Η οικογένεια Reis έφτασε στο Λος Άντζελες από τη Βραζιλία με ένα σκοπό: να ζήσει σε ένα τροποποιημένο κίτρινο σχολικό λεωφορείο με τα τρία μικρά παιδιά τους και να κυνηγήσουν το αμερικάνικο όνειρο. Ο φωτογράφος Dotan Saguy τους ακολούθησε.
Ο Dotan Saguy κατέγραψε τις δοκιμασίες της οικογένειας Reis κατά τη διάρκεια της 10μηνης στάσης τους στην Πόλη των Αγγέλων καθώς αγωνίστηκαν - όπως σημειώνει ο Saguy στο βιβλίο του - «να τα καταφέρουν ως κάτοικοι οχήματος, αυτοσχέδιοι μηχανικοί, μη συμβατικοί γονείς, αμφισβητίες του Μορμονισμού και βιοπαλαιστές - αναζητώντας την ευτυχία ως οικογένεια ". Το Nowhere to Go But Everywhere από τον Dotan Saguy θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο από τον εκδοτικό Kehrer Verlag Books.
«Έκανα ένα μαγικό φωτογραφικό ταξίδι με τους πέντε τους, ελπίζοντας να μάθω για τον κόσμο τους, ελπίζοντας ότι θα μπορούσα να δείξω την ομορφιά της ζωής τους και να βοηθήσω να μειώσω το στίγμα που υπέστησαν οι άνθρωποι που επέλεγαν να ζουν σε αυτοκινούμενα», λέει ο Saguy. «Μέσα από αυτή τη διαδικασία, έκανα σοφούς, συναρπαστικούς φίλους που μου δίδαξαν πολλά για τον εαυτό μου».
Παρόλο που η επιλογή ενός οχήματος ως κατοικία δεν είναι ένα νέο φαινόμενο, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται απότομα. Σήμερα, περισσότερα από 16.000 άτομα στην περιοχή του Λος Άντζελες ζουν σε κάποιο όχημα. Όπως και με τον υπόλοιπο πληθυσμό των αστέγων, οι ατομικές συνθήκες είναι διαφορετικές. Η οικογένεια Reis αποφάσισε να ζήσει σε ένα λεωφορείο για να περάσει περισσότερο χρόνο μαζί. Για αυτούς, ήταν μια λογική απόφαση που μείωσε τα έξοδα διαβίωσής τους κατά 90%, ενώ επέτρεπε στον Ismael Reis να μείνει στο σπίτι με την οικογένειά του αντί να χρειάζεται να εργάζεται πολλές ώρες, επτά ημέρες την εβδομάδα, για να πληρώνει ενοίκιο.
Ο πατέρας της οικογένειας, Ιsmael είπε: «Ένα μεγάλο όφελος αυτού του τρόπου ζωής κατά τη γνώμη μου είναι οι οικογενειακές σχέσεις. Συνδεόμαστε πολύ διαφορετικά από ό, τι όταν είχαμε ένα σπίτι. Πιστεύω ότι ένα ζευγάρι που ζει σε τόσο περιορισμένο χώρο γνωρίζεται καλύτερα αλλά και ο καθένας ξεχωριστά γνωρίζει καλύτερα τον εαυτό του».
Και συνεχίζει: «Δε νομίζω ότι ο μπαμπάς μου γνώριζε ούτε τα μισά από αυτά που γνωρίζω εγώ για τα παιδιά μου όταν ήμουν στην ηλικία τους, γιατί ήταν πάντα στη δουλειά. Δεν περνούσαμε ποτέ χρόνο μαζί. Δεν είχε χρόνο να με γνωρίσει. Γι 'αυτό τσακωνόμουν πολύ με τους γονείς μου. Δεν ένιωθα ότι με γνώριζαν». — Ν.Γ.
FacebookTwitter Με τρία δραστήρια μικρά παιδιά που μοιράζονται χώρο λίγων τετραγωνικών, το λεωφορείο γίνεται πολύ γρήγορα άνω κάτω. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Ο Ismael και οι δύο κόρες του απολαμβάνουν τη θέα από την κορυφή του οικογενειακού λεωφορείου καθώς η πόλη του Λος Άντζελες είναι φωτισμένη. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Ο Saguy καταγράφει τις καθημερινές δραστηριότητες της οικογένειας. Δεν υπάρχουν συμβατικά γεύματα στο νοικοκυριό του Reis: κάθε μέλος της οικογένειας έχει τις δικές του διατροφικές προτιμήσεις, τρώει όποτε πεινάει και δεν υπάρχει τραπεζαρία. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Εδώ, η οικογένεια έχει σταθμεύσει δίπλα στον αυτοκινητόδρομο της ακτής του Ειρηνικού με ανεμπόδιστη θέα στον ωκεανό. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Η οικογένεια Reis βίωσε χαρούμενες αλλά και δύσκολες στιγμές. Εδώ, ο 10χρονος Kal-El είναι απογοητευμένος όταν βλέπει το σπίτι του να απομακρύνεται από ρυμουλκό. Σε άλλες δύσκολες περιπτώσεις το λεωφορείο τους χάλασε, τους έδιωξαν από το χώρο στάθμευσης που είχαν ως καταφύγιο, το κοριτσάκι τους χτύπησε το κεφάλι της και έπρεπε να σπεύσουν στο νοσοκομείο και η πίστη των γονέων στον Μορμονισμό κατέρρευσε καθώς η Greice έπρεπε να κάνει μια άμβλωση. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Όλα αυτά προέκυψαν μετά από ένα ταραχώδες ταξίδι σε όλη τη χώρα, κατά το οποίο εξάντλησαν χρήματα για φαγητό και καύσιμα και ο Ismael αναγκάστηκε να ζητιανέψει. «Όντας στο δρόμο και βλέποντας διαφορετικούς πολιτισμούς και διαφορετικούς ανθρώπους συνειδητοποιήσαμ ότι ήταν αδύνατον η εκκλησία των Μορμόνων να είναι η μόνη αληθινή εκκλησία στη Γη, όπως είχαμε διδαχθεί». Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Αυτό το συγκινητικό βιβλίο μεταφέρει τον θεατή στην ζωή της οικογένειας Reis, όπου οι γονείς και τα παιδιά ζουν ο ένας πάνω στον άλλο, αλλά δεν φαίνεται να τους ενοχλεί. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Η εξάχρονη Flor σέρνει την τρίχρονη αδερφή της Lua από το χέρι καθώς παίζουν μπροστά από την αυτοσχέδια επίδειξη vintage ρούχων των γονιών τους στην πολυσύχναστη λεωφόρο Abbot Kinney. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Η Greice αγκαλιάζει τις δύο κόρες της. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Ο Kal-El κάθεται στην κορυφή του οικογενειακού λεωφορείου, κοιτάζοντας τον δρόμο σαν ένας νεαρός Ταρζάν που παρακολουθεί τη ζούγκλα. Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Φωτ.: Dotan Saguy FacebookTwitter Το οικογενειακό λεωφορείο των Reis αναχωρεί από το χώρο στάθμευσης μιας εκκλησίας Μορμόνων. Φωτ.: Dotan Saguy
σχόλια