Αρχείο

Κανένα δίλημμα δεν βλέπω στιςφετινές κοινοβουλευτικές εκλογές. Το μόνο ίσως δίλλημα, και αυτό είναι κυρίωςρητορικό, είναι το πώς θα ξαναγυρίσει ο σπουδαίος δημοσιογράφος ΘοδωρήςΡακιντζής στην κουτσομπολίστικη απογευματινή εκπομπή του Star μετά το επικό του σπικάζ στη διαφήμιση τουΛΑΟΣ. Η ανδρική, μελωδική φωνή του (δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως είναι ξάδερφοςτου επιτυχημένου τραγουδιστή Ρακιντζή της Γιουροβίζιον) μπορεί να μη με έπεισενα ψηφίσω τον ΛΑΟΣ (θα ψηφίσω τον ακίνδυνο συνασπισμό της ριζοσπαστικήςαριστεράς γιατί γουστάρω να βλέπω τη μούρη του Αλαβάνου να υπερασπίζεται τουςτραμπούκους φοιτητές), αλλά δεν αρνούμαι ότι με έβαλε σε βαθιές σκέψεις - κυρίωςγια το δυσοίωνο μέλλον του σπικάζ. Το δίλλημα δεξιά αυτοδυναμία ή ακυβερνησίαεπίσης με βάζει σε βαθιές μαύρες σκέψεις. Δεν θέλω να κινδυνολογήσω αλλάφοβάμαι πως η χώρα χωρίς τη χονδρή αυτοδύναμη διακυβέρνηση του χονδρού συζύγουτης νηπιαγωγού-νευροχειρουργού από τη Ραφήνα μπορεί να μπει σε μεγάλεςπεριπέτειες. Μπορεί οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις, η ανασύσταση του κράτους, ημείωση του εμπορικού ελλείμματος, η αναγέννηση της Πελοποννήσου και οι 300μαύρες ελιές που θα φυτευτούν στον κράνιο λόφο να επιβραδυνθούν ή ακόμαχειρότερα και να ακυρωθούν. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, το σύγχρονο ΠΑΣΟΚδεν έχει καμιά σχέση με το παλιό, το φριχτό εκείνο, του Λαλιώτη και της ΒάσωςΠαπανδρέου. Το ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι ένα νέο κίνημα που ενώνει όλους τους Έλληνες,μέχρι και τον τελευταίο μαλάκα, και που δημιουργεί μια δίκαιη κοινωνίαανάπτυξης, αλληλεγγύης και, πάνω απ' όλα, ανθρωπιάς - παρέα με τον αλληλέγγυοΓιώργο Λιάγκα, φαντάζομαι.