Φωτ.: Terry Richardson
Φωτ.: Terry Richardson

 

Το πρώτο που κάνει ένας single είναι να φτιάξει το προφίλ του στα σάιτ για dating και φλερτ. Όνομα: Ειρήνη. Ηλικία: Χμμ. Σύμφωνα με τις εργένισσες αναγνώστριές μου, έπρεπε πάντα να κόβω λίγο. Σύμφωνα με τους άντρες αναγνώστες μου έπρεπε να προσθέτω για το γνωστό σύνδρομο Miss Robinson. Τελικά έγραψα: «Ηλικία: καλοδιατηρημένη πάντως». Relationship status: Οι αναγνώστριες συμβούλευαν αντί για «single» να γράψω «χωρισμένη», γιατί έτσι αποκτούσα status. Aλλά να προσθέσω και τη λέξη «μικρό» μπροστά, (μικροπαντρεμένη-μικροχωρισμένη), καθότι όλα παίζονται στο πώς θα παρουσιαστείς στους άντρες. Έτσι και τους επαναλλάβεις πολλές φορές μια λέξη, έλεγαν, κολλάει στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου τους κι είναι προετοιμασμένοι για μια φορά να αναλάβουν εκείνοι τις ευθύνες επιτέλους, έστω, του πρώτου ντέιτ (εσύ είσαι μικρή). Πρόσθεσα όλες τις λέξεις από «μικρό» που ήξερα. Relationship status: μικροπαντρεμένη-μικροχωρισμένη-μικρούτσικη-μικρομεσαία-μικροβιοφάγος- μικρόγλωσση-μικροκατεργάρα- μικρόνους- μικροπρεπής- μικρόψυχη- μικροχαρής- μικρόφωνο-μικροκυμάτων.

 

«Πότε ευκαιρείς να παντρευτούμε;» ήταν το πρώτο μήνυμα που μου ήρθε. Από Έλληνα της Νέας Υόρκης. Κοίταξα την ατζέντα, Χριστούγεννα δεν είχα τίποτα να κάνω, άρα του έγραψα να τα μαζεύει και να έρθει πίσω στην πατρίδα. (Αγαπητοί αναγνώστες με συγχωρείτε, παρεκτράπηκα, μου βγήκε περσόνα μου από προηγούμενη στήλη). Όχι, όχι, όχι. Δεν θα τον παντρευόμουν. Εγώ ήμουν ένας άνθρωπος που έπρεπε να μείνει μόνος του για να δουλέψει τον εαυτό του, όπως συμβούλευαν όλοι οι ψυχολόγοι (των πρώην συντρόφων μου). Έκλεισα το κομπιούτερ για να μη βλέπω που ήταν κούκλος κι έφυγα για το μπαρ της παρακμής να βρω τον Άρη. Τον οποίο Άρη μέρα με τη μέρα τον μισούσα περισσότερο κι αυτό έδινε νόημα στη ζωή μου.

 

Ο Άρης απαντούσε στα mail των αναγνωστών με αντάλλαγμα το μισό μου μισθό και να του γνωρίζω φίλες μου. Άντρες ορκισμένους singles με ρωτούσαν αν έκαναν καλά. Ο Άρης ήθελε να τους απαντήσει: «Άγια. Αφού όλες τσούλες είναι». Αλλά του είχα εξηγήσει ότι μας συμφέρει να παντρεύονται οι άνθρωποι γιατί έτσι θα πάρουμε κι άλλες διαφημίσεις στη στήλη - από διαφημίσεις, από οίκους νυφικών, μαγαζιά με μπομπονιέρες, κέντρα διασκέδασης, παπάδες και δικηγόρους που βγάζουν διαζύγια, θα κινείται και η αγορά... Οπότε ο Άρης απάντησε: «Ως πότε παλικάρια θα ζείτε στα στενά, μονάχοι σαν λιοντάρια, στις ράχες, στα βουνά;». Τον αγριοκοίταξα, με αγριοκοίταξε, πέσανε κάτι καντήλια για τον κύκλο των βλαμμένων ποιητών, τέλος πάντων, το μήνυμα είχε φύγει.

 

«Πολύ καλή ιδέα να φλερτάρεις με αγνώστους» είπε ο Άρης, «όλο και κάποιος χριστιανός θα βρεθεί να σε δολοφονήσει». «Μια αναγνώστρια την έβαλε η μάνα της με το ζόρι να φτιάξει προφίλ σε jewdating» ξεκινώ να του λέω μια ιστορία. «Οι Εβραίοι είναι καλοί γαμπροί και δεν απατούν. Βέβαια έπεσε σε ηλίθιο και στο πρώτο date της ζήτησε αν μπορούσε μετά να πάρει το εσώρουχό της». «Τα βλέπεις;» είπε ο Άρης. «Ναι, όμως κι εκείνη περίμενε την περίοδό της και τελικά του έδωσε το εσώρουχο». «Και τι απέγινε αυτό το ζευγάρι;» ρώτησε ο Άρης. «Έχουν παντρευτεί κι έχουν πέντε παιδιά με γενιάδες, φέσια και ακλόνητο χαρακτήρα στις νηστείες». Δεν με πίστεψε.

 

(συνεχίζεται)