Αρχείο

Αρχείο Facebook Twitter
0

Πόσοερωτική μπορεί να είναι η σχέση τηςσάρκας με ένα κτίριο;

Τούτητη στιγμή τα πόδια μου είναι κρύα. Βρέχειμακριά.

Προσπαθώνα απομονωθώ.

Νααπομονωθώ από τις αισθήσεις των άλλων- να δω τις δικές μου στον καθρέφτη-γυαλίτου μουσείου Ακρόπολης.

Ζητάωμόνο να θυμάμαι την πρώτη φορά.

Τοφως φυσικό.

Πατώνταςπάνω στην οργανική φόρμα της γηςταλαντευόμουν με ένταση, όπως το έργοτου Angelo Plessaστα high qualityerotic τσιμεντένια σκαλοπάτιατου Bernard Tschumi.

Οιηλιαχτίδες χάριζαν επαφή και αφή στιςδιαφορετικές επιφάνειες των τοίχων -άκουγα νότες από ευτυχία- σε μια μουντήμέρα της Αθήνας, εμείς περπατούσαμεστο δάσος... και ήταν άνοιξη.

Δενέχει ΕΚΟ.

Χαϊδεύωτους τοίχους. Μετράω τις τρύπες. Δενείναι πληγές. Είναι απλώς διακοσμητικές.

Βαδίζωπάνω σε μια ιστορία.

Μύριζαντα φύλλα νερό και η μυρωδιά ήταν ανάτασηψυχής.

Ήταν.Είναι. ΕΔΩ. Ανάμεσά μας. Δίπλα μας.

Βρίσκομαιστο «μαύρο κουτί».

Οάνεμος είναι κάτω από 50 χιλιόμετρα καιέρχεται ένα ξύλινο κουτί από απέναντιμε τη βοήθεια κίτρινων «χεριών».

Έχειμέσα του ένα κομμάτι της ζωοφόρου.

Δεντόλμησα να ζητήσω να αγγίξω.

Τοέγλυφα με τα μάτια μου.

Ίδρωνα.Ίδρωσα. Ιδρώνω.

Νόμιζαοι Σουηδοί δεν είχαν πάθος. Λάθος.

Χάθηκεη αίσθησή μας. Πετάμε σαν αερικά ανάμεσαστους κίονές μας.

Περπατάωστη λεπίδα ανάμεσα στον ουρανό και στονΙερό Βράχο.

Εκπνέωκαι η ανάσα μου θαμπώνει τις τζαμαρίεςχαϊδεύοντάς το.

Κοιτάζωκάτω και βλέπω ελιές...

«Οιελιές έχουν καρπούς και τρώμε κάθεμεσημέρι».

Τιτύχη... για τις ελιές να μπαίνουν μέσασε ανθρώπους με τόση έμπνευση...

Τααγάλματα αλλάζουν εκφράσεις... ανοίγουνδειλά δειλά το στόμα τους από χαρά.

ΟιΚαρυάτιδες χαμογελούν.

Κατεβαίνονταςυπνωτισμένη ακούω κουβέντες. Μονόλογος.

Οιμεταλλική επιφάνεια στις στρογγυλέςγωνίες ενσωματώνεται στο τσιμέντο σανεραστής.

Ημια σάρκα μπαίνει μέσα στην άλλη.

Ηένωση είναι τόσο δυνατή - η όραση δενμου επιτρέπει να ξεχωρίσω τις ίνες.

Εγώδεν ξέρω από αρχαία.

Τακαινούργια συναισθήματα μιλούν φλύαραπολύ.

Μέρεςτώρα με παιδεύουν όλα μαζί.

Ηευτυχία μου είναι εκεί.

Κλεισμένηκαι προφυλαγμένη.

Ευχαριστώ.

Αρχείο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ