Αφού δεν μπορείς να μου ανάψεις φωτιά, άναψε μου το τσιγάρο.. Ωραίο βλέμμα έχεις... Το ξέρω αυτό το βλέμμα, είναι τόσο γνώριμο. Μη βιάζεσαι, έχω να τελειώσω το τσιγάρο μου. Από πότε ξεκίνησα να καπνίζω; Από τότε που άρχισες να με κάνεις να βαριέμαι. Γιατί με κοιτάς έτσι; Πρώτη φορά βλέπεις γυναίκα με μαύρο φόρεμα; Τις διαταγές σου αλλού. Λάθος γυναίκα διατάζεις, λάθος γυναίκα προσπαθείς να υποτάξεις. Θα κάθομαι όπως θέλω. Θα καπνίζω όταν θέλω.  Μήπως θέλεις να σου σερβίρω τσάι και να διαβάσουμε τις Μικρές κυρίες; Φυσικά και είμαι κυρία, πάντα ήμουν κυρία.  Όμως... Δεν είμαι μικρή..

 

Ανέκαθεν είχα αισθητική. Ήξερα να σέρνομαι στα πατώματα με στυλ. Μετά αποφάσισα να σηκωθώ από το πάτωμα και να φορέσω ψηλοτάκουνα. Έτσι για να απέχω ακόμα πιο πολύ από αυτό. Δεν τα πας καλά με τις λέξεις και έχω αρχίσει να πλήττω. Όχι ότι με τις πράξεις τα πας καλύτερα... Δεν είμαι σκύλα. Είμαι απλά ο εαυτός μου. Όταν τον βρήκα, αποφάσισα να μην τον αφήσω ποτέ ξανά. Ο εαυτός μου δεν είναι τραίνο να τον αφήνω να ξεμακραίνει. Μαζί του θα ταξιδεύω μια ολόκληρη ζωή. Σε όποιον δεν αρέσει ο εαυτός μου ας πάρει το λεωφορείο ο φόβος μιας και το να πάρει   λεωφορείο ο πόθος αποκλείεται.

 

Η νευρικότητα σου με ερεθίζει, μου αρέσει όταν θυμώνεις. Μην παριστάνεις το θύμα. Το ξέρω ότι σου αρέσει ο ρόλος του θύματος.  Λίγο ουίσκι ακόμα; Το αλκοόλ είναι το τέλειο άλλοθι άλλωστε. Σου επιτρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Αποκαλύπτει την αλήθεια σου. Mου αρέσει όταν βάζεις τα χέρια σου πάνω μου. Είμαστε δυο γνώριμοι ξένοι. Σε ξέρω, με ξέρεις αλλά πάντα θα είμαστε δυο ξένοι. Το τσιγάρο μου κάηκε. Σειρά σου να καείς. Όλη νύχτα...