Η Τίνα Μανδηλαρά μιλά με την Έφη Λαμπροπούλου, καθηγήτρια Εγκληματολογίας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, για τη λεγόμενη νεανική παραβατικότητα, κάνοντας διάκριση σε παράγοντες έκρηξης και παράγοντες κινδύνου. Οι πρώτοι αφορούν την κοινωνία και αναφέρονται στον υπερπροστατευτισμό των γονέων, στην ανοχή κάθε είδους επιθετικής συμπεριφοράς, στη διπλή ηθική της ελληνικής οικογένειας απέναντι στους θεσμούς –θέλουν τους κανόνες να ισχύουν για τους άλλους και όχι για τους ίδιους– αλλά και στην κατάρρευση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Στους παράγοντες κινδύνου εντάσσει την ενδοοικογενειακή βία, την αντιφατική στάση των γονέων, δηλαδή την υπερβολική ανοχή ή την αυστηρότητα, το να μην υπάρχει συνέπεια.
«Η χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ σαφώς παίζει ρόλο στη βία, είτε πρόκειται για συμμορίες, είτε για οπαδισμό. Το ανησυχητικό είναι ότι με βάση τις έρευνες στα δείγματα, που είναι μεγάλα, σε μαθητές της Α’ Λυκείου τα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ είναι πάνω από τον μέσο όρο της υπόλοιπης Ευρωπαϊκής Ένωσης: 59% από το δείγμα 6.500 μαθητών έχει καταναλώσει τις τελευταίες 30 μέρες αλκοόλ και μάλιστα το 37% πέντε ποτά συνεχόμενα. Είναι χρόνια τώρα που έχουμε την πρωτιά στο αλκοόλ και δεν δικαιολογείται από τις καιρικές συνθήκες», επισημαίνει η κ. Λαμπροπούλου.
Και συνεχίζει: «Δεν μιλάω μόνο για την ενδοσχολική βία μεταξύ των μαθητών αλλά και για τη βία κατά των καθηγητών. Είναι πολλά τα περιστατικά που δεν γίνονται γνωστά, όπως ένας μαθητής που έσπασε το πόδι καθηγητή, που του έριξε ζεστό καφέ στο πρόσωπο. Βλέπουμε, επίσης, επιθέσεις των γονέων σε καθηγητές, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μαθητής έχει ουρήσει στην άκρη της αίθουσας. Όλα αυτά δείχνουν ότι πρέπει να βρισκόμαστε σε εγρήγορση, αλλά πολύ φοβάμαι, και λόγω του τελευταίου περιστατικού με την καθηγήτρια, ότι βλέπουμε το ίδιο έργο με την περίπτωση του Γιακουμάκη. Δηλαδή η ανευθυνότητα, η αμέλεια και η αδιαφορία που επέδειξαν οι διευθυντές της σχολής για το παιδί και όλα όσα υφίστατο συμβαίνουν, αλλά σε άλλη εκδοχή, με τους γονείς που δεν είχαν το θάρρος να υπογράψουν, αλλά είχαν το θράσος να κατηγορήσουν την εκπαιδευτικό».
Η κ. Λαμπροπούλου αναλύει τα φαινόμενα της βίας στο σχολείο και τα ακραία περιστατικά της παραβατικότητας μεταξύ των κοριτσιών, τη «σκοτεινή πλευρά της χειραφέτησης», όπως την αποκαλεί. Σημαντικό ρόλο, τέλος, διαδραματίζουν τα διάφορα πρότυπα, όπως οι τράπερ, αλλά και η αναξιοπιστία των πολιτικών θεσμών. Θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η ανάληψη ευθύνης εκ μέρους των γονέων και ότι χρειάζεται πολιτικό θάρρος που απαιτεί αποτελεσματική αντιμετώπιση και πρόσληψη «που δεν έχει πηχυαίους τίτλους».
Δημοσιογραφική επιμέλεια: Τίνα Μανδηλαρά
Κάμερα - Μοντάζ: Γεράσιμος Δομένικος
Ηχοληψία: Αλέξανδρος Αντωνίου
Μίξη ήχου: Φαίδωνας Κτενάς
