Ο Πάρις Σιγάλας αφηγείται τη διαδρομή που τον έφερε από τις σπουδές στο Παρίσι στα αμπέλια της Σαντορίνης και στην παγκόσμια αναγνώριση του ασύρτικου. Πώς γίνεται ένας μαθηματικός από τον Πειραιά να μεταμορφωθεί σε έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους του ελληνικού κρασιού;
Μέσα από προσωπικές ιστορίες, αναμνήσεις από τη Σαντορίνη των παιδικών του χρόνων και βαθιά γνώση της ιστορίας του νησιού, εξηγεί πώς το κρασί της Σαντορίνης πέρασε από την παρακμή στην αναγέννηση και γιατί σήμερα θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα λευκά κρασιά του κόσμου. Μιλά για τη σχέση επιστήμης και οινοποίησης, για το πώς τα μαθηματικά τον βοήθησαν να κατανοήσει το κρασί αλλά και για τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τεχνική και τέχνη.
Παράλληλα, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση για το μέλλον της Σαντορίνης, την υπερτουριστικοποίηση, την ανάγκη προστασίας του ιστορικού αμπελώνα και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Και ενώ θα μπορούσε να επαναπαυθεί στην τεράστια πορεία του, συνεχίζει να πειραματίζεται, να ψάχνει νέες εκφράσεις του ασύρτικου και να αντιμετωπίζει το κρασί σαν ένα ανοιχτό πεδίο αναζήτησης.
Φωτό: Γεράσιμος Δομένικος
