Το σεξ ποτέ δεν έχει να κάνει μόνο με το σεξ
Στη σύγχρονη τηλεόραση χρησιμοποιούμε το σεξ για να αγγίξουμε ακανθώδη ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις, την τάξη και την εξουσία. Αυτές οι σεξουαλικές σκηνές λειτουργούν όπως οι σκηνές μάχης σε μια ταινία δράσης ή ένα τραγούδι σε ένα μιούζικαλ. Είναι ένα μέσο αφήγησης που χρησιμοποιείται συχνά για να εκτονωθεί η ένταση.
Μια καλή σκηνή σεξ έρχεται μετά από μια κλιμάκωση της σεξουαλικής ή συναισθηματικής έντασης στην ιστορία και το σεξ προσφέρει μια εκτόνωση στη ροή της αφήγησης. Στην εισήγησή μου σχετικά με το γύρισμα των σκηνών σεξ τόσο για το Rivals όσο και για το Cheaters, είπα στους παραγωγούς ότι ήθελα να τις γυρίσω με τον ίδιο τρόπο που ο Μάρτιν Σκορσέζε γύρισε τις πυγμαχικές σκηνές μάχης στο «Οργισμένο είδωλο». Κάθε τέτοια σκηνή σ’ εκείνη την ταινία γυρίστηκε και μονταρίστηκε διαφορετικά, ανάλογα με την ψυχική κατάσταση του Τζέικ ΛαΜότα (Ρόμπερτ ντε Νίρο) – είτε πρόκειται για παράνοια, είτε για θυμό, είτε κάθαρση.
Όπως κάθε μορφή αφήγησης, όταν μια σεξουαλική σκηνή είναι κακοφτιαγμένη, φαίνεται βαρετή στον θεατή ή, ακόμα χειρότερα, άσκοπη. Αν το σεξ δεν προωθεί την ιστορία ή δεν εμβαθύνει την κατανόηση ενός χαρακτήρα, τότε είναι απλώς σεξ για το σεξ. Δηλαδή, πορνό.
Τι βιώνουν συναισθηματικά οι χαρακτήρες; Γιατί κάνουν σεξ; Ποιος έχει το πάνω χέρι; Αλλάζει η ισορροπία ισχύος κατά τη διάρκεια της σκηνής; Μια σκηνή σεξ είναι μια συνομιλία χωρίς διάλογο. Πάντα υπάρχει ένα σημείο που θέλει να διατυπωθεί, πάντα κάποιος το εκφράζει πρώτος, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή.
Χρησιμοποιείτε πάντα έναν «συντονιστή οικειότητας»
Η οπτικοποίηση μιας ερωτικής σκηνής ξεκινά πάντα με το σενάριο. Τις περισσότερες φορές ο σεναριογράφος, οι παραγωγοί κι εγώ συζητάμε ποια μπορεί να είναι η «συνομιλία» που γίνεται στην κρεβατοκάμαρα ή πάνω σε έναν τοίχο (ή μέσα στα στενά όρια μιας τουαλέτας αεροσκάφους, όπως συνέβη στο Rivals).
Στη συνέχεια, φέρνουμε τον συντονιστή οικειότητας (intimacy coordinator ή ΙC), έναν νέο και ζωτικό ρόλο στο κινηματογραφικό πλατό. Δεν θα γύριζα μια σκηνή χορού χωρίς χορογράφο ή μια σκηνή δράσης χωρίς συντονιστή των stunts. Με τον ίδιο τρόπο, δεν θα δούλευα χωρίς IC. Έχουν καταστεί ένα ζωτικό γρανάζι στη μηχανή της κινηματογραφικής παραγωγής και λειτουργούν ως αγωγός μεταξύ του σκηνοθέτη και των ηθοποιών.
Οι οργασμοί πρέπει να είναι αληθοφανείς
Με τον συντονιστή ή τη συντονίστρια οικειότητας αρχικά συζητάμε για την αφηγηματική σημασία της ερωτικής σκηνής και για την τοποθεσία. Στη συνέχεια μπαίνουμε στην ουσία και συζητάμε για τις σεξουαλικές στάσεις, τα επίπεδα του γυμνού, ακόμα και ποιος από τους χαρακτήρες θα φτάσει πρώτος σε οργασμό. Συχνά προκύπτουν ξεκαρδιστικά ζητήματα: «Είναι αυτή η στάση καν δυνατή;».
Για παράδειγμα, στην προαναφερθείσα τουαλέτα του αεροπλάνου, στην εναρκτήρια σκηνή του Rivals, το εξαιρετικό σενάριο του Dominic Treadwell-Collins σημειώνει ότι ο Rupert Campbell-Black δίνει στη δημοσιογράφο Beattie Johnson «τον πιο ένδοξο, εκστατικό, πρωτοχρονιάτικο οργασμό». Αλλά πώς; Οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν οργασμό μόνο από τη διείσδυση, οπότε η φανταστική μας IC, η Yarit Dor, πρότεινε να διεγείρει ο Rupert την Beattie ταυτοχρόνως και με το χέρι του. Έτσι η σκηνή αποκτούσε νόημα και από τις δύο οπτικές γωνίες και ξαφνικά έγινε πιστευτό ότι ο οργασμός της ήταν πράγματι «ένδοξος».
Οι ηθοποιοί πρέπει να συμμετέχουν στην προετοιμασία της σκηνής
Οι ηθοποιοί πρέπει να συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτές τις συζητήσεις. Αφού χαρτογραφηθεί η σκηνή με τον IC, γίνεται μια κουβέντα με τους ηθοποιούς σχετικά με το όραμα, τις προοπτικές και τις ιδέες για τη σκηνή. Όταν έχουν συμβάλει στη δημιουργία της, η θέση μου είναι ότι μπορούν να αλλάξουν γνώμη ανά πάσα στιγμή. Δεν υπάρχει πρόβλημα. Είναι δικαίωμά τους. Μπορεί ξαφνικά να νιώσουν ότι δεν θέλουν να γδυθούν μπροστά σε ένα πλήθος ανθρώπων (ακόμη και αν πρόκειται για αυτό που λέγεται «κλειστό σετ») και ποιος θα μπορούσε να τους κατηγορήσει; Υπάρχει πάντα πεδίο για αλλαγή κατεύθυνσης.
Να κρατάτε (μεταφορικά) το χέρι των ηθοποιών την ώρα που γυρίζεται η σκηνή
Σύμφωνα με την εμπειρία μου, όταν γυρίζεται μια σεξουαλική σκηνή, συνήθως όλα τείνουν να κυλάνε φυσιολογικά αφού φύγει από τη μέση η αμήχανη πρώτη λήψη. Πάντα μιλάω στους ηθοποιούς για τις κινήσεις ενώ την ώρα που οι κάμερες τραβάνε –«Βάλε το χέρι σου εκεί. Σήκωσε το κεφάλι σου. Βγάλε το πόδι σου από το φως»– οπότε η κατάσταση δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από μια ερωτική ατμόσφαιρα.
Όπως κάθε μορφή αφήγησης, όταν μια σεξουαλική σκηνή είναι κακοφτιαγμένη, φαίνεται βαρετή στον θεατή ή, ακόμα χειρότερα, άσκοπη. Αν το σεξ δεν προωθεί την ιστορία ή δεν εμβαθύνει την κατανόηση ενός χαρακτήρα, τότε είναι απλώς σεξ για το σεξ. Δηλαδή, πορνό.
Μόλις όμως οι ηθοποιοί συνειδητοποιήσουν ότι προστατεύονται και ότι υπηρετούν μια σωστή αφήγηση, τότε είναι που ξέρεις ότι το κάνεις σωστά.
