Clam Chowder της Νέας Αγγλίας: μια συνταγή για αρκτικές θερμοκρασίες

Facebook Twitter
0

Κρύο, αέρας, χαμηλές θερμοκρασίες -τώρα ταιριάζει η σούπα του βορείου πόλου η οποία φαίνεται να έχει συστατικά που δε μοιάζει να ταιριάζουν και πολύ: στρείδια, μπέικον, κρέμα γάλακτος, πατάτες, μην τρομάζετε όμως, τόσοι ψαράδες στην Αλάσκα κάτι θα ξέρουν. Πρόκειται για μία σούπα πηχτή, χορταστική και πεντανόστιμη.


Η λέξη "chowder" φαίνεται να έχει τις ρίζες της στη γαλλική λέξη "chaudière", ένα καζάνι που χρησιμοποιούσαν οι ψαράδες και σύμφωνα με το "The Oxford Companion to Food" του Alan Davidson η λέξη πρωτοεμφανίστηκε στη Βόρειο Αμερική στη δεκαετία του 1730. Σύμφωνα με τον Davidson στις περιοχές που σήμερα είναι ο Καναδάς και η Νέα Αγγλία "...σχηματίστηκεε ένας φυσικός γάμος μεταξύ των στρειδιών που είχαν οι Ινδιάνοι και των καζανιών των πρώτων αποίκων."


Υπάρχουν άπειρες παραλλαγές αυτού του φαγητού, όπως και πολλές διαφωνίες αλλά σίγουρα η βάση είναι το γάλα ή η κρέμα γάλακτος (ή συνδυασμός αυτών), μπείκον, πατάτες και κρεμμύδια, σε αντίθεση με το Manhattan clam chowder που έχει ντομάτα, κάτι που προκαλεί σοκ και απέχθεια στους παραδοσιακούς λάτρεις αυτής της σούπας (και συμφωνώ, αίσχος).


Από τον Οκτώβριο μέχρι το Μάρτιο τα στρείδια είναι στην εποχή τους μεν, αλλά πού να βρει κανείς φρέσκα στρείδια δε. Όσοι μπορούν εννοείται ότι πρέπει να τα χρησιμοποιήσουν, αλλά η συνταγή που ακολουθεί έχει στρείδια σε κονσέρβα και μάλιστα χρησιμοποιεί και το υγρό που υπάρχει μέσα της. Τα υπόλοιπα υλικά είναι πολύ εύκολο να βρεθούν και η συνταγή γενικώς είναι πολύ απλή. Στο βίντεο ο σεφ Bruce Mattel από το μεγαλύτερο ινστιτούτο μαγειρικής της Αμερικής εξηγεί το πως και το γιατί, για τέλειο αποτέλεσμα.

  • 1/2 κιλό στρείδια σε κονσέρβα, μαζί με τα υγρά τους
  • 4 φέτες μπέικον, ψιλοκομμένες
  • 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 2 κουταλιές αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1/2 κιλό πατάτες ξεφλουδισμένες, σε κύβους
  • 3 φλιτζάνια κρέμα γάλακτος
  • 1 φύλλο δάφνης
  • αλάτι, πιπέρι
  • Γούστερ σως, 6 κουταλιές σέρι, ταμπάσκο προαιρετικά


Στραγγίξτε τα στρείδια και προσθέστε νερό στο υγρό μέχρι να έχετε 3 φλιτζάνια υγρού.


Σοτάρετε αργά το μπέικον σε μέτρια φωτιά μέχρι να ροδίσει, περίπου 8 λεπτά. Προσθέστε το κρεμμύδι ανακατεύοντας, μέχρι το κρεμμύδι να γίνει διάφανο. Προσθέστε και το αλεύρι και ανακατέψτε με ξύλινο κουτάλι για 2-3 λεπτά.


Προσθέστε το υγρό των στρειδιών και όταν αρχίσει να βράζει αφήστε το για 5 λεπτά, ανακατεύοντας που και που. Το υγρό θα πρέπει να είναι πηχτό όπως η κρέμα γάλακτος. Αν παραείναι πηχτό, προσθέστε λίγο νερό. Προσθέστε το φύλλο δάφνης και τις πατάτες, αφήστε το να βράσει μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες, περίπου 15 λεπτά.


Εν τω μεταξύ σε ένα άλλο σκεύος βράστε τα στρείδια μαζί με την κρέμα γάλακτος για 5-8 λεπτά. Προσθέστε αυτό το μίγμα στη βάση της σούπας όταν μαλακώσουν οι πατάτες και αφήστε το να σιγοβράσει για 1-2 λεπτά ακόμα.
Στο τέλος προσθέστε αλάτι, πιπέρι και προαιρετικά ταμπάσκο, γούστερ σως ή/και σέρι.

Γεύση
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κρασί στο τραπέζι: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

Το κρασί με απλά λόγια / Κρασί: Πού τελειώνει η απόλαυση και πού αρχίζει η εξάρτηση;

«Οίνος ευφραίνει καρδίαν» λέμε, αλλά πού τελειώνει η χαρά και πού αρχίζει η υπερβολή; Ο καρδιολόγος και οινόφιλος Θανάσης Κότσανης μιλά για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην απόλαυση, την υγεία και το μέτρο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Nothing Days / Speculoos ή biscoff; Η ιστορία ενός μπισκότου που έγινε παγκόσμιο viral

Το καραμελένιο αρωματικό μπισκοτάκι των Κάτω Χωρών που συνδέθηκε με τη γιορτή του Αγίου Νικολάου κατάφερε να κυριεύσει όλον τον κόσμο και σήμερα να είναι βασικό συστατικό ή γαρνιτούρα σε πολλά σύγχρονα γλυκά.
M. HULOT
Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT