Σκέψεις...

...μπερδεμένες ,αλλόκοτες, μοιρασμένες. Λόγια παρήγορα. Επιθυμίες  ντοπαρισμένες .Οι πέτρες ακόμη ζεστές από τη μεσημεριάτικη κάψα του καλοκαιριού. Κουβέντες μισοτελειωμένες που τις παίρνει το ελαφρύ αεράκι. Κάποιος στο βάθος ζωγραφίζει έναν ήλιο που δύει πίσω από τις κολώνες. Βάζει μερικές πινελιές που τις αποκαλεί ανθρώπους. Τώρα μοιάζουν με σκιές.Τελευταία στιγμή θυμάται να σχεδιάσει μια βάρκα να διασχίζει τα ήσυχα νερά της θάλασσας. Τη  θεωρεί απαραίτητη γιατί συμβολίζει την εξέλιξη και τη μετάβαση στο αύριο. Τα νερά όμως τα αφήνει χωρίς χρώμα γιατί το αύριο είναι ακόμη υπό διαμόρφωση και αναζητεί  τις εναλλακτικές επιλογές.Δεν θέλω να φύγω από εδώ. Θα μείνω μέχρι να με κυκλώσει η νύχτα, που με έναν μαγικό τρόπο θα μαζέψει τα θρυμματισμένα κομμάτια, θα τα ενώσει και θα δημιουργήσει ένα κράμα ακλόνητο αλλά και ζαλισμένο...