ΤΟ ΤΙΚ ΤΟΚ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ. Αν σκρολάρεις συναισθηματικά ανοχύρωτος, είναι πολύ πιθανό να σε ρουφήξει καμιά μαύρη τρύπα της νοσταλγίας, κάποιο τραγούδι που τρελαίνει τη Gen Z ως «φρέσκια επιτυχία», αλλά είναι τραγούδι της (παλιο)σειράς σου.
Τις τελευταίες μέρες, ο αλγόριθμος σερβίρει ανελλιπώς t.A.T.u, εκείνο το one hit wonder που έβγαλαν και μετά τίποτα άλλο: “All the things she said”. Η εξήγηση της ολικής επαναφοράς του σουξέ από τη Ρωσία σε αγγλικό στίχο εντοπίζεται στο hashtag #20yearslater.
Έχει γενέθλια, λοιπόν, αυτός ο ψεύτικος ύμνος στη λεσβιακή αγάπη. Πόσο σοκ, όμως, ήταν το 2000 αυτές οι δύο, η Lena Katina και η Julia Volkova. Πόσο ενθουσιασμένοι –gay και straight- ήμασταν όλοι από αυτό το (και καλά) σούπερ θαρραλέο δίδυμο, με τις σχολικές στολές, φουστίτσα και λευκό πουκάμισο, που τολμούσε να φιλιέται δημοσίως, ως ζευγάρι στη ζωή και στη μουσική βιομηχανία!
20 χρόνια μετά, παρά τις ρηχές ομοφοβικές, σχεδόν μισογυνικές αντιλήψεις των δύο τραγουδιστριών, παραδόξως λίγοι θυμούνται την κοροϊδία που υπήρξαν για το queer κοινό και το ψέμα που πολύ ευχαρίστως δέχθηκαν να αφηγηθούν στην πλάτη των λεσβιών, για να πείσουν και να βγάλουν (πολλά) λεφτά.
Αναστάτωση μεγάλη για τους αταξίδευτους φίλους και συμφοιτητές που τελευταία φορά λεσβιακό φιλί είχαν δει σε «τσόντα με υπόθεση» (μιλάμε για το 2000), να βουλιάζουν τα κλαμπάκια κάθε που ο DJ αποφάσιζε να ρίξει το τραγούδι σήμα – κατατεθέν του «κοριτσιού που ερωτεύτηκε κορίτσι», για κάποιον λόγο όποια κι αν ήταν η σεξουαλική σου ταυτότητα, ένιωθες ένα παράξενο θάρρος και μια σύμπνοια.
...Πού για να είμαστε ειλικρινείς, σιγά το τραγούδι και σιγά τους στίχους. Beat-άκι φτιαγμένο για να αρέσει ήταν, αλλά είχε τέτοια δύναμη η εικόνα των ερωτευμένων (μεταξύ τους) κοριτσιών, που εξαφάνιζε κάθε άλλη συζήτηση.
Επίσης, 20 χρόνια πριν, η λέξη «γκέι» είτε αφορούσε κορίτσι είτε αγόρι ισοδυναμούσε με προσβολή και άγρια ρετσινιά και η πιθανότητα ενός γενναίου coming out ήταν μικρή έως ανύπαρκτη και πάντως σίγουρα όχι αναίμακτη.
Οπότε, ναι, η εικόνα δύο ανήλικων λεσβιών που κρατιούνταν από το χέρι, φιλιούνταν και απελπίζονταν για το μέλλον της απαγορευμένης σχέσης τους ήταν επαναστατική και επίσης αυτή η απολύτως gay εικόνα βρισκόταν εκείνη την εποχή παντού - στο ΜΤV, στα περιοδικά, με τέτοιο τρόπο που για πρώτη φορά έδινε φωνή σε όλες τις αποσιωπημένες σεξουαλικές ταυτότητες.
Βέβαια, όπως επισημαίνει ολόσωστα και ο Lio Min σε άρθρο του στο them.us, μιλάμε για το μεγαλύτερο queerbaiting στην ιστορία της ποπ κουλτούρας είτε αναφερόμαστε στο συγκρότημα είτε στο τραγούδι.
Τότε, φυσικά, κανείς δεν έδινε σημασία στο χυδαίο ψέμα του μάρκετινγκ. Το "All The Things She Said" είχε φτάσει στο #1 του Billboard στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο #20 του Hot 100 στις Η.Π.Α και οι μουσικοκριτικοί «σκοτώνονταν» για το εάν επρόκειτο για πειραγμένο garage punk, techno ή trance-heavy ήχο. Κανείς δεν είχε όρεξη να ψάξει ή να πιστέψει για το τι ακριβώς συνέβαινε με αυτές τις δύο, πού άρχιζε και πού τελείωνε το ψέμα τους.
Ακριβώς, έναν χρόνο νωρίτερα από την έξοδο του συγκροτήματος στο φως, το 1999, ο Ρώσος παραγωγός Ivan Shapovalov αναζητούσε γυναίκες τραγουδίστριες που θα ήθελαν να δοκιμαστούν σε κάτι που έμοιαζε με «ανήλικο (!) μουσικό σεξουαλικό πρότζεκτ»... Η Katina και η Volkova επιλέχθηκαν μετά από εκατοντάδες ακροάσεις. Και οι δύο τότε ήταν 14 ετών, με μουσική προϋπηρεσία στο παιδικό συγκρότημα Neposedy. Όλα, το τραγούδι, το ντουέτο, η εικόνα του ντουέτου, το υπονοούμενο ότι οι δύο κοπέλες είναι ζευγάρι και στη ζωή ενορχηστρώθηκαν από τον Shapovalov. Ακομα και το όνομα του συγκροτήματος είναι αρκτικόλεξο της ρωσικής φράσης "ta lyubit tu", που σημαίνει "αυτό [το κορίτσι] αγαπάει εκείνο [το κορίτσι]". Φυσικά, τον Shapovalov το μόνο που δεν τον απασχολούσε εκείνη την εποχή ήταν η λεσβιακή ορατότητα στη Ρωσία ή όπου αλλού. Να παίξει ήθελε και μάλιστα το είχε δηλώσει ότι το γκρουπάκι ήταν κυρίως για να ξεκουράζονται τα μάτια των ανδρών θαυμαστών και να γεμίζει η δική του η τσέπη.
Λες και όλο αυτό δεν ήταν ήδη προβληματικό, το 2003, το ντουέτο, κατά τη διάρκεια ενός ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στη ρωσική τηλεόραση, αποκάλυψε ότι... καμία σχέση με τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα. Καμία από τις δύο δεν ήταν λεσβία, και μάλιστα, αμφότερες είχαν ηθικά διλήμματα για τα μηνύματα που πέρασαν (κρίμα η χαρά των απανταχού νεαρών λεσβιών που για πρώτη φορά ένιωσαν να εκπροσωπούνται...). Ακόμα χειρότερα, η Volkova, πριν από μερικά χρόνια και ενώ δήλωνε bi, είχε μιλήσει απαξιωτικά για τους γκέι άνδρες και δημοσίως απευχόταν να αποκτήσει γιο, ο οποίος στο μέλλον θα αποδεικνυόταν ομοφυλόφιλος. Αμφότερες, λίγα χρόνια αργότερα ζήτησαν συγνώμη για τα ομοφοβικά σχόλιά τους, όμως, από τη στιγμή που αποκαλύφθηκε ότι όλα ήταν ένα μαρκετίστικο κόλπο, τα υπόλοιπα μικρή αξία είχαν πια.
Μπορεί να γίνει χειρότερο; Σύμφωνα με το άρθρο του them.us, ούτε καν ο ύμνος στη λεσβιακή αγάπη δεν είχε ίχνος αλήθειας. Γράφτηκε μετά από... νάρκωση, η οποία συνοδεύτηκε από έναν ξεγυρισμένο πονοκέφαλο. Τάδε έφη Elena Kiper, στιχουργός του τραγουδιού, η οποία όπως αποκάλυψε, κατά τη διάρκεια της νάρκωσής της πριν από μία οδοντιατρική επέμβαση, είδε στο όνειρό της ότι φιλούσε μια άλλη γυναίκα (σημειωτέον, η Kiper υπήρξε για ένα διάστημα σύζυγος του παραγωγού των t.A.Τ.u.). Από τη νάρκωση ξύπνησε, φωνάζοντας "Ya soshla s uma!", που στα ρώσικα σημαίνει «Έχω χάσει το μυαλό μου» και φυσικά αυτός έμελε να γίνει ο ρώσικος τίτλους του πασίγνωστου τραγουδιού.
Η Katina και η Volkova δεν έκαναν τίποτα σπουδαίο μετά από αυτό το super hit. Ακολούθησαν σόλο καριέρες, εμφανίστηκαν σε αρκετές μουσικές εκδηλώσεις και events, αλλά πάντα τις αναγνώριζαν ως μέλη του συγκροτήματος t.AT.u. ή ακόμα χειρότερα, έπρεπε να υπενθυμίζουν οι ίδιες το ένδοξο παρελθόν τους, προκειμένου να τις αναγνωρίσουν.
Και για κάποιον περίεργο λόγο, όλοι θυμούνται ότι τα κορίτσια του συγκροτήματος t.A.T.u ήταν η πρώτη απεικόνιση ομοφυλόφιλου γυναικείου συναισθήματος που πέρασε στην pop κουλτούρα. Περισσότερο κι από το φιλί της Μαντόνα στη Μπρίτνι Σπίαρς, περισσότερο κι από οποιανδήποτε άλλο queer αιφνιδιασμό.
20 χρόνια μετά, παρά τις ρηχές ομοφοβικές, σχεδόν μισογυνικές αντιλήψεις των δύο τραγουδιστριών, παραδόξως λίγοι θυμούνται την κοροϊδία που υπήρξαν για το queer κοινό και το ψέμα που πολύ ευχαρίστως δέχθηκαν να αφηγηθούν στην πλάτη των λεσβιών, για να πείσουν και να βγάλουν (πολλά) λεφτά.
Κανείς δεν θυμάται ακριβώς τα πρόσωπα αυτών των δύο γυναικών, σχεδόν ποτέ δεν είναι αναγνωρίσιμες με την πρώτη, όλοι όμως θυμούνται τα δύο κορίτσια που με σχολικές στολές φιλιούνταν απελπισμένα κάτω από τη βροχή.
Αυτό το... συγχωροχάρτι εξηγείται ίσως από το ότι αυτό το ψεύτικο anthem στη λεσβιακή αγάπη, τότε, ήταν ό,τι είχε και δεν είχε τότε το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα και κυρίως οι λεσβίες, ό,τι πιο κοντά συνέβη σε coming out και ορατότητα.
