Άντρες ανέτοιμοι για όλα: Το συγκλονιστικό “Husbands” του Κασσαβέτη

Άντρες ανέτοιμοι για όλα: Το συγκλονιστικό “Husbands” του Κασσαβέτη αύριο στην Αθήνα Facebook Twitter
«Είναι μια ταινία που είναι γεμάτη συναισθήματα αλλά δεν έχει καθόλου συναισθηματισμό».
0

Τυχερό το άτομο που θα δει για πρώτη φορά την πιο συγκλονιστική για μένα ταινία του Κασσαβέτη, παρότι για διάφορους λόγους είναι και μια από τις λιγότερο προβεβλημένες.

Τυχερό που θα την δει σήμερα, στους χλιαρούς – για να μην πούμε χαλεπούς – κινηματογραφικούς καιρούς μας υπό το πρίσμα των οποίων το σύμπαν που περιφέρονται οι τρεις άντρες πρωταγωνιστές του "Husbands" μοιάζει επικίνδυνο, ασεβές, απόκοσμο σχεδόν στη γενναία και ολοκληρωτική καταγραφή του από τον μεγάλο δημιουργό που λείπει όσο ελάχιστοι από το σύγχρονο σινεμά.

Πρόκειται για μοναδική ευκαιρία συνάντησης με την κινηματογραφική Αλήθεια στην εποχή της Ατζέντας και της ψεύτικης ταπεινοφροσύνης, μια εποχή που σου επιβάλλει να παρεξηγήσεις τις προθέσεις και τις συμπεριφορές των τριών κεντρικών πρωταγωνιστών, όσο ευάλωτοι και χωλοί κι αν εμφανίζονται στην πραγματικότητα κατά τη διάρκεια της ταινίας.

Όλοι γινόμαστε κότες και καταλήγουμε να φοβόμαστε τη δουλειά μας, να φοβόμαστε τις γυναίκες μας, να φοβόμαστε τα παιδιά μας, να φοβόμαστε να βγούμε έξω στο δρόμο. Και όσοι παριστάνουν τους ζόρικους και κρίνουν υποτιμητικά αυτόν τον φόβο, είναι αυτοί που μολύνονται πιο γρήγορα από αυτόν

Η πραγματικότητα σφάζει και πονεί. Και ο ρεαλισμός του Κασσαβέτη δεν είναι στεγνός, αποστασιοποιημένος, εξεταστικός. Είναι πάντα αιχμηρός και φορτισμένος με πόνο, παραφροσύνη, νεύρωση. Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην ερμηνεία και στην εξω-υποκριτική διάσταση των ηθοποιών θολώνουν μεθυστικά καθώς αυτοί μεταφέρουν εκδοχές του εαυτού τους μαζί με όλο το ασήκωτο συχνά βάρος της αληθινής τους ύπαρξης.

Άντρες ανέτοιμοι για όλα: Το συγκλονιστικό “Husbands” του Κασσαβέτη αύριο στην Αθήνα Facebook Twitter

Αυτή η αισθητική μιας τόσο έντονης οικειότητας ενισχύεται στους «Συζύγους» από τις μεγαλειώδεις αδυναμίες (δεν αποτελεί οξύμωρο, στο έργο του Κασσαβέτη σίγουρα όχι) των τριών κεντρικών χαρακτήρων που, μετά τον θάνατο του φίλου τους, αποφασίζουν να «ζήσουν» παραπάνω και να τα κάνουν όλα πουτάνα – όχι όμως μέχρι το τέλος του δρόμου.

Το ξεσάλωμά τους, που τους φτάνει μέχρι το Λονδίνο, δεν καθοδηγείται από μια επανεκτίμηση της ζωής, ούτε από συνειδητοποίηση της απώλειας, ούτε από κάποια ακλόνητη μοιρολατρία, αλλά κυρίως από φόβο και μια βαθιά αίσθηση δυσλειτουργίας και αναποτελεσματικότητας.

Ένα σαράκι που κατατρώει όλους τους άντρες λίγο-πολύ και δεν έχει να κάνει ακριβώς (ή μόνο) με αυτό που αποκαλείται κρίση μέσης ηλικίας.

Μετά το τέλος των γυρισμάτων, οι τρεις «κολλητοί» πρωταγωνιστές – ο Πίτερ Φολκ, ο Μπεν Γκαζάρα και ο Τζον Κασσαβέτης – είχαν εμφανιστεί στο έγκριτο τηλεοπτικό σόου του Ντικ Κάβετ για να προωθήσουν την επικείμενη προβολή της ταινίας στις αίθουσες, επενδυόμενοι ακόμα τους ρόλους τους και κάνοντας μαντάρα το στούντιο.

Μόνο κάποια στιγμή προς το τέλος της εκπομπής, ο Κασσαβέτης σοβαρεύει απότομα και λέει:

«Πρόκειται για την έκφραση μιας συγκεκριμένης αντίληψης. Όλοι γινόμαστε κότες και καταλήγουμε να φοβόμαστε τη δουλειά μας, να φοβόμαστε τις γυναίκες μας, να φοβόμαστε τα παιδιά μας, να φοβόμαστε να βγούμε έξω στο δρόμο. Και όσοι παριστάνουν τους ζόρικους και κρίνουν υποτιμητικά αυτόν τον φόβο, είναι αυτοί που μολύνονται πιο γρήγορα από αυτόν».


Και ο Πίτερ Φολκ δίπλα του συμπλήρωνε: «Είναι μια ταινία που είναι γεμάτη συναισθήματα αλλά δεν έχει καθόλου συναισθηματισμό».

Υπάρχει διαθέσιμο στο YouTube ένα ντοκιμαντέρ όπου παρουσιάζονται σε τρία μέρη διάρκειας 9 περίπου λεπτών το καθένα, στιγμιότυπα από το γύρισμα της ταινίας. Εκεί μπορεί να δει κανείς τα όρια του αυτοσχεδιαστικού μύθου ο οποίος τυλίγει με έναν ελευθεριακό μυστικισμό το έργο του Κασσαβέτη.

Το σενάριο υπάρχει, είναι «αλύπητα» δουλεμένο και σπανίως εγκαταλείπεται, όπως στη σκηνή του διαγωνισμού τραγουδιού η οποία προέκυψε πανηγυρικά επί τόπου ακυρώνοντας την αρχική σκηνή στο χαρτί που τους ήθελε να κάθονται στο μπαρ και να συζητάνε για το νόημα της ζωής.

«Καταραμένοι ηθοποιοί – ψεύτες όλοι τους», ακούγεται να λέει χαριτολογώντας σ΄ έναν τεχνικό ο Κασσαβέτης κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Η ταινία ορίζεται στους τίτλους αρχής ως «μια κωμωδία για τη ζωή, τον θάνατο και την ελευθερία». Κωμωδία ε; Μπορεί κιόλας με μια ιδιοσυγκρασιακή, αρχέγονη αντίληψη του όρου. Συνταρακτικός κλαυσίγελος, σίγουρα.

Όπως είχε παραδεχτεί εκ των υστέρων ο ίδιος ο δημιουργός της: «Το Husbands ήταν το πιο τρελό και το πιο οδυνηρό πρότζεκτ που αναμίχθηκα ποτέ».

Φαντάσου.

Οθόνες
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Λούκα Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ανταπόκριση από τη Βενετία / After the Hunt: Το #MeToo στα χέρια του Γκουαντανίνο είναι μια μπερδεμένη υπόθεση

Ο Λούκα Γκουαντανίνο νοσταλγεί τη χαμένη τέχνη του διαλόγου, αλλά το After the Hunt χάνει το δίκιο του στην ακαδημαϊκή φλυαρία και τις σεναριακές αστοχίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Οθόνες / Όλα του γάμου δύσκολα: 10 ταινίες για να δείτε μετά το «Ρόουζ εναντίον Ρόουζ»

Από το «Awful Truth» του Λίο ΜακΚάρεϊ στο «Gone Girl» του Ντέιβιντ Φίντσερ κι από τις μπεργκμανικές «Σκηνές από έναν γάμο» στο «Revolutionary Road» του Σαμ Μέντες, ανατρέχουμε σε δέκα ταινίες για όσους ενώθηκαν ενώπιον Θεού κι ανθρώπων «μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος».   
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΒΟΥΓΟΝΙΑ

Ανταπόκριση από τη Βενετία / «Βουγονία»: Κριτική για τη νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

«Είναι περιπέτεια η "Βουγονία", fun και πιο περίπλοκη απ’ ότι δείχνει» - Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος καταγράφει τις εντυπώσεις του από την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο 82ο Φεστιβάλ Βενετίας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

Οθόνες / Terence Stamp (1938-2025): Ο μάγκας του Λονδίνου που θα γινόταν Τζέιμς Μποντ

«Το άτακτο αγόρι του βρετανικού σινεμά βρήκε τον δρόμο του σε ώριμες επιλογές, είτε παίζοντας κάποιον αδυσώπητο κακό είτε αφήνοντας τα λακωνικά του διακριτικά σαν στάμπα, όνομα και πράγμα, σε σύντομες εμφανίσεις – εννοείται πως έχει υποδυθεί και τον διάβολο!»
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Οθόνες / The Karate Kid: Πώς η «ταινιούλα που δεν θα έβλεπε κανείς» εξελίχθηκε σε παγκόσμιο φαινόμενο

Η ταινία σημάδεψε μια γενιά εφήβων που φαντασιώνονταν ότι θα αντιστεκόντουσαν ηρωικά στους νταήδες που τους κακοποιούσαν καθημερινά. Και τώρα, ο μύθος επιστρέφει για έκτη φορά στην οθόνη, με πρωταγωνιστές τον Τζάκι Τσαν και τον Ραλφ Μάτσιο
THE LIFO TEAM
Ο άνθρωπος που έφερε την μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Daily / Ο άνθρωπος που έφερε τη μαύρη μουσική κουλτούρα στο σαλόνι εκατομμυρίων σπιτιών

Το ντοκιμαντέρ «Sunday Best: The untold story of Ed Sullivan» αναδεικνύει τη συμβολή του Εντ Σάλιβαν και της δημοφιλέστατης τηλεοπτικής εκπομπής του στην ανάδειξη τεράστιων μορφών της μαύρης μουσικής, από τη Nίνα Σιμόν και τον Τζέιμς Μπράουν μέχρι την Tίνα Τέρνερ και τον Στίβι Γουόντερ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Οθόνες / Έντουαρντ Νόρτον: Γεννημένος σε λάθος εποχή

Με αφορμή τα σημερινά του γενέθλια, ανατρέχουμε στην καριέρα ενός ηθοποιού με την ερμηνευτική στόφα των μεγάλων ονομάτων του New Hollywood, μα καταδικασμένου να εργάζεται σε καιρούς που η κινηματογραφική βιομηχανία δεν ξέρει τι να κάνει μαζί του.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Οθόνες / Ana Kokkinos: «Αν ήμουν ένας στρέιτ, Άγγλος άντρας, η ζωή θα ήταν ευκολότερη»

Η ελληνικής καταγωγής Αυστραλή σκηνοθέτιδα πίσω από το «Ten Pound Poms» μιλά στη LiFO για τη στάση των Αυστραλών απέναντι στους μετανάστες, την ταινία της που εξόργισε την ομογένεια, και το πώς είναι να νιώθεις παρείσακτος ακόμη κι όταν το έργο σου έχει δει πολύς κόσμος.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

Οι Αθηναίοι / Μιχάλης Ρέππας: «Θέλω να διασκεδάζω. Πέρασα τα 65 και έχει αρχίσει να μη με νοιάζει»

«Τρεις Χάριτες», «Βίρα τις Άγκυρες», «Δις εξαμαρτείν», «Safe Sex», «Το Κλάμα βγήκε από τον Παράδεισο», «Μπαμπάδες με ρούμι». Λίγοι μας έχουν κάνει να γελάσουμε τόσο τα τελευταία 30 χρόνια όσο ο Μιχάλης Ρέππας. Ο ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης που εξαιτίας του «το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα» αφηγείται τη ζωή του στη LifO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Οθόνες / Το τρίο Πασκάλ-Τζόνσον-Έβανς και 9 ακόμα λόγοι να πάτε σινεμά

Μια ταινία που η Τζέιν Όστιν θα ήταν περήφανη να είχε σκηνοθετήσει, η Λίντσεϊ Λόχαν ανταλλάζει σώμα με την Τζέιμι Λι Κέρτις ξανά μετά από 22 χρόνια κι ένας μεταλλαγμένος Μπάμπι εκδικείται για τον θάνατο της μαμάς του. – Τι παίζει από σήμερα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
THE LIFO TEAM
«Νεαρές μητέρες»: Είναι καλοκαιρινή επιλογή μία ταινία των αδελφών Νταρντέν; 

The Review / «Νεαρές μητέρες»: Tα κατάφεραν πάλι οι αδελφοί Νταρντέν; 

Τι κάνει τις «νεαρές μητέρες» να ξεχωρίζουν από τις προηγούμενες δουλειές των Βέλγων δημιουργών; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάνε για τη βραβευμένη ταινία που παίζεται στους θερινούς κινηματογράφους της Αθήνας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ