Ήταν φαίνεται μοιραίο να το ζήσουμε και αυτό. Αφού με τη διάλυση της Πυροσβεστικής και τα εμπρηστικά χωροταξικά σχέδια του Σουφλιά άνοιξε τον δρόμο για να καταστραφεί η Αττική μέσα σε δύο χρόνια, ο πρωθυπουργός της χώρας ακούει τώρα φωνές. Δεν πρόκειται γι' αστείο, αλλά για στενό συνεργάτη του κ. Καραμανλή που δηλώνει επί λέξει στην «Ελευθεροτυπία»: «Ο πρωθυπουργός ακούει αυτές τις φωνές, αλλά δεν επηρεάζεται. Όταν παίρνει τις αποφάσεις του, βάζει πάνω απ' όλα το συμφέρον του τόπου».

Οι «φωνές» προέρχονται από τους διάφορους υπουργούς, βουλευτές και νεοδημοκράτες παρατρεχάμενους, οι οποίοι ζητούν από τον πρωθυπουργό να μην προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές, γιατί θα πρόκειται για πολιτική αυτοκτονία. Άλλοι του συνιστούν το αντίθετο, επίσης για το καλό της «παράταξης». Τέτοιο αλαλούμ δεν έχει ζήσει η χώρα από τη Μεταπολίτευση του '74 και μετά: μόλις δύο χρόνια μετά την εκλογή της, μια κυβέρνηση έχει πλήρως παραλύσει από αντικρουόμενες δηλώσεις και εισηγήσεις, που συζητιούνται ανοιχτά στα πολιτικά παράθυρα, προς έναν πρωθυπουργό που, ανίκανος για μια ακόμη φορά να αποφασίσει τι θέλει, ακούει φωνές.

Οι πυρκαγιές που αποτελείωσαν την Αθήνα αποτέλεσαν στην πραγματικότητα τη χαριστική βολή σε μια κυβέρνηση που ήδη καρκινοβατούσε. Ο κ. Καραμανλής είχε ζητήσει από τις αρχές του καλοκαιριού από τον υπουργό Οικονομικών να του εισηγηθεί μέχρι τις 20 Αυγούστου αν τα οικονομικά της χώρας επιτρέπουν την κατάθεση προϋπολογισμού το φθινόπωρο. Αν η χρεωκοπία της χώρας ήταν αναπόφευκτη, ο πρωθυπουργός θα προχωρούσε έτσι κι αλλιώς σε πρόωρες εκλογές, παραδίδοντας την «καυτή πατάτα» της εξουσίας στον Γ. Παπανδρέου.

Το πόρισμα του κ. Παπαθανασίου έμοιαζε όμως με χρησμό της Πυθίας: η διεθνής οικονομία δείχνει σημάδια ανάκαμψης που ίσως επηρεάσουν θετικά και την ελληνική, ενώ κάποιος ψευτοπροϋπολογισμός θα μπορούσε να κατατεθεί. Μήπως ο περσινός -που επίσης απέτυχε- δεν ήταν πλασματικός; Όπως πάντα, το θέμα ήταν πολιτικό και ο κ. Καραμανλής έπρεπε επιτέλους να πάρει τις αποφάσεις του. Οι πυρκαγιές περιέπλεξαν την υπόθεση. Πρώτον γιατί διέκοψαν την ξεκούραση του κουρασμένου πρωθυπουργού, αναγκάζοντάς τον να τρέχει με τα ελικόπτερα στα καμένα, και δεύτερον επειδή τον καταπόνησαν ψυχολογικά: o πρωθυπουργός έπεσε σε κατάθλιψη, διαπιστώνοντας ότι ο κρατικός μηχανισμός -τον οποίο η κυβέρνησή του έχει πλήρως διαλύσει- ήταν ανέτοιμος να αντιμετωπίσει την καταστροφή!

Εδώ ακριβώς πλάκωσαν οι καλοθελητές. Ο Σουφλιάς τού προτείνει τώρα εκλογές, υποτίθεται για να μη συντριβεί η παράταξη τον Μάρτιο, στην πραγματικότητα όμως επειδή θέλει να αναλάβει προσωρινά τουλάχιστον την αρχηγία της ΝΔ. Πρόωρες εκλογές θέλουν και οι «νταβατζήδες» των ΜΜΕ σύμμαχοι του υπουργού, γιατί προτιμούν κυβερνητική αστάθεια παρά να βγει τον Μάρτιο το ΠΑΣΟΚ αυτοδύναμο και με μεγάλη διαφορά. Η Μπακογιάννη θέλει τώρα εκλογές, για να διεκδικήσει την προεδρία, πριν βελτιώσουν τη θέση τους δελφίνοι τύπου Σαμαρά ή Αβραμόπουλου, οι οποίοι με τη σειρά τους υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο είναι χαρακίρι.

Και φυσικά, κατά των εκλογών είναι υπουργοί και βουλευτές, πολλοί από τους οποίους δεν θα επανεκλεγούν.

Για μια φορά καταλαβαίνω τον πρωθυπουργό και την αναποφασιστικότητά του: αν θα γίνουν εκλογές τον Οκτώβρη ή τον Μάρτιο έχει μικρή σημασία. Την άνοιξη η ΝΔ θα συντριβεί, αλλά το ίδιο θα συμβεί και αν γίνουν σε λίγες εβδομάδες: για ποιον λόγο θα ζητήσει την ψήφο των πολιτών η ΝΔ το φθινόπωρο; Επειδή το ΠΑΣΟΚ θα προκαλούσε εκλογές τον Μάρτιο; Για να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και το έργο της; Το αδιέξοδο είναι πλήρες. Ανεξάρτητα από την τελική απόφαση του κ. Καραμανλή, παρακολουθούμε να σπάει η μεγαλύτερη επικοινωνιακή φούσκα των τελευταίων δεκαετιών: η φούσκα της προπαγάνδας των ΜΜΕ και των δημοσίων σχέσεων που οδήγησαν στην εξουσία έναν άνθρωπάκο που ακούει φωνές...