε καθορίζουν στοιχεία του εαυτού μας, όπως τον εφευρίσκουμε σταδιακά.

 

— Τι σε πληγώνει στην Αθήνα;

Η παραίτηση και η γκρίνια – είναι μια όμορφη πόλη που γκρινιάζει πολύ.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Ποια είναι η πιο αγαπημένη σου καθημερινή ασχολία;

Οτιδήποτε έχει να κάνει με το σώμα, χορός, γυμναστική κίνηση και έκφραση. Και το πιάνο.

 

— Δουλεύεις πάνω σε κάτι συγκεκριμένο αυτό τον καιρό;

Είμαι στο μεταπτυχιακό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και δουλεύω επάνω σε κάποιες καινούργιες ιδέες. Επίσης, φτιάχνω μια ηχητική βιντεο-περφόρμανς που θα παρουσιαστεί αρχές Μαρτίου στην Αθήνα.

 

— Έχεις ακούσει κάτι τελευταία που να σου άρεσε πολύ;

Σήμερα το πρωί άκουσα ένα κομμάτι το οποίο με μάγεψε με τη '90s νοσταλγία του. Code Orange - «Dreams in Inertia».

 

— Τι φοράς σήμερα και πόσο κοστίζει;

Στην πρώτη φωτογραφία φοράω ένα ζευγάρι DocMartens, βελούδινο παντελόνι της μητέρας μου, λεοπάρ crop top vintage και μαύρο bomber Alpha. Σύνολο 5 ευρώ (η μπλούζα, γιατί όλα τα υπόλοιπα μου τα έχουν χαρίσει, αν τα είχα αγοράσει εγώ κανονικά θα κόστιζαν 320).

 

Στη δεύτερη φοράω μια κίτρινη γούνα, mesh body, βελούδινο σορτς με κεντημένα λουλούδια και ένα ζευγάρι chunky γόβες, κάποια είναι vintage secondhand και κάποια άλλα κομμάτια που δεν θυμάμαι πώς βρέθηκαν στη ντουλάπα μου. Με γρήγορους υπολογισμούς θα έλεγα ότι κοστίζουν περίπου 75 ευρώ.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO