Πολλές γυναικείες οργανώσεις διαφωνούν με το νομοσχέδιο και διαδηλώνουν με το σύνθημα «Δεν είμαι του αντρός μου». Πριν από αρκετά χρόνια οι γυναικείες οργανώσεις διαδήλωναν με το σύνθημα «Δεν είμαι του αντρός μου - Δεν είμαι του πατρός μου - Θέλω να είμαι ο εαυτός μου», αλλά σύντομα οι γυναίκες κατάλαβαν πως αν δεν είχαν ούτε το πατρικό επώνυμο ούτε το
επώνυμο του συζύγου τους θα ήταν αναγκασμένες να κυκλοφορούν μόνο με το μικρό τους όνομα και αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα όλοι να τις περνάνε για πουτάνες ή για Κύπριες τραγουδίστριες.

Ακόμα και αν δεν ενοχλούσε τις γυναίκες να τις θεωρούν πουτάνες ή Κύπριες τραγουδίστριες, πρακτικά θα ήταν αδύνατο να χρησιμοποιούν μόνο το μικρό τους όνομα γιατί θα υπήρχαν εκατομμύρια Μαρίες και Ιωάννες και θα γινόταν μεγάλο μπέρδεμα στις εφορίες και στις δημόσιες υπηρεσίες. Παράλληλα, οι γιατροί θα μπέρδευαν τις Μαρίες που θα ήταν έγκυες με τις Μαρίες που θα είχαν ανεμογκάστρι και θα γινόταν «της Πόπης» με τις ιατρικές εξετάσεις. Μια λύση θα ήταν οι γυναίκες να παίρνουν το επώνυμο της μητέρας τους αλλά και το επώνυμο της μητέρας τους είναι το επώνυμο του παππού τους, που μπορεί μεν να είναι παππούςτους, αλλά δεν παύει να είναι άντρας και, κατά συνέπεια, είναι κι αυτός ένα φαλλοκρατικό γουρούνι. Από την άλλη, ακόμα και το μικρό όνομα δεν εγγυάται την ελευθερία από τον αντρικό ζυγό αφού πολλές φορές τα ζευγάρια δίνουν στην κόρη το όνομα του παππού - βέβαια, επειδή δεν επιτρέπεται να βαφτίσουν ένα κοριτσάκι «Βάγγο», το βαφτίζουν «Ευαγγελία».

Είναι εντυπωσιακά τα άλματα που έχει κάνει το γυναικείο κίνημα στη χώρα μας, αφού δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από την εποχή που το μόνο όνειρο των γυναικών ήταν να βρουν ένα παιδί της σειράς τους -ή και κάπως καλύτερης σειράς- ώστε να παντρευτούν και να νοικοκυρευτούν. Είναι απορίας άξιον ποιοι είναι αυτοί που παρακολουθούν μαζικά στην τηλεόραση όλες αυτές τις βλακώδεις ελληνικές ταινίες στις οποίες φτωχά πλην τίμια κορίτσια ερωτεύονται πλούσια αγόρια και η μοναδική τους σκέψη είναι πώς θα τα κουκουλώσουν - μάλλον θα τις βλέπουν οι αλλοδαπές που δεν είναι τόσο χειραφετημένες όσο οι Ελληνίδες. Οι γυναικείες οργανώσεις αντιδρούν στο νομοσχέδιο που δίνει στις γυναίκες το δικαίωμα επιλογής επωνύμου επειδή πιστεύουν ότι «αφήνει τη γυναίκα βορά στις πιέσεις του συζύγου και του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος». Δηλαδή, οι κυρίες που συμμετέχουν στις γυναικείες οργανώσεις δεν ανησυχούν για τους εαυτούς τους αλλά για τις άλλες γυναίκες που δεν είναι τόσο δυνατές όσο αυτές. Είναι περίεργο, δε, το ότι, ενώ νοιάζονται για τα επώνυμα των Ελληνίδων, δεν τις απασχολεί ιδιαίτερα το γεγονός πως χιλιάδες αλλοδαπές γυναίκες πουλιούνται σήμερα στη χώρα μας για ένα κομμάτι ψωμί - μάλιστα, οι περισσότερες Ελληνίδες αδιαφορούν παντελώς για τα ονοματεπώνυμα των αλλοδαπών γυναικών και τις αποκαλούν όλες «καριόλες».

Μια καλή λύση για να μην υπάρχουν προβλήματα με το επώνυμο των παντρεμένων ζευγαριών, είναι το ζευγάρι μετά το γάμο να αποκτά ένα νέο σύνθετο επώνυμο που θα προέρχεται από τα επώνυμα των δυο συζύγων. Αν για παράδειγμα ο άντρας λέγεται Μπούρτζος και η γυναίκα Βλάχου να αποκτούν ένα νέο επώνυμο που θα περιέχει και τα δυο επώνυμα: να λέγονται Μπουρτζόβλαχοι, ο κύριος Μπουρτζόβλαχος και η κυρία Μπουρτζόβλαχου. Βέβαια, και πάλι θα υπάρχει το πρόβλημα ποιανού το επώνυμο θα μπαίνει πρώτο στο νέο σύνθετο επώνυμο. Θα σου πει η γυναίκα «Γιατί να λεγόμαστε Μπουρτζόβλαχοι και όχι Βλαχόμπουρτζοι»; Η καλύτερη λύση, για να μην υπάρχει πρόβλημα και για να μη χρειάζεται η γυναίκα να αλλάξει το επώνυμό της είναι να παντρεύεται κάποιον που έχει το ίδιο επώνυμο με αυτήν. Οι γυναίκες πρέπει να ψάχνουν να βρουν κάποιον που έχει το ίδιο επώνυμο μ' αυτές. Δεν έχει καμία σημασία αν ο σύζυγος είναι χάλια - το σημαντικό είναι πως δεν θα χρειαστεί να αλλάξουν επώνυμο. Επίσης, ένας ωραίος τρόπος για να αποφύγουν οι γυναίκες την αλλαγή επωνύμου είναι να παντρεύονται μεταξύ τους. Τέρμα οι άντρες δυνάστες - κάτω η φαλλοκρατία και η πατριαρχική οικογένεια. Μόνο μια γυναίκα μπορεί να καταλάβει μια άλλη γυναίκα στο θέμα του επωνύμου της.

Το νομοσχέδιο που προτείνει οι σύζυγοι να επιλέγουν κοινό επώνυμο επικαλείται, ως δικαιολογία, τα προβλήματα που δημιουργούνται όταν το ζευγάρι ταξιδεύει στο εξωτερικό - όταν ένα παντρεμένο ζευγάρι ταξιδεύει στο εξωτερικό, δεν φαίνεται πως είναι παντρεμένο και οι ξενοδόχοι νομίζουν πως ο κ. Σαχλαμάρας και η κυρία Κλασομπανιέρα έφυγαν από την Ελλάδα και πήγαν στην Αυστραλία μόνο και μόνο για να βγάλουν τα μάτια τους . Προτείνω λοιπόν να απαγορεύεται στα παντρεμένα ζευγάρια να ταξιδεύουν στο εξωτερικό, ώστε να μπορούν οι γυναίκες να διατηρούν το επώνυμό τους. Από την άλλη, αφού το πρόβλημα με τα επώνυμα υπάρχει μόνο στο εξωτερικό, μπορούν οι παντρεμένες γυναίκες να έχουν διπλό επώνυμο: ένα για την Ελλάδα κι ένα για το εξωτερικό, κάτι δηλαδή σαν τη διπλή ονομασία για τα Σκόπια. Οι παντρεμένες γυναίκες θα διατηρούν το επώνυμό τους στην Ελλάδα, αλλά όταν θα ταξιδεύουν στοεξωτερικό θα παίρνουν το επώνυμο του συζύγου τους, ώστε να καταλαβαίνουν οι ξένοι πως είναι παντρεμένες και όχι τίποτα «παστρικές». Για παράδειγμα, η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά στην Ελλάδα θα λέγεται Φάνη Πετραλιά, αλλά όταν θα ταξιδεύει στο εξωτερικό θα λέγεται Φάνη Πάλλη. Από την άλλη, ο σύζυγός της -τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό- θα λέγεται κύριος Πετραλιάς.

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο τα τελευταία χρόνια εμείς οι Έλληνες, τραβάμε μεγάλο ζόρι με τα ονόματα και τις ονομασίες: Θέλουμε να βαφτίσουμε τα Σκόπια, θέλουμε οι λεσβίες να μη λέγονται λεσβίες και τώρα οι γυναίκες δεν βολεύονται με κανένα επώνυμο που ανήκει σε άντρα. Είναι ολοφάνερο πως έφτασε πια ο καιρός οι άντρες στη χώρα μας να παίρνουν τα επώνυμα των συζύγων τους.