Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Όλος ο Φασμπίντερ που θέλατε να δείτε μέσα από ένα υπερπλήρες αφιέρωμα

Η φιλμογραφία του κορυφαίου σκηνοθέτη, καθώς και ταινίες του που προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, μέσα από το αφιέρωμα που επιμελήθηκαν το Goethe, οι Νύχτες Πρεμιέρας και η Ταινιοθήκη της Ελλάδος και ξεκινά στις 8 Δεκεμβρίου
M. HULOT
Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ φωτογραφημένος το 1970 από τον Peter Gauhe.

Κάποτε ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (Rainer Werner Fassbinder) είπε το περίφημο "προσπαθώ να κατασκευάσω ένα σπίτι με τις ταινίες μου, κάτι που είναι σκληρή δουλειά", γράφει ο Kent Jones, εξωτερικός συνεργάτης του περιοδικού «Film Comment» στο box για την τριλογία BRD της Criterion. «Πολλοί κινηματογραφιστές έχουν αφήσει τα σπίτια τους μισοτελειωμένα. Αλλά με τις πιθανές εξαιρέσεις του Γιασουχίρο Όζου και του Τζον Φορντ, ο Φασμπίντερ ήταν ο μοναδικός που άφησε όμορφα, κατοικήσιμα σπίτια, στα οποία οι άλλοι ίσως μπουν και εμπνευστούν για να χτίσουν τα δικά τους. Εάν είχε ζήσει, σίγουρα θα είχε κάνει τροποποιήσεις και θα είχε χτίσει προεκτάσεις, αλλά το γεγονός ότι μας άφησε ένα τελειωμένο προϊόν είναι από μόνο του εκπληκτικό, αν λάβεις υπόψη το σύντομο διάστημα που είχε για να το ολοκληρώσει. Δεν είναι κάθε μέρος του σπιτιού το ίδιο ενδιαφέρον – σκέψου το Satan's Brew (1976) σαν τα υδραυλικά και το Chinese Roulette (1976) σαν τα ηλεκτρικά. Και οι τρεις ταινίες που αποτελούν την περίφημη BRD τριλογία, όπως έγινε γνωστή [Ο γάμος της Μαρία Μπράουν (1979), Λόλα (1981) και Βερόνικα Φος (1982)], είναι τα στέρεα θεμέλια ή ίσως η κεντρική σκάλα. Ο Φασμπίντερ κατάλαβε ότι έπρεπε να χτίσει το σπίτι του γρήγορα για να έχει κάποιο νόημα, που σημαίνει ότι έκανε κάτι σχεδόν αδύνατο: έδρασε με την ταχύτητα των συναισθημάτων και των σκέψεών του. Ήθελε, και κατάφερε, να πετύχει μια άμεση συσχέτιση ανάμεσα στη ζωή του και στη μυθοπλασία. "Θα πρέπει να περιμένεις μέχρι κάτι να γίνει παράδοση", είπε κάποτε, "ή να γυρίσεις τα μανίκια σου και να στρωθείς στη δουλειά για να δημιουργήσεις τη δική σου;"


Αντίθετα με το τι πιστεύουν μερικοί, ο Φασμπίντερ δεν έκανε βάναυσες ταινίες. Οι δραματικά ωμές ιστορίες του μιλούν για τις Μαρίες Μπράουν, τις Βερόνικες και τις Λόλες αυτού του κόσμου. Κατά μία έννοια, οι ταινίες του είναι αιχμηρά εργαλεία, αλλά αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι ότι δίνει στις συνηθισμένες ψυχές τη φροντίδα και την προσοχή που τους αξίζουν. Ο Φασμπίντερ προστατεύει τους χαρακτήρες του από τις μεταδοτικές ασθένειες του ιδεαλισμού και της κλάψας. Υπάρχουν μόνο ανθρώπινες σχέσεις, δοσμένες με μια εντυπωσιακή ένταση, ανύψωση και πλούτο. Κανείς δεν απολαμβάνει μια κατάσταση χάριτος, όλοι είναι εξευγενισμένοι».

 

Ο Φασμπίντερ προστατεύει τους χαρακτήρες του από τις μεταδοτικές ασθένειες του ιδεαλισμού και της κλάψας. Υπάρχουν μόνο ανθρώπινες σχέσεις, δοσμένες με μια εντυπωσιακή ένταση, ανύψωση και πλούτο.

 

Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ ήταν Γερμανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννήθηκε το 1945 στο Μόναχο. Η ζωή του ήταν σύντομη, αλλά ταραχώδης, καθώς η ροπή του στα ναρκωτικά και η δυσκολία αποδοχής της σεξουαλικής του ταυτότητας ήταν παράγοντες που του προκάλεσαν διαταραχές και δυστυχία. Πέθανε από υπερβολική δόση το 1982 στο Μόναχο και δίπλα του βρέθηκε το σενάριο με θέμα τη ζωή της Ρόζας Λούξεμπουργκ, που προόριζε για τη Ρόμι Σνάιντερ. Είναι ο πιο παραγωγικός σκηνοθέτης στην ιστορία του κινηματογράφου, καθώς μέσα σε 13 χρόνια κατάφερε να δημιουργήσει 41 ταινίες μεγάλου μήκους. Στα έργα του πραγματευόταν ζητήματα όπως η ηθική κατάπτωση της μεταπολεμικής Γερμανίας, η βία, οι διαπροσωπικές σχέσεις, τα ναρκωτικά, η ομοφυλοφιλία, η προδοσία και η ζωή στο περιθώριο. Πολλοί άσκησαν κριτική στις ταινίες του και τον κατηγόρησαν για αντισημιτισμό, αντικομμουνισμό και μισογυνισμό. To 1982 κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο για την ταινία Βερόνικα Φος. Θεωρείται ένας από τους εκπροσώπους του ρεύματος του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου.

 

Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ, 1972
Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ, 1972

 

Στο αφιέρωμα που ξεκινάει στις 8 του μήνα στο Ινστιτούτο Goethe και στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος η νέα γενιά κινηματογραφόφιλων θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει τον σπουδαίο σκηνοθέτη και 23 κορυφαίες δημιουργίες της φιλμογραφίας του, οι οποίες θα προβληθούν για πρώτη φορά σε μεγάλη οθόνη, έπειτα από πολλά χρόνια, ψηφιακά αποκατεστημένες και σε σπάνιες κόπιες αρχείου 35 mm. Τρεις από τις ταινίες αυτές (ο Ενσύρματος Κόσμος και τα αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ Ο Άλι στον Παράδεισο και Φασμπίντερ) θα προβληθούν σε πανελλήνια πρεμιέρα, ενώ ανάμεσα στα φιλμ που φιλοξενεί το αφιέρωμα βρίσκεται και το σχεδόν 15ωρο έπος Βερολίνο Αλεξάντερπλατς, για πολλούς η καλλιτεχνική κορωνίδα του σκηνοθέτη. Σε όλη τη μέχρι τώρα ιστορία του σινεμά δεν έχει υπάρξει άλλος σκηνοθέτης σαν τον Φασμπίντερ. Μέσα σε 15 μόλις χρόνια, και μέχρι τον πρόωρο θάνατό του, ο ασταμάτητα παραγωγικός δημιουργός κατόρθωσε να γυρίσει 41 μεγάλου μήκους ταινίες, 3 μικρού μήκους και 3 τηλεοπτικές σειρές, δουλεύοντας παράλληλα ως θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός, παραγωγός, οπερατέρ, συνθέτης, μοντέρ και σκηνογράφος, αφήνοντας πίσω του ένα έργο πολυσχιδές, θαρραλέο και ολότελα μοντέρνο.


Το έργο του Φασμπίντερ είναι πλούσιο, σύνθετο και γεμάτο αντιφάσεις και δεν μοιάζει με κανένα άλλο στα χρονικά του παγκόσμιου κινηματογράφου. Κατόρθωσε να μεταμορφώσει τα ανοιχτά τραύματα της μεταπολεμικής Γερμανίας και ολόκληρης της Ευρώπης σε μερικές από τις πιο συνταρακτικές και ανθρώπινες κινηματογραφικές αφηγήσεις, να εισχωρήσει βαθιά στον ψυχισμό μιας χώρας και να ενώσει εκπληκτικά τη συλλογική Ιστορία με τις αφοπλιστικές ιστορίες μιας χούφτας απλών και καθημερινών ηρώων, έτσι απεγνωσμένα όπως ζητούν μια θέση σε έναν σκληρό και ελάχιστα φιλόξενο κόσμο. «Ο Φασμπίντερ κατάλαβε ότι ως Γερμανός στα '70s έπρεπε να κάνει πραγματικά ιστορική δουλειά», γράφει ο Kent Jones, «να αναδημιουργήσει όχι μόνο τις εικόνες αλλά και το πνευματικό πλαίσιο του παρελθόντος». Ήταν ιδιοφυΐα όσον αφορά τον ρυθμό και σε κάθε ταινία του υπάρχουν κομμάτια τρομερής δύναμης και έντασης. Όλες οι ταινίες του έχουν μια τρυφερότητα, ακόμα κι όταν γίνονται σκληρές και προκλητικές. Ο Φασμπίντερ, όπως και ο Ντάγκλας Σερκ, που τον επηρέασε βαθιά, αγαπούσε πολύ τους ήρωες και τις ηρωίδες του.

 

Berlin Alexanderplatz,
Berlin Alexanderplatz,


Πριν από κάθε προβολή ένας επώνυμος (και συχνά απρόσμενος) καλεσμένος, που έχει μια ιδιαίτερη σχέση με το έργο του Φασμπίντερ, θα αναλάβει να ταξιδέψει το κοινό στο μοναδικό σύμπαν του σκηνοθέτη, ενώ το αφιέρωμα θα τιμήσουν με την παρουσία τους και δύο από τις πιο εμβληματικές φιγούρες των ταινιών του: ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Χάρι Μπέαρ, συνάδελφος του Φασμπίντερ από το ξεκίνημα της καριέρας του μέχρι το τέλος της, και η Μάργκιτ Κάρστενσεν, η θρυλική πρωταγωνίστρια της ταινίας Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ. Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει συζήτηση αφιερωμένη στην καλλιτεχνική κληρονομιά και στον αντίκτυπο που άφησε πίσω του ο Γερμανός σκηνοθέτης, στο πάνελ της οποίας θα συμμετάσχουν όχι μόνο οι πρωταγωνιστές του, αλλά και πανεπιστημιακοί, κριτικοί κινηματογράφου και σκηνοθέτες.


«Κάθε σκηνοθέτης ασχολείται με ένα και μόνο θέμα και γυρίζει την ίδια ταινία ξανά και ξανά», είχε δηλώσει κάποτε σε συνέντευξή του ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. «Το δικό μου είναι η εκμετάλλευση των συναισθημάτων, όποιος και αν είναι ο δυνάστης. Δεν τελειώνει ποτέ η εκμετάλλευση. Είτε πρόκειται για το κράτος που επικαλείται τον πατριωτισμό είτε πρόκειται για ένα ζευγάρι, ο ένας άνθρωπος μπορεί να καταστρέψει τον άλλο». Αυτά τα λόγια συμπυκνώνουν με κάποιον τρόπο την αξία της κληρονομιάς του Φασμπίντερ και εξηγούν γιατί ένα αναδρομικό αφιέρωμα στο έργο του, στην Ελλάδα του 2016, μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ.

 

H αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο: Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ με τη Χάνα Σιγκούλα.
H αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο: Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ με τη Χάνα Σιγκούλα.


Οι ταινίες του αφιερώματος:

Η αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο (Liebe ist kälter als der Τod, 1969), Ο Έλληνας γείτονας (Katzelmacher, 1969), Οι θεοί της πανούκλας (Götter der Ρest, 1970), Ο έμπορος των τεσσάρων εποχών (Händler der vier Jahreszeiten, 1971), Φυλαχτείτε από την ιερή πόρνη (Warnung von einen heiligen Νutte, 1971), Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ (Die bitteren tränen der Petra von Kant, 1972), Ενσύρματος Κόσμος (Welt am Dracht, 1973)*, Έφι Μπριστ (Fontane Effi Briest, 1974), Ο φόβος τρώει τα σωθικά (Angst essen Seele auf, 1974), Μάρθα (Martha, 1974), Το παιχνίδι της τύχης (Fraustrecht der Freiheit, 1975), Η Μάνα Κιούστερς ανεβαίνει στον ουρανό (Mutter Küsters fahrt zum Ηimmel, 1975), Το μόνο που θέλω είναι να με αγαπάτε (Ich will doch nur, dass ihr mich liebt, 1976), Κινέζικη Ρουλέτα (Chinesisches Roulette, 1976), Η χρονιά με τα 13 φεγγάρια (In einem Jahr mit 13 Monden, 1978), Απόγνωση (Despair, 1978), Η τρίτη γενιά (Die dritte Generation, 1979), Ο γάμος της Μαρία Μπράουν (Die Ehe der Maria Braun, 1979), Βερολίνο Αλεξάντερπλατς (Berlin Alexanderplatz, 1980), Λόλα (Lola, 1981), Ο καβγατζής (Querelle, 1982), Ο Άλι στον παράδεισο (Ali im Paradies, 2011)*, Φασμπίντερ (Fassbinder, 2015)*.

 

* Οι ταινίες με αστερίσκο προβάλλονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

 

ΙNFO
Το Ινστιτούτο Goethe της Αθήνας, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας και η Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσιάζουν:

Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ και ξερό ψωμί!

08 -21 Δεκεμβρίου 2016

Ταινιοθήκη της Ελλάδος & Ινστιτούτο Goethe

Δείτε το πλήρες πρόγραμμα του αφιερώματος εδώ.

O M.Hulot είναι διευθυντής της έντυπης LIFO και δουλεύει σε αυτήν από το πρώτο φύλλο της

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ματ Ντέιμον και Κρίστιαν Μπέιλ: Μια φιλία που άλλαξε την Ιστορία, «Κόντρα σε όλα»
Οι βραβευμένοι με Όσκαρ Ματ Ντέιμον και Κρίστιαν Μπέιλ πρωταγωνιστούν στο «Κόντρα σε όλα» που είναι βασισμένο στην αληθινή ιστορία του οραματιστή Αμερικανού σχεδιαστή αυτοκινήτων Κάρολ Σέλμπι και του ατρόμητου Βρετανού οδηγού Κεν Μάιλς.
Οι 10 ταινίες που επέλεξε ο Τζον Γουότερς για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Δέκα αγαπημένες του ταινίες επιλέγει ο πάπας του trash για το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κι εμείς αναζητούμε συσχετισμούς με δέκα δικές του ανορθόδοξες δημιουργίες.
60 χρόνια Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: η ιστορία, οι σταρ, οι μεγάλες στιγμές σε ένα συναρπαστικό timeline
Όλες οι κομβικές στιγμές του θεσμού που έμελλε να γίνει βασικό συστατικό του DNA της πόλης
Μεγαλώνοντας  στα ’80s: Οι αγαπημένες ταινίες του The Boy
Δέκα ταινίες που αναβιώνουν το πνεύμα και την αισθητική της αξέχαστης δεκαετίας, επιλεγμένες από τον Έλληνα καλλιτέχνη για το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Αφιέρωμα στις ταινίες της Joanna Hogg στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: Η γοητεία της  αφαίρεσης
Η πρωτοπόρος του νέου ρεύματος κοινωνικού ρεαλισμού του βρετανικού σινεμά θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα που ετοίμασε το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στις ταινίες της.
Γκρέγκορι Μαρκόπουλος: Η θεραπευτική όψη της πρωτοπορίας
Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης εξερευνά τη φιλμογραφία ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του αβανγκάρντ σινεμά.
Ντούσαν Μακαβέγιεφ: Ένας μεγάλος αυθεντικός
Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα τον κάλεσε να σκηνοθετήσει το «Αποκάλυψη Τώρα!». Εκείνος προτίμησε να γυρίσει το «Sweet Movie». Το 60ό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμά τον κορυφαίο Σέρβο δημιουργό, που πέθανε πριν από λίγους μήνες, με το πρώτο μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του.
Αυτές είναι οι ελληνικές ταινίες του 60ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οι –βασικά άνδρες– Έλληνες σκηνοθέτες παραμένουν μοναχικοί καουμπόι σε μια χώρα με λιγοστά εφόδια και ακόμη ταπεινότερους πόρους, μια κοινότητα με διάσπαρτο ταλέντο, ξεκομμένη από το παγκόσμιο οπτικοακουστικό τοπίο.
Η Θεσσαλονίκη και το Φεστιβάλ του Ορέστη Ανδρεαδάκη
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης μιλά για τη σχέση του με την πόλη, τη διοργάνωση, τους ανθρώπους και τις προκλήσεις του.
81/2 του Φελίνι: μία από τις σπουδαιότερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου
To σουρεαλιστικό αριστούργημα του 1963, με το οποίο ο Φεντερίκο Φελίνι (που πέθανε σαν σήμερα) επηρέασε γενιές κινηματογραφιστών
20 ταινίες που δεν θα χάσουμε στο φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Μελετήσαμε το πρόγραμμα του 60ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και επιλέξαμε 20 highlights από το διεθνές διαγωνιστικό, τις ειδικές και εκτός συναγωνισμού προβολές, τις μεταμεσονύκτιες προτάσεις και τα τμήματα «Ματιές στα Βαλκάνια», «Γνωρίζοντας τους Γείτονες» και «Ανοιχτοί Ορίζοντες».
Κεν Λόουτς: Τo μελό στην υπηρεσία του πολιτικού σινεμά
Ο πολυβραβευμένος Βρετανός σκηνοθέτης Κεν Λόουτς μιλά αποκλειστικά για τη νέα του ταινία αλλά και για τη χρυσή ευκαιρία που του έδωσε η κρατική τηλεόραση να στρώσει μια μεγάλη καριέρα.
Βέρνερ Χέρτζοκ: «Ο 21ος αιώνας  είναι ο αιώνας της μοναξιάς»
Λίγο πριν από την κυκλοφορία της ταινίας του «Οικογενειακή Ευτυχία Α.Ε.» ο σπουδαίος Γερμανός δημιουργός μιλάει στη LiFO για την απόλυτη μοναξιά των αστικών κέντρων.
Τζον Γουότερς: Ένα «αμετανόητο φρικιό» μιλά στη LiFO για όσα τον έκαναν τόσο λατρεμένα απαράδεκτο
Η «Αυτού Ρυπαρότητα», ο ισοπεδωτικός συγγραφέας, καλλιτέχνης και πρωτοπόρος του ανεξάρτητου σινεμά που ο Ουίλιαμ Μπάροουζ χαρακτήρισε «ποντίφικα του trash» είναι φέτος το τιμώμενο πρόσωπο του 60ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου παρουσιάζει και τη stand up comedy «This filthy world».
«Serendipity»: Η ιατρική οδύσσεια της Prune Nourry σε ένα πρωτότυπα αυτοβιογραφικό δράμα
Η ασθένεια ως τέχνη στο ντοκιμαντέρ του οποίου την παραγωγή ανέλαβαν η Αντζελίνα Τζολί και ο Ντάρεν Αρονόφσκι
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή