Σε αυτό το επεισόδιο ο Θωμάς Ζάμπρας ξεκινά με μια βασική διαπίστωση: οι φαν του είναι τελικά πιο περίεργοι και από τον ίδιο – από αλλόκοτα μηνύματα και θεωρίες μέχρι στιγμές που τον κάνουν να αναρωτιέται ποιος επηρεάζει ποιον. Στη συνέχεια μιλά για μια νέα «τάση», ανθρώπους που παριστάνουν ότι δίνουν συνέντευξη σε πόντκαστ, ενώ στην πραγματικότητα είναι μόνοι τους μπροστά σε μια κάμερα. Κάπου εκεί παρεμβαίνει και η τεχνολογία, όταν το ίδιο του το κινητό βρίσκει τρόπο να του την πει. Παράλληλα, επιχειρεί μια όσο το δυνατό πιο ψύχραιμη και αναπόφευκτα σαρκαστική ανάλυση του Τρίτου Παγκοσμίου, όπως αυτός φαίνεται να ξεκινά… στα timelines μας. Και επειδή κάθε χάος θέλει και λίγη νοσταλγία, το επεισόδιο κλείνει με μια τρυφερή επιστροφή στο 2016, την εποχή που πλέον μοιάζει με μακρινό παρελθόν. Σχεδόν σαν το «παλιό 2026».
