Vermuteria στην Αθήνα; Γιατί όχι! Ιδιαίτερα όταν μια καλή ιδέα ακολουθείται από μια εξαιρετική υλοποίηση. Τον πρώτο λόγο έχει η ρετρό ατμόσφαιρα, αφού τη δεκαετία του '60 το βερμούτ ήταν πολύ δημοφιλές. Στην Αθήνα του 2016, ο ολοκαίνουργιος χώρος που εμπνέεται από εκείνη την εποχή έχει απλώσει τα τραπεζάκια του στον πεζόδρομο της πλατείας των Αγίων Θεοδώρων. Στην ατμόσφαιρα πλανιέται άρωμα Ιταλίας που σε ακολουθεί και στο εσωτερικό με την πληθωρική μπάρα, που την πλάτη της καλύπτουν πράσινα πλακάκια. Τη διακόσμηση ανέλαβε ο Θανάσης Τσουνάκας, ένας από τους συνιδιοκτήτες, που θέλησε να δώσει στον χώρο την αύρα βοτανικού κήπου.
Και τι σημαίνει «Odori»; «Στα ιταλικά σημαίνει "αρώματα". Το βερμούτ είναι ένας ενισχυμένος οίνος, αρωματισμένος με διάφορα βότανα» εξηγεί ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος, κορυφαίος bartender που συμμετέχει στο εγχείρημα και προσθέτει: «Εκτός από τη διακόσμηση, την ίδια φιλοσοφία, που ενισχύει τη vermuteria, έχει και το στήσιμο των καταλόγων». Του λόγου του αληθές ανακαλύπτω ξεφυλλίζοντας τον εξαιρετικής αισθητικής κατάλογο με τα κοκτέιλ που αποκαλύπτει ένα ανάγλυφο χάρτινο φυτό. Πρόκειται για την αρτεμισία, που είναι το βασικό βότανο του βερμούτ. Αξίζει να σταθείς και να μελετήσεις την φιλοσοφία των κοκτέιλ, τους συνδυασμούς που προτείνονται αλλά και τη δυνατότητα να πειραματιστείς με τις γεύσεις. Ο Μανώλης πρότεινε για ξεκίνημα βερμούτ με σόδα, με βυθισμένη μια φλούδα πορτοκαλιού, ανάλαφρο και ορεκτικό.
Καλά τα κοκτέιλ, αλλά χρειάζεσαι και κάτι νόστιμο για να τα συνοδεύσεις. Το μενού ακολουθεί και αυτό την ιταλική φιλοσοφία, με τον ναπολιτάνικο ξυλόφουρνο να ψήνει πίτσες σε 50 δεύτερα, αλλά και ζυμαρικά. Ο Ναπολιτάνος Σπεράτζα Βάλτερ ανέλαβε την επιμέλεια της κουζίνας και ο σεφ Αλμπέρτο Συμιλίδης μαγειρεύει με κέφι. Οι τέσσερις σαλάτες είναι, στο σύνολό τους, καλοφτιαγμένες . Η ανάμεικτη σαλάτα με τρυφερά φύλλα παντζαριού, ντοματίνια, baby αγγουράκια, ρικότα, σοτέ κρεμμυδάκια, τραγανό κοτόπουλο και πανσέτα σε κύβους (€7,50) ήταν ελαφριά κι νόστιμη. Υπάρχει η δυνατότητα να δοκιμάσεις κάποιο από τα panini ή να επιλέξεις κάποιο πλατό με ποικιλία αλλαντικών και τυριών ή και φρούτων. Δοκιμάσαμε μια μπρουσκέτα με γκοργκοντζόλα, προσούτο και ψητό ροδάκινο (€5,50). Χορταστική, ορεκτική, με το ψητό ροδάκινο να κρατά τις γευστικές ισορροπίες. Οι προτάσεις σε πίτσες παίζουν σε δύο μεγέθη: μεγάλη και ατομική. Δοκιμάσαμε αυτή με τη μοτσαρέλα, ποικιλία φρέσκων μανιταριών και λάδι τρούφας (€13 η ατομική). Τρώγεται ευχάριστα, με τα υλικά να είναι σε σωστή αναλογία, αν και θα προτιμούσα πιο τραγανή τη βάση της.
Τα ζυμάρια και όλα τα ψωμιά που σερβίρονται είναι χειροποίητα. Προσπεράσαμε τα τέσσερα είδη πάστας και αφοσιωθήκαμε στα κλασικά λαζάνια με μοσχάρι ραγού που ψήνονται στον ξυλόφουρνο (€8). Είναι ένα πιάτο που θα το χαρείς, ευωδιαστό και γευστικότατο. Η λίστα κρασιών δίνει έμφαση στον ιταλικό αμπελώνα, αλλά έχει λίγες ελληνικές ετικέτες με ιταλικές ποικιλίες αμπέλου. Το σέρβις είναι εξαιρετικά ευγενικό και φιλόξενο.
Odori vermuteria di Atene, Σκουλενίου 2, Αθήνα, 210 3314674
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη LIFO.
