Οι λάτρεις της ιστορίας που έχασαν την ευκαιρία να επισκεφθούν την έκθεση του Βρετανικού Μουσείου του 2013, «Η Ζωή και ο θάνατος στην Πομπηία και στο Ερκουλάνουμ» έχουν μία δεύτερη ευκαιρία.

 

 Στις 10 το βράδυ ώρα Ελλάδος, σήμερα, το πολιτιστικό ίδρυμα του Λονδίνου μεταδίδει το Pompeii Live - μια προ-ηχογραφημένη περιοδεία της πρωτοποριακής εκπομπής, δωρεάν μέσω του YouTube και του Facebook.

 

Στην 88λεπτη ταινία, οι παρουσιαστές Bettany Hughes και Peter Snow καθοδηγούν το κοινό μέσω μιας ιδιωτικής ξενάγησης στα κυριότερα σημεία της εκπομπής του 2013.

 

Εμπλουτισμένο με πλάνα αναπαράστασης, σχόλια ειδικών και ζωντανές παραστάσεις, το χαρακτηριστικό 88 λεπτών υλικό αφηγείται την ιστορία της καθημερινότητας στις γειτονικές πόλεις, αποκαλύπτοντας πώς η έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. μεταμόρφωσε τις κοινότητες σε μόλις 24 ώρες, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Zoe Paskett για το Evening Standard.

 

Αρχικά η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους και επαναφέρει στη ζωή τα θύματα της καταστροφής, λέει η ιστορικός Mary Beard.

 

 

«Πομπηία και Ερκουλάνουμ (σημερινό Ερκολάνο), ας ρίξουμε φως στον κόσμο της αρχαίας Ρώμης, από τα πολυτελή παλάτια της μέχρι τους μέτριους δρόμους της, από τους σκλάβους έως τους πατρίκιους, και τους πληβείους, από το πολυτελές φαγητό μέχρι τα φθηνά γεύματα, και από το σεξ ως τις τουαλέτες».

 

Όπως γράφει ο Jonathan Jones για τον Guardian, οι αρχαίοι Ρωμαίοι που ζούσαν στη σκιά του ηφαιστείου το έβλεπαν ως ευλογία, όχι ως απειλή. Το εύφορο έδαφος του ήταν εξαιρετικό για την καλλιέργεια αμπελιών και παρέμενε ανενεργό για εκατοντάδες χρόνια.

 

Η έκθεση του 2013 συγκέντρωσε περισσότερα από 200 αντικείμενα από αρχαιολογικούς χώρους στην Πομπηία και το λιγότερο γνωστό Ερκουλάνουμ, προσφέροντας στους θεατές μια ματιά στους παραθαλάσσιους οικισμού πριν από την έκρηξη.

 

Όταν ξέσπασε ο Βεζούβιος, πυκνά στρώματα καυτής λάβας, τέφρας και αερίου έφτασαν στην Πομπηία, σκοτώνοντας ό,τι και όποιον άγγιζαν.

 

Καθώς οι σοροί αποσυντέθηκαν κάτω από την τέφρα, άφησαν εντυπωσιακά υπολείμματα στο ηφαιστειακό τοπίο.

 

Αργότερα οι αρχαιολόγοι χρησιμοποίησαν αυτές τις κοιλότητες για να παράγουν με γύψο, ομοιώματα που απεικονίζουν τους κατοίκους στις τελευταίες στιγμές τους.

 

Στο κοντινό Ερκουλάνουμ, μια παραθαλάσσια πόλη, το ένα τρίτο του μεγέθους της Πομπηίας, η λάβα άφησε μόνο σκελετούς πίσω της, ανέφερε ο Joshua Hammer για το περιοδικό Smithsonian το 2015. Τρόφιμα, δερμάτινα και ξύλινα έπιπλα μετατράπηκαν σε κάρβουνο.

 

«Δεν μπορούμε να φανταστούμε τη φρίκη εκείνης της ημέρας, αλλά μπορούμε να δούμε τι έκαναν οι άνθρωποι. Μερικοί από αυτούς ήταν πρακτικοί, παίρνοντας ένα φανάρι ή μια λάμπα για να τους βοηθήσουν να μην σκοντάψουν από το απόλυτο σκοτάδι της ηφαιστειακής χιονοθύελλας», εξήγησε ο επιμελητής Paul Roberts σε μια δήλωση του 2012 που κυκλοφόρησε πριν από την έναρξη της έκθεσης.

 

Αντικείμενα που περιλαμβάνονται στην εκπομπή δίνουν στους θεατές μια ματιά στις καθημερινές συνήθειες των κατοίκων της Πομπηίας και του Ερκουλάνουμ: το ψωμί που έτρωγαν, τα παιδικά κρεβάτια, οι τοιχογραφίες που διακοσμούσαν τα σπίτια τους.

 

«Έπρεπε να έχουμε θάνατο στην Πομπηίας και το Ερκουλάνουμ για να μάθουμε πολλά για τους ανθρώπους που έζησαν εκεί. Αλλά σε αυτή τη έκθεση γιορτάζουμε τη ζωή» δήλωσε ο Roberts.

 

Με πληροφορίες του Smithsonianmag