- Τελικά τις μίζες τις πήρε το κόμμα ή οι μεσάζοντες;

- Πού να ξέρω εγώ; Βάλε μου λίγο αντηλιακό στην πλάτη.

- Έχει μείνει καθόλου κρύο νερό;

- Γιωργάκη! Μην πηγαίνεις στα βαθιά!

- Με ‘κείνη την αναθεώρηση του Συντάγματος τι έγινε;

- Πού τη θυμήθηκες τώρα; Πάω να φάω μία τυρόπιτα.

- Τυρόπιτα στην τυρόπιτα, η κοιλιά σου σκιάζει το μαγιό. Δεν παίζουμε ρακέτες να χάσεις κανένα κιλό;

- Α, να και δύο όμορφες τουρίστριες - αυθεντικές ξανθές.

- Δηλαδή εμείς τι είμαστε; Μαϊμούδες;

- Κάτω από το μαγιό είστε μελαχρινές.

- Α να χαθείς, ξετσίπωτε!

- Ο νέος νόμος-πλαίσιο τελικά εφαρμόζεται ή όχι;

- Γιωργάκη! Μην πηγαίνεις στα βαθιά!

- Πάω να βουτήξω. Κάηκα.

- Πρόσεχε! Έχυσες λάδια στο βιβλίο μου!

- Σιγά μην το διάβαζες! Κάθε χρόνο κουβαλάς ένα τούβλο στις διακοπές για να κάνεις εντύπωση και το επιστρέφεις παρθένο.

- Τι λες! Τον Κώδικα ντα Βίντσι τον διάβασα ολόκληρο.

- Αυτό ήταν πριν από χρόνια - και το τέλος το είδες στο σινεμά.

- Αμ εσύ, που διαβάζεις μόνο αθλητικές!

- Σιγά μην αγοράσω τις πουλημένες φυλλάδες της πολιτικής.

- Ρε ‘σεις - αφού το πετρέλαιο σε ευρώ μένει στην ίδια τιμή, εμείς γιατί  πληρώνουμε παραπάνω;

- Έκλεισα κάτι τσιπούρες αλανιάρες στην ταβέρνα - μόλις τις είχαν ψαρέψει.

- Σιγά μην ψαρεύουν στο νησί! Όλοι οι ψαράδες έγιναν ρεντρούμηδες.

- Αυτό που είπες για το πετρέλαιο...

- Πω-πω ένας παιδαράς με κάτι φέτες - σαν του Σάκη!

- Εσύ εδώ να κοιτάς, τον έφαγες με τα μάτια!

- Γιωργάκη! Μην πηγαίνεις στα βαθιά!

Τα «μπάνια του λαού». Ή και το όπιο του λαού. Όλα τα σοβαρά θέματα και ζητήματα εξαερώνονται κάτω από τον ήλιο. Η ζωή κινείται ανάμεσα στην παραλία, το ταβερνάκι και την ντίσκο.

Εδώ που τα λέμε, ευτυχώς. Έτσι κι αλλιώς με τα περισσότερα προβλήματα άκρη δεν βρίσκουμε. Καλύτερα να τα θάψουμε κάτω από την άμμο. Ξέρετε τι κρύβει αυτή ή θερινή άμμος; Μέσα η Ζήμενς και ο Θέμος, οι υποκλοπές και τα δομημένα, οι μεταρρυθμίσεις και ο εκσυγχρονισμός. Αν γίνονταν ανασκαφές στις ελληνικές παραλίες, θα βρίσκαμε πάλι όλα τα άλυτα προβλήματα του τόπου. Όπως οι νοικοκυρές τα κρύβουν κάτω από το χαλί, εμείς τα θάβουμε με τα φτυαράκια και τα κουβαδάκια μας.

Έστω και για λίγο. Ο Σεπτέμβριος είναι μακριά. Ποιος σκέπτεται τα πρωτοβρόχια στην ηλιοθεραπεία;