Ένα αιγυπτιακό φόρεμα υψηλής ραπτικής 5.500 ετών

Ένα αιγυπτιακό φόρεμα υψηλής ραπτικής 5.500 ετών Facebook Twitter
Το φόρεμα έχει γιακά σε σχήμα V και πιέτες στο λαιμό και τα μανίκια, γεγονός που δείχνει ότι είναι έργο κάποιου εξειδικευμένου στην τέχνη της ραπτικής.
0

To 1912-13 o W.M. Petrie διευθύνει τις ανασκαφές στην περιοχή Tarkhan, σε ένα αιγυπτιακό νεκροταφείο πενήντα χιλιόμετρα νότια του Καΐρου,  που χρονολογείται στα τέλη της τέταρτης και τις αρχές τις τρίτης χιλιετίας π.Χ. Ανάμεσα στους τάφους βρίσκεται ο μασταμπάς 2050, μια μεγάλη κατασκευή από πλίνθους που ανήκει στην εποχή της Πρώτης Δυναστείας (3100-2884 π.Χ.) και τον οποίο ο αρχαιολόγος χαρακτηρίζει «περίεργο». Δυστυχώς ο τάφος θα αποδειχθεί συλημένος και ένας «μεγάλος σωρός από ύφασμα» που περιέχει περνάει μάλλον απαρατήρητος. Χρειάστηκε ο «σωρός» να σταλεί το 1977 στο Victoria & Albert Museum για συντήρηση, για να ανακαλυφθεί ανάμεσα σε δεκαεπτά διαφορετικές ποιότητες υφάσματος το Tarkhan Dress, το οποίο η νέα χρονολόγηση του με ραδιενεργό άνθρακα πριν από λίγους μήνες το ανέδειξε ως το αρχαιότερο φόρεμα στον κόσμο, με ηλικία που ξεπερνά τα 5.000 χρόνια.

Το φόρεμα από την πρώτη στιγμή τράβηξε την προσοχή χάρη στην ιδιαιτερότητα του σχεδιασμού του. Τα ελάχιστα ενδύματα ανάλογης παλαιότητας που έχουν επιβιώσει στις μέρες μας συνήθως ήταν τυλιγμένα ή κρεμασμένα γύρω από το σώμα, αυτήν τη φορά όμως έχουμε ένα εύρημα υψηλής ραπτικής. Το φόρεμα έχει γιακά σε σχήμα V και πιέτες στο λαιμό και τα μανίκια, γεγονός που δείχνει ότι είναι έργο κάποιου εξειδικευμένου στην τέχνη της ραπτικής, άρα και ότι ανήκε σε μέλος της υψηλής κοινωνίας, που μπορούσε να έχει πρόσβαση σε τέτοιες υπηρεσίες. Αν και σήμερα μοιάζει περισσότερο με πουκάμισο, οι ειδικοί τονίζουν ότι, με βάση αναπαραστάσεις παρόμοιων ενδυμάτων από την περίοδο της Δεύτερης Δυναστείας σε αιγυπτιακούς τάφους στο Helwan, πρέπει να έφτανε μέχρι το έδαφος. Μάλιστα, τα σημάδια φθοράς στους αγκώνες και τις μασχάλες αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για τελετουργικό ένδυμα, αλλά είχε φορεθεί από τον κάτοχό του κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Το Tarkhan Dress δεν είναι μόνο το παλαιότερο ένδυμα στον κόσμο, αλλά και το παλαιότερο σωζόμενο δείγμα σύνθετου ενδύματος, που έχει σχεδιαστεί, κοπεί και ραφτεί έτσι ώστε να εφαρμόζει σωστά στον κάτοχό του. Η ομορφιά και οι λεπτομέρειές του αντανακλούν την πολυπλοκότητα και τον πλούτο της κοινωνίας που το παρήγαγε, μιας ευημερούσας και ιεραρχικής κοινωνίας, όπως ήταν η αρχαία Αίγυπτος 5.000 χρόνια πριν

 Η σπανιότητα του ευρήματος είναι μεγάλη. Λίγα μόνο αρχαία ενδύματα φτιαγμένα από φυτικές ίνες ή δέρματα ζώων έχουν γλυτώσει την αποσύνθεση. Τα ενδύματα που βρίσκονται σε αρχαιολογικές ανασκαφές, γενικά, δεν είναι παλαιότερα των 2.000 ετών σύμφωνα με την Alice Stevenson, επιμελήτρια του Petrie Museum of Egyptian Archaeology  του Λονδίνου. Η επιβίωση των ιδιαίτερα ευπαθών κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων στα αρχαιολογικά χρονικά είναι σπάνια, η επιβίωση πλήρους, ενδύματος ακόμα περισσότερο. Η παλαιότητα του Tarkhan Dress, ωστόσο, δεν αποτελεί έκπληξη. Υπολείμματα από κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που κατασκευάζονται από λινάρι είναι γνωστά τουλάχιστον από την Αιγυπτιακή Νεολιθική Εποχή, ενώ η ύφανση σε οριζόντιους αργαλειούς αποδεικνύεται από τις αρχές της τέταρτης χιλιετίας π.Χ.

Ένα αιγυπτιακό φόρεμα υψηλής ραπτικής 5.500 ετών Facebook Twitter
...Τα σημάδια φθοράς στους αγκώνες και τις μασχάλες αποδεικνύουν ότι δεν πρόκειται για τελετουργικό ένδυμα, αλλά είχε φορεθεί από τον κάτοχό του κατά τη διάρκεια της ζωής του.

 Λόγω της σύνδεσής του με έναν τάφο της Πρώτης Δυναστείας, το φόρεμα είχε θεωρηθεί το παλαιότερο στον κόσμο και είχε ραδιοχρονολογηθεί τη δεκαετία του '80, όταν ακόμα η συγκεκριμένη τεχνική ήταν στα σπάργανα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν επιστημονικές αμφιβολίες. Το 2015 ένα κομμάτι του ενδύματος ραδιοχρονολογήθηκε εκ νέου από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Τα λινά υφάσματα αποτελούνται από ίνες λιναριού, οι οποίες αναπτύσσονται σε σύντομο χρονικό διάστημα και είναι κατάλληλες για χρονολόγηση με άνθρακα, εξηγούν οι ερευνητές,

 

Καθώς το φόρεμα είχε παραμείνει σχεδόν άθικτο, οι ερευνητές καθόρισαν ότι τα υλικά είχαν πιθανότατα χρησιμοποιηθεί μόνο για αυτό το κομμάτι και δεν είχαν ανακυκλωθεί. Στη συνέχεια εξέθεσαν το δείγμα σε οργανικούς διαλύτες, ακετόνη, μεθανόλη και χλωροφόρμιο, για να το απαλλάξουν από τυχόν ξένες ουσίες που εισάγονται κατά τη διάρκεια της συντήρησης ή από εκείνες που επικάθησαν μετά από χρόνια στον τάφο. Τελικά, κατέληξαν σε μια «πραγματική ηλικία» από το 3366-3120 π.Χ. (68% πιθανότητα) ή το 3482 - 3.102 π.Χ. (95% πιθανότητα), ενδέχεται δηλαδή το φόρεμα να χρονολογείται από την Προδυναστική Περίοδο. Η επιστημονική ομάδα εξηγεί ότι αυτά τα περιθώρια είναι ευρεία, λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος, καθώς και των «εγγενών προκλήσεων» που περιλαμβάνει μια ραδιοχρονολόγηση που φτάνει στα τέλη της τέταρτης χιλιετίας π.Χ.

 

Το Tarkhan Dress δεν είναι μόνο το παλαιότερο ένδυμα στον κόσμο, αλλά και το παλαιότερο σωζόμενο δείγμα σύνθετου ενδύματος, που έχει σχεδιαστεί, κοπεί και ραφτεί έτσι ώστε να εφαρμόζει σωστά στον κάτοχό του. Η ομορφιά και οι λεπτομέρειές του αντανακλούν την πολυπλοκότητα και τον πλούτο της κοινωνίας που το παρήγαγε, μιας ευημερούσας και ιεραρχικής κοινωνίας, όπως ήταν η αρχαία Αίγυπτος 5.000 χρόνια πριν –μια εποχή όπου το βασίλειο για πρώτη φορά ήταν ενωμένο κάτω από έναν κυβερνήτη. Αν και η ραδιοχρονολόγησή του θεωρείται πλέον απόλυτα ασφαλής και η ηλικία του ίσως αγγίζει ακόμα και τα 5.500 χρόνια, κοιτάζοντάς το προσεκτικά φαίνεται αναπάντεχα σύγχρονο και οικείο –ένα ρούχο που θα μπορούσε να βρίσκεται στη ντουλάπα μας.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αρχαιολόγοι βρήκαν μούμια θαμμένη με στίχους από την Ιλιάδα

Πολιτισμός / Αρχαιολόγοι βρήκαν μούμια θαμμένη με στίχους από την Ιλιάδα

Σε τάφο ρωμαϊκής περιόδου στην αρχαία Οξύρρυγχο της Αιγύπτου, αρχαιολόγοι εντόπισαν πάπυρο με στίχους από τη Β΄ ραψωδία της Ιλιάδας πάνω σε μουμιοποιημένο σώμα. Το εύρημα φωτίζει τη θέση του Ομήρου όχι μόνο στην εκπαίδευση και την ανάγνωση, αλλά και στις τελετουργίες γύρω από τον θάνατο.
THE LIFO TEAM
Η Ιερά Οδός κάτω από τη γη

Ιστορία μιας πόλης / Η Ιερά Οδός είναι ένα με την ιστορία της Αθήνας

Οι αρχαιολόγοι Ευσταθία (Έφη) Ανέστη και Ειρήνη Σβανά μιλούν για τις μεγάλες ανασκαφές της Ιεράς Οδού κατά τη διάνοιξη του μετρό και τα σπουδαία ευρήματα που ήρθαν στο φως κατά μήκος της αρχαίας Ιεράς Οδού, του δρόμου που ένωνε την Αθήνα με την Ελευσίνα και τα Ελευσίνια Μυστήρια.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Δίχως κα@λα δουλειά δεν γίνεται»

Οι Αθηναίοι / Κωστής Καρπόζηλος: «H επιτυχία της δεξιάς είναι μια αριστερά που φοβάται τον εαυτό της»

Από ένα παιδί που μεγάλωνε «αποκομμένο» έξω από τα Γιάννενα, βρίσκοντας καταφύγιο στα βιβλία, μέχρι τον φοιτητή που έκανε την πολιτική «διέξοδο» και τον ιστορικό που κινήθηκε ανάμεσα σε Ελλάδα, Ευρώπη και ΗΠΑ, η διαδρομή του είναι μια συνεχής αναζήτηση μέσα από εμπειρίες, ρήξεις και μετατοπίσεις. Ο ιστορικός Κωστής Καρπόζηλος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO. 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Εδώ υπήρξε μια φορά η Παλιά Στρατώνα»

Μεσοπόλεμος / «H φυλακή είχε μεταβληθεί σε κόλαση για κάθε άνθρωπο»

«Θα λείψει αυτό το αίσχος που προσβάλλει τον πολιτισμό μας και ντροπιάζει την Αθήνα»: Το 1931 η φυλακή Παλαιάς Στρατώνας κατεδαφίστηκε στο πλαίσιο των αρχαιολογικών ανασκαφών στην Αρχαία Αγορά.
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Το σπήλαιο Κουβαρά: Τα μυστικά των πρώτων ανθρώπων της Αττικής

Ιστορία μιας πόλης / Σε αυτό το σπήλαιο υπήρξαν οι πρώτοι άνθρωποι της Αττικής

Το Σπήλαιο Κουβαρά δεν είναι απλώς ένας αρχαιολογικός χώρος. Είναι ένα παράθυρο στις ζωές των πρώτων ανθρώπων που έζησαν στην περιοχή. Από ταφές και εργαλεία μέχρι ίχνη πρώιμων δικτύων επικοινωνίας, κάθε εύρημα φωτίζει ένα κομμάτι της προϊστορίας που μέχρι πρόσφατα παρέμενε άγνωστο. Ο αρχαιολόγος Φάνης Μαυρίδης εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η Αθήνα και η Ρώμη εξακολουθούν να μας ανοίγουν τα μάτια

Στο νέο βιβλίο της Μέρι Μπερντ, κορυφαίας προσωπικότητας των Kλασικών Σπουδών, αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες προσφέρουν συναρπαστικές απαντήσεις σε κρίσιμα σύγχρονα ερωτήματα.
THE LIFO TEAM
Καισαριανή 1944: Όταν ο φακός ανήκει στον θύτη

Ιστορία μιας πόλης / Καισαριανή 1944: Η ιστορία μέσα από το φακό του θύτη

Οι νέες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή ανοίγουν ένα δύσκολο πεδίο: τι σημαίνει να βλέπουμε την Ιστορία μέσα από το βλέμμα εκείνου που ασκεί τη βία; Ο ιστορικός Βαλεντίν Σνάιντερ εξηγεί.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Περιήγηση στον μεσοπολεμικό Πειραιά

Μεσοπόλεμος / «Αν ο Δάντης έβλεπε τις συνοικίες του Πειραιά, θα έγραφε μια νέα "Κόλαση"»

Οι ρεπόρτερ της πειραιώτικης εφημερίδας «Νέοι Καιροί» καταγράφουν τον Απρίλιο του 1930 όσα βλέπουν γυρνώντας στην περιοχή, αυτό «το κέντρο της λαθρεμπορίας, ατιμίας, βρώμας».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
«Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Ιστορία μιας πόλης / Αράχωβα: «Πανηγυράκι γίνεται ψηλά στον Αϊ Γιώργη»

Στην Αράχωβα, ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου δεν είναι απλώς ένα πανηγύρι. Είναι μια τελετουργία όπου η πίστη, η ιστορία και η συλλογική μνήμη γίνονται ένα. Ο λαογράφος Πάρης Ποτηρόπουλος εξερευνά το «Πανηγυράκι» και θέτει το ερώτημα: πρόκειται για μια βιωμένη παράδοση ή για μια σύγχρονη αναπαράσταση προσαρμοσμένη στο σήμερα;
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
«Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

ΛΙΓΗ ΖΩΗ / Αντώνης Λιάκος: «Ζούμε εποχές αντίστοιχες με του Μουσολίνι και του Χίτλερ»

Από τους πιο επιδραστικούς ιστορικούς στον δημόσιο χώρο, ο Αντώνης Λιάκος επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης, στέκεται στα όσα «τρομακτικά» συμβαίνουν στη διεθνή σκηνή και επισημαίνει τα προβλήματα της Ελλάδας που θα απασχολήσουν τον ιστορικό του μέλλοντος.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Η εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Αρχαιολογία & Ιστορία / Η εξάπλωση του «μαύρου θανάτου»: Μια μεσαιωνική ιστορία τρόμου

Η μαύρη πανώλη στοίχισε τη ζωή σε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα του 14ου αιώνα και ήταν, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο, «η πιο θανατηφόρα φυσική καταστροφή στην ιστορία της ανθρωπότητας».
THE LIFO TEAM
Μανόλης Κορρές: «Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε το Ηρώδειο όπως ήταν»

Αθήνα / Μανόλης Κορρές: «Λίγοι γνωρίζουν πως το Ηρώδειο διέθετε στέγη»

Αφότου αναστηλώθηκε τη δεκαετία του ’50, το Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού καθιερώθηκε ως η κεντρική σκηνή του Φεστιβάλ Αθηνών. Με αφορμή το επικείμενο κλείσιμό του λόγω εργασιών, ο επικεφαλής συντήρησης μνημείων της Ακρόπολης αποκαλύπτει κάποια «μυστικά» του και αναφέρεται σε εγκεκριμένες μελλοντικές παρεμβάσεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος το «σβήσιμο» της Χατσεψούτ;

Πολιτισμός / Μήπως τελικά διαβάζαμε λάθος την εξαφάνιση της Χατσεψούτ από την ιστορία;

Μελέτη που επανέρχεται στο προσκήνιο αμφισβητεί την παλιά εκδοχή ότι τα αγάλματα της Χατσεψούτ καταστράφηκαν από εκδίκηση και συνδέει μεγάλο μέρος της φθοράς τους με τελετουργικό σπάσιμο και μεταγενέστερη επαναχρησιμοποίηση.
THE LIFO TEAM