Αρχείο

Ομεγάλος νικητής των εκλογών είναι οχλωμός Αλαβάνος και ο μεγάλος νικημένοςτων εκλογών είναι ο σαστισμένοςΠαπανδρέου. Σαν τη μύγα που τριγυρνάειεπίμονα γύρω από τα σκατά, ο Συνασπισμόςδιπλασίασε τις έδρες του (τώρα οι τραυλέςτους φωνές θα ακούγονται ακόμα πιοδυνατά στην τηλεόραση - παρέα με αυτέςτου Βορίδη). Δεν ξέρω αν τελικά αποσύρειτην υποψηφιότητά του ο Παπανδρέου (ηστήλη γράφεται απόγευμα Τρίτης), αλλάη δήλωσή του μετά τις εκλογές δείχνειπως τα έχει πάλι χαμένα. Ο κοινός νους(κάτι που ο Παπανδρέου εμφανώς δεν έχειή, αν κάποτε είχε, τον έχασε κάνονταςπαρέα με τον Γερουλάνο και τον Λαλιώτη),υποδεικνύει πως έπρεπε να είχε αναλάβειόλη την ευθύνη -έστω και για τους προφανείςκαθαρτικούς λόγους μιας μετεκλογικήςανθρωποθυσίας- και να είχε παραιτηθείαπό την πρώτη κιόλας στιγμή. Είναι βέβαιοπως θα χάσει ταπεινωτικά από τον Βενιζέλο(αν τελικά επιμείνει στο να θέσειυποψηφιότητα), ενώ ακόμα και αν αποσυρθείτώρα, υπό το φόβο της ήττας, πάλι αυτόθα του χρεωθεί ως πολιτικός καιροσκοπισμός.Ποιοι όμως ήταν τελικά οι λόγοι πουοδήγησαν τον Παπανδρέου σε αυτό τοσημείο; 1) Η αδυναμία επιλογής σωστώνπροσώπων, από την Καραχασάν και τηνΞενογιαννακοπούλου μέχρι τον Λαλιώτηκαι τη Γεννημάτα ο δρόμος όλος είναιστρωμένος από λάθη, 2) η όψιμη στροφήπρος μια μπανάλ αριστερίστικη ρητορική- ο Αλαβάνος, απ' ό,τι φαίνεται, μια χαράεξυπηρετεί αυτό το θλιβερό nicheψηφοφόρων και δεν χρειάζεται συνοδοιπόρους,και 3) το ότι έπεσε, μία προς μία, σε όλεςτις παγίδες που περίτεχνα του έστησε οσατανικός δελφίνος - αρχής γενομένηςαπό την άτακτη υποχώρηση στο άρθρο 16.