Kουκουλωμένος στη Βασιλίσσης Σοφίας / η Beth Gibbons και ο Rustin Man ψιθυρίζουν στα αυτιά μου «God knows how I adore life / When the wind turns on the shores lies another day I cannot ask for more» / το ανακάλυψα μέσα από το μπλογκ του enteka / και τώρα που το κρύο είναι μαζί μας θέλω να τρέξω στη χλόη του Πάρκου Ελευθερίας / κανένας δεν θα μου πει πότε επιτέλους θα τελειώσουν αυτά τα έργα για τη «σύνδεση του μετρό με το Μέγαρο Μουσικής» / κι ούτε πολυνοιάζομαι / εξάλλου το τραγούδι συνεχίζεται και «when the time bell blows my heart and I have scored a better day / Well nobody made this war of mine» / ανηφορίζω στην κορυφή του πάρκου / κι αυτή η ώρα ξέρω ότι είναι η καλύτερη / λίγο πριν τις έξι / που ο ουρανός γίνεται πορτοκαλί σαν κολοκύθα και οι τελευταίες αχτίδες χάνονται στον Σαρωνικό / από δω ψηλά / που, μεταξύ μας, δεν είναι τόσο ψηλά / αλλά έχεις αυτή την απόκοσμη αίσθηση γιατί ο δρόμος είναι μακριά αλλά και κοντά / και σκέφτεσαι τους ανθρώπους στα αυτοκίνητα / ή κάνεις ζουμ στους θαλάμους του Αρεταίειου ή του Αλεξάνδρα / διάδρομοι, κρεβάτια, συγγενείς που κάνουν τσιγάρο στο προαύλιο / κι από πίσω το τεράστιο κεραμιδί πάρκινγκ της Μιχαλακοπούλου και στο βάθος ο Υμηττός με ό,τι χιόνι απέμεινε / και σε δύο μήνες θα είναι Πάσχα και θα φοράμε τα πρώτα κοντομάνικα / κι ό,τι έγινε αυτόν το χειμώνα θα έχει ξεχαστεί ή θα μας ακολουθεί για πάντα / αυτή είναι η παλιά σου γειτονιά και είναι σαν να μην έζησες ποτέ / και ζηλεύεις το καινούργιο Starbucks στη θέση ενός σμπαραλιασμένου σούπερ μάρκετ απέναντι από τα McDonalds στην πλατεία Μαδρίτης (!) / γιατί όσο έμενες εδώ δεν υπήρχε ένα καφέ της προκοπής κι εδώ είναι ένα κομμάτι της Αθήνας που αγαπάς και άφησες / κουτρουβαλάς με τα χέρια στις τσέπες και δεν είσαι σίγουρος αν θέλεις να βρεθεί κάποιος να σε σταματήσει πριν σκάσεις στο φαρδύ πεζοδρόμιο της Βασιλίσσης Σοφίας / φαντάζεσαι τη σκηνή, σηκώνεσαι, τινάζεις το χώμα και μπαίνεις στο λεωφορείο / από το Μάιο θα πληρώνεις ενιαίο εισιτήριο για όλα τα μέσα / η τιμή του θα πάει στα 0,80 ευρώ, αλλά θα ισχύει για μετακινήσεις διάρκειας μιάμισης ώρας με τα πάντα / που είναι καλό ή τουλάχιστον καλό μου ακούγεται / η φωτογραφία από το νέο εμπορικό κέντρο της λεωφόρου Συγγρού, στην πρώην Ελφίνκο.