Οι σκοτεινές μέρες του Βαν Γκογκ στο άσυλο - Στο φως λεπτομέρειες για την πιο επώδυνη περίοδο της ζωής του ζωγράφου

Οι σκοτεινές μέρες του Βαν Γκογκ στο άσυλο - Στο φως λεπτομέρειες για την πιο επώδυνη περίοδο της ζωής του ζωγράφου Facebook Twitter
Πορτρέτο του Βαν Γκογκ από τον John Peter Russell,
0

Λεπτομέρειες σχετικά με την πιο οδυνηρή περίοδο στη ζωή του Βίνσεντ Βαν Γκογκ, από  την περίοδο του περιορισμού του σε ένα άσυλο στη νότια Γαλλία και την ψυχική του κατάρρευση όταν προσπάθησε να δηλητηριαστεί με τα δικά του χρώματα, έρχονται στο φως.

Ήταν μια περίοδος αγωνιώδης και δύσκολη, αλλά εξαιρετικής δημιουργικότητας για τον ζωγράφο, ο οποίος δημιούργησε ως τρόφιμος μερικά από τα πιο εκθαμβωτικά και αγαπημένα έργα του που είναι τώρα σε μουσειακές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Martin Bailey, εμπειρογνώμονας μελετητής της ζωής του Βαν Γκογκ, έχει εντοπίσει το μητρώο του και άλλα αρχεία στο «Saint-Paul de Mausole», ένα μικρό άσυλο στα περίχωρα του Saint-Rémy-de-Provence, τα οποία αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για την περίοδο που ο ζωγράφος πέρασε ως ασθενής εκεί.

Το μητρώο δείχνει ότι ο 36χρονος Βαν Γκογκ έγινε δεκτός στις 8 Μαΐου 1889. Μέσω του μητρώου, ο Bailey παρακολούθησε ακόμη 18 άνδρες ασθενείς, συμπεριλαμβανομένου ενός ηλικιωμένου ιερέα, του Jean Revello και του Henri Enrico. O Bailey μπόρεσε να ταυτίσει πολλά από τα ονόματα με πιστοποιητικά θανάτου και άλλα αποδεικτικά στοιχεία και λεπτομέρειες για τις ιατρικές συνθήκες και την μεταχείριση εκεί σε ένα βιβλίο γραμμένο από τον διευθυντή ασύλου.

Οι σκοτεινές μέρες του Βαν Γκογκ στο άσυλο - Στο φως λεπτομέρειες για την πιο επώδυνη περίοδο της ζωής του ζωγράφου Facebook Twitter
To εξωτερικό της αντρικής πτέρυγας στο άσυλο Saint-Paul de Mausole

Ο Βαν Γκογκ περιγράφει συχνά τους ανθρώπους εκεί τους οποίος ονομάζει ως «συντρόφους μου στην ατυχία». Σε μια επιστολή, περιγράφει τις νύχτες στο άσυλο: «Κάποιος συνεχώς ακούει φωνές και τρομερά ουρλιαχτά που μοιάζουν με ζώων».

Ο καλλιτέχνης καταλήγει στο άσυλο καθώς ο αδελφός του και φίλοι του κρίνουν ότι είναι ανίκανος να ζήσει μόνος του έχοντας κόψει το αυτί του και παρουσιάζοντάς το, τυλιγμένο σε χαρτί, σε μια νέα γυναίκα. Το τρομερό συμβάν έρχεται μετά την κατάρρευση μιας προτεινόμενης καλλιτεχνικής συνεργασίας με τον Πολ Γκωγκέν.

Ο Bailey, του οποίου το βιβλίο «Starry Night, Van Gogh at the Asylum» κυκλοφορεί σε λίγες μέρες, δήλωσε ότι το μητρώο ήταν το κλειδί για την ανακάλυψη άγνωστων λεπτομερειών της παραμονής του καλλιτέχνη εκεί και αποκαλύπτει μεταξύ άλλων πως οι φίλοι του δεν τον επισκέφτηκαν ποτέ στο άσυλο.

Το ίδιο και ο Τεό, ο αδελφός του, ο οποίος ενημερώνονταν από μια σειρά επιστολών του αδελφού του, αλλά και από τα νέα που του έδινε ο διευθυντής του ασύλου. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και κάποια σοβαρά περιστατικά όπως όταν ο Βαν Γκογκ προσπάθησε να καταπιεί τα χρώματά του και να δηλητηριαστεί. Τότε αποφασίστηκε πως πρέπει να περιοριστεί σε ένα μικρό, άδειο, κλειδωμένο δωμάτιο, αντί του συνηθισμένου φωτεινού υπνοδωματίου και ξεχωριστού στούντιο που είχε.

«Αυτό κάνει ακόμη πιο εκπληκτικό το γεγονός ότι κατάφερε να δημιουργήσει μερικές από τις καλύτερες και πιο αισιόδοξες ζωγραφιές του σε μια τέτοια κατάσταση. Είμαι επίσης πεπεισμένος ότι ήταν η τέχνη του που του επέτρεψε να επιβιώσει», λέει ο Βailey.

Οι σκοτεινές μέρες του Βαν Γκογκ στο άσυλο - Στο φως λεπτομέρειες για την πιο επώδυνη περίοδο της ζωής του ζωγράφου Facebook Twitter
Η πόλη Saint-Rémy-de-Provence όπου βρισκόταν το άσυλο

Το άσυλο του Αγίου Παύλου, το οποίο παραμένει μέρος ψυχιατρικού νοσοκομείου, κάποτε ήταν μοναστήρι. Ως άσυλο, είχε αρχικά περισσότερους ασθενείς. Κατά την άφιξη του Βαν Γκογκ, η αντρική πτέρυγα ήταν σχεδόν άδεια, οπότε ο καθένας είχε αρκετό χώρο.

Η ζωή εκεί ήταν βαρετή, αλλά όχι βάρβαρη, καθώς οι συνθήκες περιγράφοντας ως καλές.

Ο Βαν Γκογκ απελευθερώθηκε στις 16 Μαΐου του 1890, κατόπιν αιτήσεώς του, παρά τα αποδεικτικά στοιχεία της ψυχικής κατάρρευσης μετά τα προηγούμενα σύντομα διαλείμματα του από το άσυλο.

Κατηγόρησε τη συντροφιά των άλλων έγκλειστων για την επιδείνωση της κατάστασής του και έγραψε πως «η φυλακή με έκανε να καταρρεύσω». Το τελικό ιατρικό σημείωμα περιέγραψε τον Βαν Γκογκ ως «θεραπευμένο». Ταξίδεψε στη βόρεια Γαλλία για να ξεκινήσει ξανά, αλλά μετά από μια τελική έκρηξη δημιουργικότητας, πέθανε μέσα σε δύο μήνες - 36 ώρες μετά τον πυροβολισμό του στο στομάχι.

«Υπήρξαν σενάρια ότι ο θάνατός του ήταν ατύχημα ή ακόμα και ανθρωποκτονία, αλλά αυτό είναι ανοησία», είπε ο Bailey. «Τα στοιχεία της ψυχικής του κατάστασης το προηγούμενο έτος καθιστούν αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι αυτοκτόνησε, αλλά χάρη στο άσυλο, τη δύναμη της θέλησής του και την τέχνη του, είχε καταφέρει να μείνει ζωντανός και να είναι τόσο δημιουργικός τον περασμένο χρόνο», αναφέρει ο Bailey.

Με πληροφορίες από Guardian

Culture
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γιώργος Μαρίνος: η πιο άγρια ντροπή της πίστας

Γιώργος Μαρίνος / Γιώργος Μαρίνος: Είσαι μεγάλος σταρ, αγάπη μου!

Ο Πάνος Μιχαήλ γράφει για τον Γιώργο Μαρίνο ως τον άνθρωπο που ξεστόμισε «εγώ κύριε είμαι ομοφυλόφιλος» όταν η λέξη μπορούσε να σε τελειώσει. Η Ελλάδα τον έκανε θέαμα για να τον αντέξει. Εκείνος όμως ανέβηκε στην πίστα και δεν μίκρυνε.
THE LIFO TEAM
Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Culture / Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Παρότι εμφανίστηκε στην οθόνη για λιγότερο από τρία λεπτά, η ερμηνεία της Elsa Lanchester άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ η ίδια έζησε μια αντισυμβατική, μποέμ ζωή στο Λονδίνο και το Χόλιγουντ του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM
Σαν φίδι πάνω στο δέρμα σου/ Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Σαν φίδι πάνω στο δέρμα σου/ Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Robyn ανεβαίνει στη σκηνή σαν high priestess του heartbreak και μετατρέπει το τραύμα σε ρυθμό. Η Rosalía στήνει λειτουργία techno–φλαμένκο και χρησιμοποιεί τη μουσική σαν τελετουργία μετάβασης. Ο Rob Rausch ποζάρει σαν pin-up snake boy και αφήνει το reality φίδι να σχεδιάσει τα όρια της queer οικειότητας. Και ο Gus Van Sant, σαν ήσυχος collector αγγέλων, συλλέγει αγόρια σαν να φυλάσσει την πρώτη τους ανάσα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Πόσο κοστίζει να βγαίνεις στην Αθήνα;

Culture / Πόσο κοστίζει να βγαίνεις στην Αθήνα;

Από τις θεατρικές σκηνές και τις σκοτεινές αίθουσες μέχρι τα μεγάλα dance events και τα πιο περιζήτητα τραπέζια της Αθήνας, πόσο κοστίζει πραγματικά η επαφή με όσα συμβαίνουν στην πόλη; Πού βρισκόμαστε σε σχέση με λίγα χρόνια πριν και πού σε σχέση με το εξωτερικό;
THE LIFO TEAM
Τα πρόσωπα που άλλαξαν κάτι στον πολιτισμό και υπόσχονται πολλά ακόμα για το μέλλον

Portraits 2025 / Τα πρόσωπα που άλλαξαν κάτι στον πολιτισμό και υπόσχονται πολλά ακόμα για το μέλλον

Kάποιοι το κάνουν για χρόνια, άλλοι εμφανίζονται πρώτη φορά ή είναι ακόμα στην αρχή της θαυμαστής τους πορείας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το 2024 έκαναν τη διαφορά και απ' ό,τι φαίνεται το 2025 θα συνεχίσουν ακάθεκτοι. Η ομάδα της LifΟ μίλησε μαζί τους.
THE LIFO TEAM
«Μυστήριο 188 ΤΟ ΦΩΣ»: Μια έκθεση για τον «Μορφωτικό και Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ελευσίνος»

LiFO X 2023 ΕΛΕVΣΙΣ / «Μυστήριο 188 - ΤΟ ΦΩΣ»: Μια έκθεση για τον «Μορφωτικό και Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ελευσίνος»

Ο Χρήστος Παρίδης συνομιλεί με έναν εκ των ιδρυτικών μελών της, τον Θανάση Λεβέντη, μια ξεχωριστή και πολύπλευρη προσωπικότητα, άρρηκτα συνδεδεμένη με την πόλη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί παραιτήθηκε ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου

Culture / Γιατί παραιτήθηκε ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου;

Μια συνταρακτική υπόθεση συστηματικής κλοπής αρχαιοτήτων βρίσκεται μονάχα στην αρχή των αποκαλύψεων. Πώς έφτασαν να λείπουν μέχρι και 1,500 αντικείμενα από την συλλογή του Βρετανικού Μουσείου, πώς μερικά από αυτά κατέληξαν στο eBay, και το παρασκήνιο μιας παραίτησης που κρύβει πολλά.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Ζαμέ Κορωπί: Λίγες αλήθειες για το μοχθηρό language barrier που κάποτε μας έχει τρολάρει όλους

Οπτική Γωνία / Ζαμέ Κορωπί: Λίγες αλήθειες για το μοχθηρό language barrier που κάποτε μας έχει τρολάρει όλους

Το πάθημα του συνηγόρου της Εύας Καϊλή, Μιχάλη Δημητρακόπουλου, ακριβώς, όπως παλαιότερα «τα αγγλικά του Τσίπρα», πέρα από τα ανέκδοτα και τα, δικαίως, μοχθηρά πειράγματα, έχουν πολλά να πουν για το γλωσσικό εμπόδιο και την υπερβολική αυτοπεποίθησή μας, όταν καλούμαστε να εκφραστούμε σε μία ξένη γλώσσα...
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ