«Δεν είχα κανένα δέος με τον Σάκη!»

«Δεν είχα κανένα δέος με τον Σάκη!» Facebook Twitter
0

Μιλώντας για την ταινία και το ότι είναι γυρισμένη ψηφιακά, ο διευθύνων της Village Χάρης Αντωνόπουλος τη χαρακτήρισε το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου. Πώς είναι να κουβαλάς το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου στις πλάτες σου;
Χα, εντάξει, δεν νομίζω ότι είναι στις πλάτες μου, νομίζω η ουσία είναι ότι σκανάραν όλο το φιλμ και μετά κάνανε ψηφιακή επεξεργασία στην εικόνα και όλα αυτά, και είναι και η πρώτη ταινία που θα παιχτεί από σκληρό δίσκο, σε δύο αίθουσες της Village. Το παλεύουν να το πάνε έτσι, και για τη Village νομίζω πως τώρα δύσκολα μπορούνε να πάνε προς τα πίσω, δηλαδή να κάνουνε μια ταινία, έστω με χαμηλότερο budget, και να μην είναι ψηφιακή.

Εσύ ζεις και δουλεύεις στην Αγγλία. Πώς μπήκες σ' αυτό το project και σε ποια φάση;
Βασικά υπήρχε η ιδέα απ' τη Village, δηλαδή είναι μια ταινία για την οποία ουσιαστικά την ιδέα την είχε η Village μόνη της: ξέρανε ότι είχαν τον Σάκη, θέλανε να κάνουν μια εμπορική ταινία. Εγώ τούς ήξερα στη Village από μια άλλη ταινία που τους είχα πάει, ένα σενάριο, το οποίο τους άρεσε αλλά δεν ήταν εμπορικό, και δεν ήταν γι' αυτούς. Αλλά έτσι με θυμηθήκαν. Τα πρώτα δύο προσχέδια τα 'χε γράψει η Βάνα Δημητρίου. Με φέρανε να γράψω κι εγώ, σαν σεναριογράφος μπήκα δηλαδή. Μετά άρχισε ο Γιώργος Κοργιανίτης τη σκηνοθεσία, κάποια στιγμή στις αρχές των γυρισμάτων έφυγε, και μου λένε «θες;». Και ήθελα.

Υπάρχει αλήθεια σ' αυτά που ακούστηκαν, ότι δηλαδή ο πρώτος σκηνοθέτης, ο Γιώργος Κοργιανίτης, έφυγε γιατί έκανε την ταινία πολύ σκοτεινή για τα γούστα της Village;
Απ' όσο ξέρω μόνος του έφυγε, για δικούς του λόγους. Ο Γιώργος μπορεί να το πήγαινε πιο σοβαρά. Αλλά όχι, δεν το πηγαίναμε σε άλλη κατεύθυνση... Άλλωστε αυτή η ταινία είναι της Village. Και το ξέραμε όλοι, και το συνεργείο και οι ηθοποιοί, ότι δεν είναι κάτι να βγάλεις τον κουλτουριάρη από μέσα σου, είναι μια ταινία που, αν με το καλό βγάλει λεφτά, θα δώσει πολλές ευκαιρίες να γίνουν κι άλλες ταινίες. Αυτός είναι ο σκοπός, και από τη Village, και από μας.

Πέρα από το τεχνικό κομμάτι, θα έλεγες ότι υπάρχει κάτι και στο δημιουργικό στήσιμο της ταινίας που τη διαφοροποιεί απ' τις ελληνικές που συνήθως βλέπουμε;
Κοίτα, αν το κάναμε σωστά ή όχι δεν ξέρω, νομίζω αυτό που προσπάθησα απ' την αρχή να κάνω είναι να αλλάζει το συναίσθημα. Να μην είναι συνεχώς δραματική ή συνεχώς κωμωδία. Τώρα αν το πετύχαμε δεν ξέρω, σε όσες προβολές έχω πάει, πάντως, ο κόσμος γελάει γενικά, και μερικοί βουρκώνουν κιόλας σε κάποια σημεία. Αυτό -βέβαια δεν έχω δει πολλές ελληνικές ταινίες απ' τις καινούριες- είναι κάτι που δεν το βλέπω γενικά, δηλαδή ή πάνε για την κωμωδία ή για το πιο δραματικό. Εγώ προσπάθησα να κάνω ένα μείγμα, νομίζω είναι καλό.

Ήξερες, φαντάζομαι, το μέγεθος Sakis πριν έρθεις στην Ελλάδα για την ταινία...
Ε, τον Σάκη τον ξέρουν όλοι, απλά δεν τον είχα ζήσει όπως τον ζούμε εδώ. Είναι λίγο διαφορετικά στην Αγγλία, ας πούμε έχω πάει σε pub κι έχω δει τον Robbie Williams, κι όλοι τον αφήνουν εκεί να πιει το ποτό του. Εδώ αν ο Σάκης πάει σε ένα bar και τον αφήσουν μόνο του, κάτι έχει πάει πολύ στραβά.

Τιναζόσουν καθόλου όταν σκεφτόσουν «σκηνοθετώ τον Σάκη Ρουβά»;
Επειδή είχα μπει απ' το σενάριο και τον είχα γνωρίσει από εκείνο το στάδιο, δεν ήταν τόσο «αμάν, είναι ο Σάκης Ρουβάς». Καμιά φορά όταν μου λέγαν «ψιτ, είναι απ' τις πιο μεγάλες παραγωγές στην Ελλάδα», τότε ένιωθα την πίεση.

Πώς σου φαίνεται στην πρώτη του κινηματογραφική εμπειρία;
Εγώ νομίζω ότι είναι καλός. Δεν μπαίνω και με την σκέψη ότι είναι ο Σάκης, ή ότι τραγουδάει αυτό το Μακαρόνια με Κιμά, ή κάτι τέτοιο, που μου λένε όλοι - δεν είμαι και πολύ εξοικειωμένος με τη δισκογραφία του. Ξέρω ότι είναι pop κι αυτό αμέσως το κάνει πιο δύσκολο για τον Σάκη, αλλά νομίζω ότι είναι πάρα πολύ καλός, είναι επαγγελματίας, και άνετα δούλευα μαζί του ξανά σε ταινία. Και νομίζω ότι πρέπει να το συνεχίσει, νομίζω το έχει.

Πόσο πιστεύεις ότι τον προκαλεί η ταινία να βγάλει στην οθόνη κάτι περισσότερο απ' τις χαλαρές απαιτήσεις που μπορεί να έχει ο αρνητικά προδιατεθειμένος θεατής;
Όταν έγραφα και σκεφτόμουν «είναι ο Σάκης», δεν μου άρεσε, έβγαινε ακόμα πιο light απ' αυτό που τελικά κάναμε. Αλλά τελικά τον σπρώχνει, νομίζω, η ταινία να κάνει και πράγματα που δεν έχει ξανακάνει. Έχει και τις πιο σοβαρές σκηνές του, έχει και τα κωμικά του... Εγώ πιστεύω πως τα κωμικά είναι πιο δύσκολα για έναν ηθοποιό...

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το «Glee» επιστρέφει με reboot! Όσα γνωρίζουμε για το cast, την πλοκή και την πρεμιέρα

Οθόνες / Το «Glee» επιστρέφει: Όλα όσα γνωρίζουμε για το cast και την πλοκή

H δημοφιλής σειρά ετοιμάζεται για reboot στη μικρή οθόνη, πάνω από δέκα χρόνια μετά το φινάλε της. Τι ξέρουμε για την πρεμιέρα, ποια γνώριμα πρόσωπα ενδέχεται να ξαναδούμε, καθώς και 10 διασκευές από τη σειρά που αγαπήσαμε.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Το Πρίσμα Κλαμπ θέλει να δούμε ξανά ελληνικό σινεμά με νέο τρόπο

Οθόνες / Το Πρίσμα Κλαμπ θέλει να δούμε ξανά ελληνικό σινεμά με νέο τρόπο

Ο Φίλιππος Κορδαλής κάνει πράξη το εφηβικό του όνειρο, με το Πρίσμα Κλαμπ, ένα κινηματογραφικό κλαμπ που προσεγγίζει το ελληνικό σινεμά μέσα από μια νέα ματιά. Ο πρώτος κύκλος περιλαμβάνει 13 κουίρ ταινίες από διαφορετικές δεκαετίες και κινηματογραφικές γλώσσες.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Κλεώνη Φλέσσα: «Αγωνίστηκα να πείσω ότι ήμουν εξίσου ικανή με έναν άντρα»

Οθόνες / Κλεώνη Φλέσσα: «Αγωνίστηκα να πείσω ότι ήμουν εξίσου ικανή με έναν άντρα»

Η σκηνοθέτιδα και καλλιτεχνική σύμβουλος του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πελοποννήσου μιλά στη LiFO για την πορεία της σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, για τον «Παππού της τον Παπαφλέσσα», αλλά και για τη νέα της δουλειά, με τίτλο «Η ψυχή ενός βιολιού».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Xρήστος Φερεντίνος

Οι Αθηναίοι / Xρήστος Φερεντίνος: «Με ενοχλούν οι δικαστές του πληκτρολογίου»

Μεγάλωσε στα Εξάρχεια, σπούδασε Νομική, εργάστηκε ως ντετέκτιβ και ταμίας στον Ιππόδρομο, μέχρι να ανακαλύψει τη δημοσιογραφία και να βρει στην τηλεόραση το δεύτερο σπίτι του. Από το «Άκου να δεις» και το «Deal» μέχρι το «Studio 4», ο γνωστός παρουσιαστής αφηγείται στη LiFO μια ζωή γεμάτη επιτυχίες, αποτυχίες και εξηγεί γιατί δεν θέλει να μένει ποτέ στο ίδιο σημείο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Αλέξης Αλεξίου: «Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να είναι βαθιά συντηρητική και σεξιστική»

Οθόνες / Αλέξης Αλεξίου: «Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να είναι βαθιά σεξιστική»

Η νέα νεο-νουάρ ταινία του σκηνοθέτη, η «Θάλασσα από γυαλί», αποκαλύπτει τη βία που κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες στα ειδυλλιακά τοπία της ελληνικής υπαίθρου. Μια βία που διαπερνά πολλές οικογένειες και πολλές γενιές.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ 59' με τον Θανάση Νεοφώτιστo/ Θανάσης Νεοφώτιστος: «Δεν απέσυρα την ταινία για να διαπραγματευτώ»

Οθόνες / Θανάσης Νεοφώτιστος: «Το Φεστιβάλ αρνήθηκε να τιμήσει μια ταινία που ξεχώρισε διεθνώς»

Μετά την πρεμιέρα της στο Λονδίνο και λίγο πριν από τη συμμετοχή της σε δύο ακόμη διεθνή φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης εξηγεί στη LiFO γιατί απέσυρε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την ταινία του «Το αγόρι με τα γαλάζια μάτια», που χρειάστηκε δέκα χρόνια για να ολοκληρώσει.
M. HULOT
Γιατί ο Κιούμπρικ, τώρα;

Οθόνες / Γιατί ο Κιούμπρικ, τώρα;

Με αφορμή το αφιέρωμα στον σπουδαίο σκηνοθέτη στο σινεμά Αθήναιον, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (ο οποίος θα προλογίσει την ταινία Barry Lyndon) καταγράφει τους λόγους που ο Κιούμπρικ παραμένει μέχρι τις μέρες μας πιο επίκαιρος παρά ποτέ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ