Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ
Από 15/2
Η κλασική Πεντάμορφη και το Τέρας, το παραμύθι, και πιο συγκεκριμένα η εκδοχή του Ζαν Κοκτό, συναντά το '50s καλτ Creature from the Black Lagoon του Τζακ Άρνολντ στη Μορφή του Νερού, ένα θεσπέσιο b-movie με συνείδηση, καρδιά και εντυπωσιακή εκτέλεση. Ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, με τον αναμενόμενο, ανενδοίαστο ενθουσιασμό του, ανακατεύει το ρομάντζο με την περιπέτεια, τον μύθο με τη βία, την τεχνική της αφήγησης με την τέχνη των προσωπικών του εμμονών, για να αναβαθμίσει τον έρωτα της άλαλης υπαλλήλου Ελίζα Εσπόζιτο με το αμφίβιο freak του Αμαζονίου με τα λέπια και τους σφοδρούς κοιλιακούς, σε μια ιστορία με σύγχρονες προεκτάσεις σε «ρετρονειρικό» φόντο.
Μπορεί οι αναφορές της ταινίας στις πηγές έμπνευσής της να είναι πολλές και δυνατές. Μπορεί ο Λαβύρινθος του Πάνα του Μεξικανού σκηνοθέτη, που επιτέλους, όπως είπε και στην απονομή, μετά από 25 χρόνια καριέρας και πίστης στα υπέροχα τέρατά του βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα για τη σκηνοθεσία του, να είναι συνολικά καλύτερη, και σίγουρα πιο πολιτική ταινία. Και ίσως κάποιες στροφές στη διαδρομή της κατασκοπικής πλοκής να λαχανιάζουν από ψυχροπολεμική, μελοδραματική υπερβολή.
Η Μορφή του Νερού, ωστόσο, παραμένει μια στιλπνή απόλαυση, ένα έργο φτιαγμένο με πολύτιμο πάθος από έναν δημιουργό που αγαπάει και σέβεται ειλικρινώς το έξω από δω και αυθεντικά off, φέρεται με τρυφερότητα στους διαφορετικούς και σπάνια χάνει το χιούμορ του, διαστρέφοντας ευεργετικά την παλιομοδίτικη ποιότητα του μυθικού και στερεοτυπικού πυρήνα τους – όπως όταν βάζει την Ελίζα να αυνανίζεται καθημερινά στην μπανιέρα της ενόσω βράζει το αυγό της, πριν φύγει για τη δουλειά.
ΤΡΕΙΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΜΠΙΝΓΚ ΤΟΥ ΜΙZΟΥΡΙ
Από 18/1
Ωσαννά στη Φράνσις Μακντόρμαντ: και να μην έχετε κανέναν λόγο να δείτε την ταινία που διεκδικεί το βραβείο του σπαστικού-πιασάρικου τίτλου της χρονιάς, η Αμερικανίδα ηθοποιός τον δημιουργεί από μόνη της με μια τεράστια, απολαυστική ερμηνεία και σας προσκαλεί σε ένα οδυνηρό road trip δικαίωσης και εκδίκησης, με αδιανόητα καλογραμμένους διαλόγους, απανωτές ανατροπές χωρίς αυθαιρεσίες και μπαράζ από εκρήξεις χιούμορ από τον θεατρικό συγγραφέα, σεναριογράφο και σκηνοθέτη της Αποστολής στην Μπριζ, Μάρτιν Μακντόνα.
Έχοντας πενθήσει την άδικα και βίαια δολοφονημένη κόρη της, η Μίλντρεντ Χέιζ, μια μάνα-άντρας και γυναίκα ευαίσθητη και απογοητευμένη μαζί, κουράστηκε να περιμένει και είναι αποφασισμένη να τσακίσει, ψυχολογικά και στο ξύλο, όσους δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, δηλαδή τον Γούντι Χάρελσον και τον Σαμ Ρόκγουελ που εκτελούν χρέη σερίφη και βοηθού στην κωμόπολη, αλλά και όποιον της πάει κόντρα ή σκεφτεί να την προσβάλει, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο ή συγγένεια – η σκηνή με τον πρώην σύζυγο και τη νεαρή σύντροφό του είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα.
Με κόμμωση μοχόκ, εργατική φόρμα και αρβύλες, η πρωταγωνίστρια του Φάργκο έχει μοντελάρει την εμφάνισή της με ένα κράμα εκκεντρικότητας και Τζον Γουέιν, γλαρώνοντας το βλέμμα και μισανοίγοντας το στόμα της, σαν να έχει κατέβει οπλισμένη στα χαρακώματα και να γνωρίζει εκ των προτέρων πως η βλακεία και η αδιαφορία του κόσμου θα της στοιχίσουν. Σε κάθε της κίνηση δίνει μια μάχη πρωτότυπη, άνευ όρων, ανασαίνει βαριά, φτύνει τον αέρα στα μούτρα των αντιπάλων, κηρύσσει ανένδοτο σαν να πρωταγωνιστεί στην Αιχμάλωτη της Ερήμου του Τζον Φορντ, αψηφώντας τις συνέπειες, παρασύροντας το έργο σε γλιστερές, αστείες και πικρές πίστες.
Πότε μαύρη κωμωδία υψηλού επιπέδου και άλλοτε δράμα που καίει τα σωθικά, η ταινία Τρεις πινακίδες έξω από το Έμπινγκ του Μιζούρι, που απέσπασε 4 Χρυσές Σφαίρες για την παραγωγή, το σενάριο, τη Μακντόρμαντ και τον φοβερό Σαμ Ρόκγουελ, δεν σταματά να ξαφνιάζει με τη ζωηράδα της, σαν αλλόκοτο γουέστερν που αγκαλιάζει μια αληθινή τραγωδία.
