Μεταμορφώσεις του Σαρκοζί

Οι αμερικάνικες μόδες φτάνουν στην Ευρώπη πάντα με κάποια καθυστέρηση. Ακόμα και οι Γάλλοι το παραδέχονται. Ειδικά όταν αυτό αφορά τη συμπεριφορά του νεοεκλεγέντος προέδρου τους, που γκωλίζει αμερικάνικα ή αμερικανίζει γκωλικά. Τη στιγμή που οι νεοσυντηρητικοί της Ουάσιγκτον ξέβαψαν στα μάτια του κόσμου και κινδυνεύουν να πέσουν στο καναβάτσο του Ιράκ, η Γαλλία αποκτά έναν πρόεδρο νεοσυντηρητικό με πατέντα. Είναι αστείο ή σοβαρό; Αυτό διερωτάται ο Ντανιέλ Βερνέ στην «Μοντ» όταν διαπιστώνει την αποκήρυξη των σίξτις (Μάης '68) σε στιλ γαλλικού νεοσυντηρητισμού: έξαρση της εργασίας, της τάξης, της εξουσίας, της ηθικότητας. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι η Γαλλία υποφέρει κυρίως από το απωλεσθέν γόητρο του παρελθόντος, καθώς από χώρα που διεκδικούσε την παγκόσμια ηγεμονία κατά τον 19ο αι. ξέπεσε σε περιφερειακή ευρωπαϊκή δύναμη, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι πίσω από τους τσαρλατανισμούς του Σαρκοζί κρύβεται μακροπρόθεσμη σοβαρή πολιτική. Το πιθανότερο είναι ότι μετά από τον κουρνιαχτό που σκοπίμως σηκώθηκε γύρω από το άτομό του, ο πρόεδρος θα αποσύρει τον γκωλισμό του και θα επιστρέψει σε μετριοπαθείς θέσεις του παρελθόντος. Για την ώρα πάντως ψάχνει τον δικό του Πολύδωρα για να σβήσει τις πυρκαγιές και τα πυρπολημένα αυτοκίνητα στο κέντρο του Παρισιού.