EΡΧΟΝΤΑΙ!

Ο γρήγορος κρύφτηκε, ο δυνατός έφυγε, ο επιδέξιος στα λόγια μπήκε στο παλάτι

Ο γρήγορος κρύφτηκε, ο δυνατός έφυγε, ο επιδέξιος στα λόγια μπήκε στο παλάτι Facebook Twitter
13

Η σημερινή ανάρτηση αφιερώνεται στον Κυριάκο και τη Μαριάννα.

Μια συλλογή για τη συλλογή τους.

Οι συλλογές παροιμιών συνιστούν μια ξεχωριστή κατηγορία της Σουμεριακής λογοτεχνίας και οι παλαιότερες ανάγονται στην Παλαιοβαβυλωνιακή περίοδο, δηλαδή ήδη από τη δεύτερη χιλιετία π.Χ.. Γράφονταν και αντιγράφονταν στα σχολεία από τους γραφείς που μάθαιναν γραφή και ανάγνωση και έτσι έχουν διασωθεί γραμμένες σε πινακίδες σφηνοειδούς γραφής.


Το ενδιαφέρον με τις παροιμίες αυτές είναι ότι πολλές από αυτές, παρόλο που προέρχονται από μιά κοινωνία με δομές εντελώς διαφορετικές από αυτές της εποχής μας, βρίσκουν εφαρμογή και στη σημερινή ζωή γιατί απηχούν τη λαϊκή σοφία και τον κοινό νου. 


Τα σημαντικότερα θέματα με τα οποία ασχολούνται οι Σουμεριακές παροιμίες είναι η ζωή του αγαθού, δίκαιου, φτωχού ανθρώπου σε αντίθεση με τον κακό, άδικο, πλούσιο˙ οι δυσκολίες των επαγγελμάτων (κυρίως του αγρότη, του βοσκού, του έμπορου)˙ η οικογενειακή ζωή (σχέσεις γονέων-παιδιών και σχέσεις συζύγων)˙ η σχέση με την εξουσία (το «ανάκτορο»)˙ η Μοίρα και οι θεοί.
Συχνά χρησιμοποιούνται παρατηρήσεις από τη ζωή των ζώων για να γίνουν έξυπνοι παραλληλισμοί με τα ανθρώπινα. Εκτός από τις παροιμίες, καταγράφονται και παροιμιώδεις φράσεις («ο άντρας μου είναι τόσο καλός που μου καθαρίζει τα κόκκαλα απ'το ψάρι») ή απλές συμβουλές διατυπωμένες σε προστακτική («Παντρέψου τη γυναίκα της επιλογής σου»).

 

Η σημερινή ανάρτηση είναι μια μικρή επιλογή παροιμιών που συνέταξα συμβουλευόμενη τις συλλογές Σουμεριακών παροιμιών που δημοσιεύονται στο Διαχρονικό Σώμα Σουμεριακής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης (The Diachronic Corpus of Sumerian Literature). Συμβουλεύτηκα επίσης το βιβλίο του Bendt Alster, Proverbs of Ancient Sumer: The World's Earliest Proverb Collections, 1997.

 

 

 

ΟΙ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ

•  Ό,τι σε πληγώνει, κράτα το μυστικό.
 
•  Στη πόλη που δεν έχει σκύλους, αφεντικό είν'η αλεπού.
 
•  Η κακιά γυναίκα μες στο σπίτι είναι χειρότερη απ'όλες τις αρρώστειες.
 
•  Το να παντρευτείς είναι ανθρώπινο, το να αποκτήσεις παιδιά θείο.
 
•  Η μοίρα είναι σκύλος – μπορεί αν θέλει να δαγκώσει.
 
•  Ο φτωχός μασάει ό,τι του δίνουν.
 
•  Κάθε αλεπού είναι πιο αλεπού απ'τη μάνα της
    (πρβ. την ελληνική παροιμία: η αλεπού δέκα χρονών και το αλεπουδάκι έντεκα)
 
•  Πες ένα ψέμα και μετά πες μια αλήθεια: θα θεωρηθεί ψέμα.
 
•  Ο σκύλος του σιδερά δεν μπορεί να αναποδογυρίσει το αμόνι, κι έτσι ρίχνει το καλάθι και το αγγείο.
 
•  Όποιος για το κέφι του παντρεύτηκε, μόλις το ξανασκέφτηκε χώρισε.
 
•  Δεν βρίσκει κανείς ξεκούραση στο σπίτι που η γυναίκα δε μιλάει, στο σπίτι που ο νοικοκύρης δεν λέει λόγια χαράς.
 
•  Άμα κοιμάσαι στα καλάμια, θα σε φάν οι αρουραίοι.

 

 

 

•  Θα πάω σήμερα, λέει ο βοσκός. Θα πάω αύριο, λέει το βοσκόπουλο. Με το σήμερα και το αύριο περνάει ο καιρός.

 

•  Άμα ξεφορτωθείς το βοσκό, τα πρόβατα δεν θα γυρίσουν.

 

•  Ν'αλέθεις όσο έχει ακόμα φως.

 

•  Στο ανοιχτό στόμα μπαίνουν μύγες.

 

•  Το νύχι μου που πονάει το κρύβω στη χούφτα μου. Το πόδι που πονάει στο σανδάλι μου. Μα ποιος θα βρει την πονεμένη μου καρδιά;

 

•  Αυτός που διαρκώς δραπετεύει, τρέχει να ξεφύγει από το παρελθόν του.

 

•  Ο μοναχικός ας μένει μόνος, γιατί είναι πάντα ύπουλος.

 

•  Αν δεν μπορείς να ξεπεράσεις τους φόβους σου, κόψε ό,τι τους τροφοδοτεί.

 

•  Η δύναμη δεν μπορεί να συναγωνιστεί την ευφυΐα

 

•  Μια καρδιά που αγαπά χτίζει σπίτια, μια καρδιά που μισεί, τα καταστρέφει.

 

•  Ο άνθρωπος που συμπεριφέρεται σαν βρεγμένο καλάμι μπροστά στους άλλους ανθρώπους δεν λέει την αλήθεια.

 

•  Για τον καλό άνθρωπο ακόμη κι η μυλόπετρα θα επιπλεύσει στο ποτάμι.

 

•  Είναι ανίερο να συμπεριφέρεσαι άσχημα στο μετανάστη.

 

•  Το ανάκτορο και ο Κάτω κόσμος απαιτούν υπακοή από τους κατοίκους τους.

 

•  Ο γλυκός ο σύζυγος δεν φυτρώνει στην έρημο.

 

•  Ο φτωχός άνθρωπος δεν χτυπάει ούτε μια φορά το γιό του. Τον φυλάει για πάντα σαν θησαυρό.

 

•  Ο γρήγορος κρύφτηκε, ο δυνατός έφυγε, ο επιδέξιος στα λόγια μπήκε στο παλάτι.

 

•  Χτίσε σαν άρχοντας να ζήσεις σαν σκλάβος! Χτίσε σαν σκλάβος να ζήσεις σαν άρχοντας!

 

•  Όταν ο ήλιος δύει έξω και δεν μπορείς ούτε το χέρι μπροστά σου να αναγνωρίσεις, μπες μέσα!

 

•  Παντρέψου τη γυναίκα της επιλογής σου.

 

•  Δέξου τη μοίρα σου και κάνε τη μάνα σου ευτυχισμένη! Τρέξε γρήγορα και κάνε το θεό σου ευτυχισμένο!

 

•  Ο άντρας μου είναι τόσο καλός που μου καθαρίζει τα κόκκαλα απ'το ψάρι.

 

•  Τρώγε λίγο για να ζεις υπέροχα. Κι όταν περπατάς, να έχεις τα πόδια σου στο έδαφος!

 

•  Ο ψεύτης είναι υπερόπτης. Πάντα ψεύδεται. Πάντα συκοφαντεί.

 

•  Αυτός που έχει ασήμι είναι ευτυχής. Αυτός που έχει στάρι είναι άνετος. Αυτός που έχει ζώα δεν μπορεί να κοιμηθεί.

 

•  Αν και οι δυστυχισμένες μέρες είναι αναρίθμητες, ωστόσο η ζωή είναι καλύτερη από το θάνατο.

 

•  Αυτός που πληρώνει με καλό ασήμι, διαπραγματεύεται μια ευνοϊκή θέση.

 

•  Στη μέση της ζύμης δεν έχει ψημένη πίτα.

 

•  Αυτός που έχει ελαφρύ φορτίο μπορεί και να χορέψει.

 

•  Όσοι έχασαν τα σπίτια τους καταφεύγουν στις αποθήκες.

 

•  Εκεί που περπατάει ο άντρας, βρίσκει κάτι. Εκεί που περπατάει η γυναίκα, χάνει κάτι.

 

•  Ο γιός του δίκαιου ανθρώπου κοιμάται νηστικός.

 

•  Κι αν είναι δεμένος ο σκύλος, όμως δεν καθαρίζεις το πηγάδι.

 

•  Αυτός που έχει νοικοκυριό να πάει στο νοικοκυριό του! Αυτός που έχει μάνα και νοικοκυριό να πάει στη μάνα του!

 

•  Η μάνα του είναι κουτσή; τα χέρια του παράλυτα.

 

•  Είναι ανίερο να είσαι πλούσιος και να απαιτείς περισσότερα.

 

•  Να είσαι άρρωστη εντάξει, να είσαι έγκυος οδυνηρό. Μα άρρωστη και έγκυος παραπάει.

 

•  Ο ατιμασμένος γραφέας γίνεται παπάς. Ο ατιμασμένος τραγουδιστής παίζει το φλάουτο. Ο ατιμασμένος έμπορος γίνεται απατεώνας.

 

•  Η σκλάβα που δεν έχει εξουσία στην κυρά της, τραβάει τα μαλλιά του άντρα της.

 

•  Όσο κι αν ξεχωρίζει η ευφυΐα, ο βλάκας πάντα πετυχαίνει ό,τι χρειάζεται.

 

•  Αν η αλεπού δεν ακούει καλά, θα χάσει το πόδι της.

 

 

Η ανάρτηση εικονογραφείται με σκηνές από ένα μικρό τραπεζοειδές ξύλινο αντικείμενο με ένθετη ψηφιδωτή διακόσμηση από όστρεο, lapis lazuli και ερυθρό λίθο. Στις δύο μακρές πλευρές του φέρει πομπικές σκηνές σε τρεις ζώνες με ειρηνικό και πολεμικό χαρακτήρα αντίστοιχα. Έχει ερμηνευθεί ως λάβαρο, υποστήριγμα άλλου αντικειμένου ή το ηχείο άγνωστου μουσικού οργάνου. Βρέθηκε σε τάφο της Ουρ και χρονολογείται μεταξύ 2600-2400 π.Χ.

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ & ΙΣΤΟΡΙΑ
13

EΡΧΟΝΤΑΙ!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Είναι η Οδύσσεια η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ;

Αρχαιολογία & Ιστορία / Είναι η Οδύσσεια η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ;

Το ομηρικό έπος συνεχίζει να μιλά σε κάθε εποχή γιατί αγγίζει με μοναδικό τρόπο τις πιο βαθιές ανθρώπινες αγωνίες και επιθυμίες. Τέσσερις άνθρωποι των γραμμάτων εξηγούν τη διαχρονική γοητεία του.
M. HULOT
Μονή Δαφνίου: Tο κορυφαίο βυζαντινό μνημείο της Αττικής

Ιστορία μιας πόλης / Μονή Δαφνίου: Tο κορυφαίο βυζαντινό μνημείο της Αττικής

Το μοναστήρι, με τα σχεδόν χίλια χρόνια της ιστορίας του, είναι Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η αρχαιολόγος Καλλιόπη Φλώρου μιλά για την αρχιτεκτονική του αξία, τις μετατροπές του μέσα στα χρόνια καθώς και τη σπουδαιότητα των ψηφιδωτών του.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Στα μπαρ και τα καμπαρέ της μεσοπολεμικής Τρούμπας

Μεσοπόλεμος / Τρούμπα, η «θολή λιμνοθάλασσα του έρωτος»

«Θέλετε ν’ απολαύσετε το σπάνιο θέαμα της διασκεδάσεως όλων των φυλών της γης κάτω από την ίδια στέγη; Δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο, παρά να εκστρατεύσετε μια νύχτα εις την συνοικίαν του Πειραιώς».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Νίκος Σταμπολίδης: Ο ευθύβολος αφηγητής του ελληνικού κόσμου

LIFO Portraits / Νίκος Σταμπολίδης: «Να πας, όταν δεν έχει κόσμο, και να σταθείς ανάμεσα στα αγάλματα»

Αναγνωρισμένος επιστήμονας, ακάματος, με ενδιαφέροντα που γεφυρώνουν την αρχαιότητα με το παρόν, ο γενικός διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης δεν εγκατέλειψε ποτέ τις ανασκαφές και εργάζεται για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στο περιβάλλον που τα γέννησε.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
ΕΠΕΞ Μανόλης Κορρές: Ο «φύλακας-άγγελος» της Ακρόπολης

LIFO Portraits / Μανόλης Κορρές: «Είναι πιο ωραίο να χτίζεις, παρά να γκρεμίζεις»

Ο αρχιτέκτονας, επικεφαλής της ΥΣΜΑ και καθηγητής του ΕΜΠ, ασχολήθηκε με τη μελέτη και την αποκατάσταση πολλών σημαντικών μνημείων. Κυρίως, όμως, είναι ο «φύλακας-άγγελος» της Ακρόπολης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το Ναυάγιο των Ιρίων, μια χρονοκάψουλα από την Εποχή του Χαλκού

Ιστορία μιας πόλης / Ναυάγιο των Ιρίων, ένα από τα σημαντικότερα της ελληνικής προϊστορίας

Στα νερά της Αργολίδας εντοπίστηκε βυθισμένο ένα πλοίο, που έφερε στο φως στοιχεία για το θαλάσσιο εμπόριο στο προϊστορικό Αιγαίο. Ο ναυτικός αρχαιολόγος Χρήστος Αγουρίδης μιλά για την ανακάλυψη, τη μελέτη και την ερμηνεία των ευρημάτων.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
Κωνσταντίνος Μωραΐτης: «Nα μην γίνουμε ατραξιόν "σκοτεινού τουρισμού"»

Εγκληματολογικό Μουσείο / «Nα μη γίνουμε ατραξιόν "σκοτεινού τουρισμού"»

Λειτουργεί από το 1932, έχει εκθέματα που σοκάρουν, συνδέεται με φόνους που έγραψαν Ιστορία. Μιλήσαμε με τον διευθυντή του Εγκληματολογικού Μουσείου, Κωνσταντίνο Μωραΐτη, για όλα όσα αφορούν ένα από τα πιο άγνωστα μουσεία της πόλης.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΡΙΒΑ
Η καθημερινή ζωή στις μεσοπολεμικές φυλακές Συγγρού

Μεσοπόλεμος / Στις Φυλακές Συγγρού, επιβιώνοντας με «αποσυντεθειμένας ρέγγας»

Με τη διπλή ιδιότητα του ρεπόρτερ και του πολιτικού κρατουμένου, ο Πέτρος Πικρός κατέγραψε τη ζωή στα κελιά του Μεσοπολέμου, όπου κάθε φυλακισμένος «πεθαίνει καθημερινώς, απέθανε χθες, θα αποθάνει και αύριον».
ΤΑΣΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Στο Πικέρμι κρυβόταν ένας θησαυρός με απολιθώματα εκατομμυρίων χρόνων

Ιστορία μιας πόλης / Το Πικέρμι θεωρείται η «Ακρόπολη της Παλαιοντολογίας». Δικαίως

Το Πικέρμι, ένας από τους σημαντικότερους παλαιοντολογικούς τόπους της Ευρώπης, βρίσκεται στην Ανατολική Αττική και αποκαλύπτει έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο που υπήρχε πριν από εκατομμύρια χρόνια.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
ΕΠΕΞ Λίνα Μενδώνη: «Είναι δυνατόν να λογοκρίνει το κράτος τον Κρίστοφερ Νόλαν;»

Πολιτισμός / Λίνα Μενδώνη: «Είναι δυνατόν να λογοκρίνουμε τον Κρίστοφερ Νόλαν;»

Από την Ακρόπολη και τη Βασιλίσσης Όλγας μέχρι την Αμφίπολη, το Τατόι και το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων, η υπουργός Πολιτισμού απαντά σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα της πολιτιστικής επικαιρότητας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

10 σχόλια
Τι ωραίες παροιμίες αυτοί οι Σουμέριοι!> Είναι ανίερο να συμπεριφέρεσαι άσχημα στο μετανάστη.Πριν 4500 χρόνια το ήξερε ο κόσμος, τώρα το έχει ξεχάσει.> Το νύχι μου που πονάει το κρύβω στη χούφτα μου. Το πόδι που πονάει στο σανδάλι μου. Μα ποιος θα βρει την πονεμένη μου καρδιά;Προφανώς κάτι δεν πάει καλά με τη μετάφραση.Η αγγλική μορφή είναι:http://etcsl.orinst.ox.ac.uk/proverbs/t.6.1.03.html#t6103.p128"My fingernail that hurts is clutched in my embrace. My foot that hurts is in my sandal. But who will find my aching heart?"Άρα το νόημα της παροιμίας είναι: το νύχι και το πόδι που πονάνε ξέρω πού βρίσκονται, άρα μπορώ να τα δείξω στον γιατρό ώστε να τα θεραπεύσει. Όταν με ρωτήσει «Πού πονάτε;», θα του δείξω το νύχι και το πόδι. Η καρδιά μου όμως, που επίσης πονά, δεν ξέρω πού βρίσκεται ώστε να τη δείξω στον γιατρό και να την κάνει καλά. Όταν με ρωτήσει πού πονώ, τι να του δείξω;
κάποιο λάθος μάλλον κάνεις, νομίζω ότι είναι αντίστοιχη με την πρώτη "Ό,τι σε πληγώνει, κράτα το μυστικό".Πρέπει να είχαν σε μεγάλη εκτίμηση τους ανθρώπους που βίωναν τον πόνο τους με αξιοπρέπεια. άλλωστε η δική σου μετάφραση δε βγάζει και πολύ νόημα (τι; δε ξέρω που είναι η καρδιά μου; so???)
Καταπληκτική ανάρτηση Βασιλική, εύγε! Όλες οι παροιμίες αξίζουν απομνημόνευσης αλλά εμένα θα μου μείνει "για τον καλό άνθρωπο ακόμη κι η μυλόπετρα θα επιπλεύσει στο ποτάμι" ναι, έτσι!Οι Σουμέριοι το είχαν καταλάβει από τότε, οι Έλληνες πότε; :)