Μπορεί το σύμπαν να διευρύνεται διαρκώς, αλλά αυτά τα συγκινητικά πορτρέτα από τον μικρό πλανήτη μας υπενθυμίζουν ότι αυτό που μας κρατά ενωμένους είναι ισχυρότερο από κάθε δύναμη που προσπαθεί να μας χωρίσει.
Η έκδοση συνοδεύει μια διεθνή περιοδεύουσα έκθεση που διοργανώνεται από την 1854 Media. Οι εικόνες συμπληρώνονται από μια προσωπική ιστορία του φωτογράφου που παρέχει πληροφορίες για τη ζωή των φωτογραφιζόμενων.
Το βιβλίο με όλους τους νικητές του βραβείου Portrait of Humanity είναι διαθέσιμο από τη Hoxton Mini Press.
FacebookTwitter Ο Roy και ο Josef με την κόρη τους Jude, Τελ Αβίβ, Ισραήλ. «Ο Roy και ο Josef είναι καλλιτέχνες τατουάζ. Θέλαμε να δείξουμε ότι η αγάπη έχει πολλές διαφορετικές μορφές». Φωτ.: Rona Bar και Ofek Avshalom FacebookTwitter Palmwoods, NSW, Αυστραλία: «Lily, Jason και τρία από τα παιδιά τους. Έστησα ένα παραδοσιακό οικογενειακό πορτρέτο και περίμενα αποκαλυφθεί εκείνη η ιδανική στιγμή έντασης και τρυφερότητας». Φωτ.: Amy Woodward FacebookTwitter Η Sthefany και η μοτοσικλέτα, Bahia, Βραζιλία (από τη νικητήρια σειρά: The Tupinambás, Serra do Padeiro): «Η Sthefany Tupinambá αψηφά το ύψος της. Αν και μικροκαμωμένη γυναίκα, είναι γνωστή για το ισχυρό ταμπεραμέντο και τις ιδέες της και επί του παρόντος σπουδάζει ιατρική στο διάσημο ομοσπονδιακό πανεπιστήμιο της Bahia. Για πολλούς αιώνες, η εθνότητα Tupinambá θεωρούνταν εξαφανισμένη, λόγω της επαφής της με τους Ευρωπαίους, οι οποίοι την αποδεκάτισαν. Όμως, πρόσφατα, οι άνθρωποι της αυτόχθονης κοινότητας Serra do Padeiro, στα νότια της Bahia, στη Βραζιλία, κατάφεραν να διεκδικήσουν τη γη τους». FacebookTwitter Children of the Sea, Cape Coast, Γκάνα: «Περήφανος και γεμάτος αυτοπεποίθηση, αυτός είναι ο 10χρονος Bernard Mate Butu στην ακτή του Cape Coast της Γκάνας. Ο νεαρός βοηθά την αλιευτική κοινότητα στην οποία ανήκει. Ήξερε να κολυμπάει πριν μπορέσει να περπατήσει ή να μιλήσει. Αυτά είναι τα παιδιά της θάλασσας, των οποίων η μοίρα και το μέλλον είναι στενά συνδεδεμένα με αυτό των ωκεανών μας. Ο βιοπορισμός τους εξαρτάται από την υγεία αυτών των τεράστιων οικοσυστημάτων. Μια καταστροφική ψαριά θα σημαίνει ότι θα πέσουν για ύπνο πεινασμένοι και θα ξυπνήσουν πεινασμένοι». Φωτ: Lieven Engelen FacebookTwitter Reuben, Λίβερπουλ, Ηνωμένο Βασίλειο: «Είναι απλό να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους γιατί αυτό που επιδιώκουμε είναι η επιβεβαίωση, η οποία μας κάνει να νιώθουμε καλά. Αντίθετα, έχω συνειδητοποιήσει ότι ο πραγματικός αγώνας είναι να μάθεις να αποδέχεσαι τον εαυτό σου γι' αυτό που είσαι. Ένα πράγμα που έχουμε όλοι κοινό -είτε με την πάθηση της λεύκης είτε χωρίς αυτήν- είναι ότι όλοι αξίζουμε αγάπη και υποστήριξη». Φωτ: Sane Seven FacebookTwitter Slab City, East Jesus, Καλιφόρνια, ΗΠΑ: «Ο Scotto ζει σε μια κοινότητα εναλλακτικού τρόπου ζωής εδώ και 20 χρόνια και δημιουργεί δυστοπικά έργα τέχνης από ανακυκλωμένα σκουπίδια. Αναφέρεται σε αυτά τα πειραματικά γλυπτά τέχνης ως "salvage punk"». Φωτ: Adam Docker FacebookTwitter Lucy, Οξφόρδη, Ηνωμένο Βασίλειο: «Η Lucy περιτριγυρισμένη από τις φίλες της, βυθισμένη στην κουλτούρα της selfie». Φωτ: Philippa James FacebookTwitter Sundarbans, νησί Namkhana, Δυτική Βεγγάλη, Ινδία: «Αυτό το κορίτσι είδε το μαγαζί της, εκεί όπου πουλούσε τσάι, να καταστρέφεται από το θαλασσινό νερό κατά τη διάρκεια του υπερκυκλώνα Amphan. Οι άνθρωποι εδώ εξαρτώνται από τους φυσικούς πόρους για τα προς το ζην, αλλά η αδιάκριτη κοπή των δέντρων έχει δημιουργήσει μια ανισορροπία. Η στάθμη της θάλασσας στο Sundarbans αυξάνεται κατά 3 χιλιοστά κάθε χρόνο». Φωτ.: Supratim Bhattacharjee FacebookTwitter Trinity Winchester, Hampshire, Ηνωμένο Βασίλειο: «Το Trinity Winchester είναι μια φιλανθρωπική οργάνωση που βοηθά ανθρώπους που είναι άστεγοι ή ευάλωτοι. Η σχέση της Ρέιτσελ με τον Άντι αποτελούσε σημαντικό κομμάτι του εαυτού της εκείνη την εποχή. Χόρευαν όλο το απόγευμα με πολύ δυνατό rock'n'roll της δεκαετίας του 1950». Φωτ: Tamsyn Warde FacebookTwitter Dianna και Hannah, Βερολίνο, Γερμανία: «Η Χάνα και η Ντιάνα γνωρίστηκαν διαδικτυακά μετά από δύο αποτυχημένους γάμους. Δεν πίστευαν ποτέ ότι θα μπορούσαν να ξαναβρούν την αγάπη μετά από τόσα χρόνια. Τώρα ζουν μαζί, και ένιωσα μια τεράστια αίσθηση αγάπης, εμπιστοσύνης και ασφάλειας στο δωμάτιο, κάτι που λείπει από τις όλο και πιο αναλώσιμες καπιταλιστικές κοινωνίες μας». Φωτ: Curtis Hughes FacebookTwitter Shree Gurans Basic School, Bardiya, Νεπάλ: «Το 70% των παιδιών στο Νεπάλ δεν ολοκληρώνουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση λόγω κοινωνικοοικονομικών συνθηκών. Οι πιθανότητες των διδύμων Ganga και Jamuna να τελειώσουν το σχολείο είναι μικρές, αλλά και οι δύο είναι αποφασισμένες». Φωτ.: Anusha Rai FacebookTwitter Montsho, Welkom, Νότια Αφρική: «Η φωτογραφία αυτή διερευνά τις συναισθηματικές επιπτώσεις των παιδικών πειραγμάτων: κατάθλιψη και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Η Montsho -που σημαίνει μαύρος στη Νότια Αφρική- ανοίγει συζητήσεις γύρω από την αναπαράσταση του μαύρου σώματος και της ζωής των μαύρων. Για μένα αυτή η φωτογραφία έχει να κάνει με το τι επιλέγουμε να αγκαλιάσουμε αφού περάσουμε ένα τραύμα». Φωτ: Bongani Tshabalala FacebookTwitter Black Lancers #5, Πόρτο Αλέγκρε, Βραζιλία: «Η Valéria Barcellos είναι μια τρανς πολυδιάστατη καλλιτέχνις που εστιάζει στην ένταξη των τρανς ατόμων στην κοινωνία. Μια σειρά πορτρέτων με μαύρους ηγέτες από την τοπική κοινότητα, που παραπέμπουν στους Μαύρους Λογχοφόρους της επανάστασης Farroupilha της Βραζιλίας στα μέσα του 19ου αιώνα, και τονίζουν τις δυνατότητες του μαύρου πληθυσμού». Φωτ: Marcio Pimenta FacebookTwitter Linda, Isabella και Charlotte, Βερολίνο, Γερμανία (από τη νικητήρια σειρά: Capital Daughters): «Πάντα ήξερα ότι η Charlotte και τα κορίτσια της έχουν μια ιδιαίτερη φιλία. Το είδος της φιλίας που μπορεί να υπάρξει μόνο μετά από χρόνια παρέας, από την κοινή εφηβεία και την κοινή ενηλικίωση. Πήγαμε στο πανηγύρι, φάγαμε παγωτό και ακούστηκαν και κάποια επιφωνήματα από άντρες κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, αλλά ήμασταν πολύ χαρούμενες που τα ρούχα ταίριαζαν με τα χρώματα του πανηγυριού». Φωτ: Lucia Jost FacebookTwitter Social Distance I, Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική (από τη νικητήρια σειρά: If Covid Was a Colour): «Ένα σύνολο έργων που δημιούργησα κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Αυτό το έργο αναγνωρίζει την ανθεκτικότητα της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου». Φωτ: Tatenda Chidora
