Αρτζεντίνα: Το νέο μπαρ της πόλης μοιάζει να ήταν πάντα εκεί

Αρτζεντίνα: Το ολοκαίνουριο αθηναϊκό μπαρ που μοιάζει να ήταν πάντα εκεί Facebook Twitter
«Όταν σκέφτεσαι πού θα πας για ένα ωραίο ποτό, σκέφτεσαι Galaxy, Au Revoir, 56. Αυτό είχαμε στο μυαλό μας». Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Είναι Δευτέρα βράδυ και το brainstorming στο groupchat για το πού θα βγούμε έχει πάρει φωτιά, μια και την επομένη δεν δουλεύει κανείς, είναι αργία. Κάποιος ρίχνει την ιδέα να πάμε προς Νεάπολη Εξαρχείων να δούμε το νέο μπαρ της πόλης.

Περνάμε τα Παναθήναια, το σουβλατζίδικο της γειτονιάς, προχωράμε λίγο ακόμα και συναντάμε ένα μακρόστενο μαγαζί με μια καταπράσινη τέντα και μια μεγάλη τζαμαρία, αίσθηση ανοιχτωσιάς και την πλατεία Αργεντινής μπροστά του. Είναι ένα αβανταδόρικο σποτ που είμαι σίγουρη πως κατά την άνοιξη θα ανθίσει, μια και θα αξιοποιηθεί –λόγω της πλατείας– σε όλο του μεγαλείο. Μπαίνουμε μέσα: η Αρτζεντίνα είναι ένα old school bar, ίσως γι’ αυτό σου δημιουργεί  την αίσθηση ότι ήταν πάντα εκεί.

Την ομάδα του απαρτίζουν ο Γιάννης Σαμαράς και ο Γιάννης Αλεξόπουλος, που γνωρίστηκαν χάρη στο 42, ο Στέφανος Δωματιώτης, ειδικός στον καφέ με δική του εταιρεία που προμηθεύει και το μαγαζί, και η Αλεξάνδρα Αναγνώστου, σχεδιάστρια και founder της Sunset Go.

«Θέλαμε να παντρέψουμε το αστικό στοιχείο της παλιάς Αθήνας με το μπαρ. Μας φάνηκε αυτονόητο να γίνει το μπαρ της πλατείας Αργεντινής. Έτσι ήρθε το Αρτζεντίνα».

«Όταν κλείσαμε το μαγαζί, αυτό που μας “χτύπησε” κατευθείαν ήταν η πατίνα στους τοίχους», μου λέει ο Γιάννης Σαμαράς. «Δεν θέλαμε να τη χάσουμε. Το ζητούμενο ήταν να μη μυρίζει καινούργιο». Ο χώρος είναι ένα μικρό, στενό ορθογώνιο. Η βασική αρχιτεκτονική απόφαση ήταν μια μπάρα κατά μήκος του χώρου –ξύλινη, κλασική– γιατί, όπως λέει η ομάδα, «ο στόχος ήταν να φτιάξουμε ένα κανονικό μπαρ, ακόμα κι αν ανοίγουμε από το πρωί».

Αρτζεντίνα: Το ολοκαίνουριο αθηναϊκό μπαρ που μοιάζει να ήταν πάντα εκεί Facebook Twitter
Τα ποτά είναι κλασικά, αλλά πάντα με ένα μικρό twist που σου μένει. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Αρτζεντίνα: Το ολοκαίνουριο αθηναϊκό μπαρ που μοιάζει να ήταν πάντα εκεί Facebook Twitter
Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Όλος ο σχεδιασμός βασίστηκε στο πώς θα προσεγγίσουν ανθρώπους που ψάχνουν ένα μπαρ με χαρακτήρα, όχι απλώς ένα ακόμα spot. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στον ήχο. Το ηχοσύστημα είναι vintage, της δεκαετίας του ’70. Έχει δυο κεντρικά ηχεία Alter Theater που είναι σχετικά δυσεύρετα και θεωρούνται high end. Έχει και δυο σύγχρονα που είναι στην ίδια φιλοσοφία και δυο ενισχυτές λαμπάτους της δεκαετίας του ’60. Έτσι, δημιουργείται μια εμπειρία ακρόασης που θυμίζει τα υψηλής αισθητικής μπαρ της Ιαπωνίας, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. «Όλη η φιλοσοφία είναι χτισμένη γύρω από τα high end μπαρ της Ιαπωνίας», εξηγεί ο Σαμαράς. «Μας ενδιέφερε πολύ το wabi-sabi – να υπάρχει φθορά, ατέλεια, να μη δείχνει κάτι φρεσκοβαμμένο».

Ακόμα και το όνομα προέκυψε με τον ίδιο φυσικό τρόπο. Το σημείο ήταν γνωστό ως «Παναθήναια», από το παλιό σουβλατζίδικο. Όμως η πλατεία μπροστά στο μαγαζί ονομάζεται πλατεία Αργεντινής. «Θέλαμε να παντρέψουμε το αστικό στοιχείο της παλιάς Αθήνας με το μπαρ. Μας φάνηκε αυτονόητο να γίνει το μπαρ της πλατείας Αργεντινής. Έτσι ήρθε το Αρτζεντίνα». Ο ίδιος γνώριζε το σημείο χρόνια. «Τα τελευταία τρία χρόνια ασχολιόμουν με το management ενός άλλου μπαρ, του “Κύριος”, και είδα από κοντά πόσο το κέντρο επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες – μαραθώνιους, πορείες, χάος. Εδώ είμαστε κοντά στο κέντρο, αλλά δεν επηρεαζόμαστε. Αυτό ήταν που έπεισε και τους υπόλοιπους».

Αρτζεντίνα: Το ολοκαίνουριο αθηναϊκό μπαρ που μοιάζει να ήταν πάντα εκεί Facebook Twitter
Όλος ο σχεδιασμός βασίστηκε στο πώς θα προσεγγίσουν ανθρώπους που ψάχνουν ένα μπαρ με χαρακτήρα, όχι απλώς ένα ακόμα spot. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Το concept ήταν ξεκάθαρο από την αρχή: να μιμηθούν τα κλασικά αθηναϊκά μπαρ που έχουν αφήσει ιστορία στην πόλη. «Όταν σκέφτεσαι πού θα πας για ένα ωραίο ποτό, σκέφτεσαι Galaxy, Au Revoir, 56. Αυτό είχαμε στο μυαλό μας».

Το πρωί στην Αρτζεντίνα πίνεις καφέ και τρως απλά πράγματα: σάντουιτς με παστράμι, avocado toast και μικρά πιάτα. Από το μεσημέρι και μετά, το μενού πάει προς το bar food όπου μπορείς να τσιμπήσεις π.χ. ένα κλασικό, ζουμερό μπέργκερ. Γύρω στις έξι, οι μηχανές του καφέ σβήνουν, ξεκινά το απεριτίβο. Και από εκεί και μετά, η Αρτζεντίνα γίνεται αυτό που πάντα ήθελε να είναι: ένα μπαρ.

Τα ποτά είναι κλασικά, αλλά πάντα με ένα μικρό twist. Εμείς δοκιμάσαμε ένα μυρωδάτο πορτοκαλένιο νεγκρόνι – ούτε επιδεικτικό, ούτε φλύαρο. Τα κρασιά είναι λίγα, δύο κωδικοί ανά κατηγορία, ενώ υπάρχουν και δύο signature, ένα λευκό κι ένα κόκκινο, φτιαγμένα σε συνεργασία με ένα κτήμα ειδικά για το μαγαζί.

Αρτζεντίνα: Το ολοκαίνουριο αθηναϊκό μπαρ που μοιάζει να ήταν πάντα εκεί Facebook Twitter
Το πρωί στην Αρτζεντίνα πίνεις καφέ και τρως απλά πράγματα. Φωτ.: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Το μπαρ λειτουργεί 9 το πρωί με 1 το βράδυ και την Παρασκευή και το Σάββατο μέχρι τις 2. Η δική μου συμβουλή: αν πας ως εκεί, προσπάθησε να κάτσεις μέσα για να ζήσεις την εμπειρία του ήχου μαζί με το ποτό σου, να κάτσεις στο σκαμπό και να ακουμπήσεις τα χέρια σου στην επικλινή, ξύλινη μπάρα του – είναι φοβερά άνετη.

Πλατεία Αργεντινής 16, Αθήνα
Instagram: @argentina.thesocialclub

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT
Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Γεύση / Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Για σαράντα πέντε χρόνια ένα λαϊκό στέκι-χρονοκάψουλα στα Κάτω Πατήσια αποτελεί τόπο συνάντησης όσων αγαπούν το κρέας, χάρη στα μοναδικά ψητά στα κάρβουνα και πιάτα φτιαγμένα με φροντίδα και αγάπη.
M. HULOT
Θεόδωρος Μανουσάκης: Από την αποκάλυψή του σκανδάλου του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Το κρασί με απλά λόγια / Θεόδωρος Μανουσάκης: Από το σκάνδαλο του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Στα 11 του χρόνια έφυγε για την Αμερική, για ένα καλύτερο αύριο, στα 30 του η εταιρεία του ξεσκέπασε το σκάνδαλο Νίξον, στα 50 έφτιαξε ένα από τα οινοποιεία-σταθμούς για την Κρήτη. Η ζωή του Ted (Θεόδωρου) Μανουσάκη είναι σαν βγαλμένη από ταινία.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ