ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Αγαπάω πάρα πολύ την αδελφή μου, την θαυμάζω και θέλω να της πω ότι θα σκίσει στις πανελλαδικές εξετάσεις. :* :*

Αφου δεν σου αρεσει ο Μάλαμας, ουτε ο Θανασης, αφου βλέπεις ότι ειμαστε δυο διαφορετικοι κοσμοι, αφου δεν μπορεις να αντεξεις το ότι βλεπω ρεαλιστικα την ζωη, ωμα, αφου κατα κυριο λογο ΔΕΝ καταλαβαίνεις τι σου λεω, δεν μπορεις να μπεις στην τροχια της σκεψης μου (ουτε εγω στην δικη σου) ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΜΩΡΕ?? Και όχι, αυτά που εχεις δει στις ρομαντικες comedy ΔΕΝ ΙΣΧΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ...

Ειμαι 20 χρονων και απο το καλοκαιρι καθε μερα ποναω.. Εχω ενα προβλημα στην ουροδοχο κυστη και οι γιατροι δεν μπορουν να βρουν θεραπεια.. Εχω ξεχασει πως ειναι να μην πονας.. Διαβαζω συνεχεια στο ιντερνετ για εμπειριες αλλων ανθρωπων και απ' οτι φαινεται για τα επομενα 3-4 χρονια δεν θα δω βελτιωση. Μακαρι να μπορουσα να γυρισω το χρονο πισω..

Η ζωη μου ειν απαισια...

Πείτε μου πως τιθασεύεις τον πόνο της ψυχής?Πονάω πολύ και άγρια από μία κατάσταση που δεν περίμενα να νιώσω έτσι.Νόμιζα οτι το ελέγχω αλλά τελικά δεν ...προσπάθησα να το εκλογικεύσω το συναίσθημα αυτό του πόνου ,να απομυθοποίησω την κατάσταση αλλά δυστυχώς βλέπω ότι δεν τα καταφέρνω...είναι σαν να μου έχουν ξεριζώσει την καρδιά ,δεν παλεύεται αυτός ο πόνος που νιώθω από εχθές...δεν θέλω να σηκωθώ από το κρεβατι μου και περιμένω πως και πως να πάω στην δουλειά για να μην σκέφτομαι...βοήθεια

Βγήκα εχθές με έναν φίλο μου στο εξάρχεια. Παρόλο που δεν μου αρέσει ιδιαίτερα σαν περιοχή, μου άρεσε που σε κάθε γωνιά έβλεπες παρεούλες να κάθονται σε σκαλάκια και να μιλούν, τα μαγαζάκια γεμάτα φοιτητόκοσμο και γενικά υπήρχε στον αέρα μια αίσθηση ανεμελιάς και χαλαρότητας.

Είσαι τόσο μεγάλος, όσο ψηλή είναι η ψυχή σου. Δεν υπάρχουν επώνυμοι και ανώνυμοι άνθρωποι. Υπάρχουν μικροί και μεγάλοιΜικροί είναι αυτοί που φοβούνται να ζήσουν, γιατί βλέπουν τη ζωή ως διαρκή απειλή.Αγαπούν τους κανόνες, την τάξη, τις εντολές.Απεχθάνονται τις πρωτοβουλίες, τις ευθύνες, τις αλλαγές.Ολοι θέλουν να τους βλάψουν, ενώ οι ίδιοι είναι διαρκώς "θύματα της ανιδιοτέλειάς τους".Αγαπημένες εκφράσεις: Ζω ένα δράμα, έχω το μαλακομαγνήτη, γιατί σε μένα, για όλα φταίει ο/η/το.....Μεγάλοι είναι αυτοί που βλέπουν τη ζωή ως ταξίδι, ως διαρκή πρόκληση να ξεπεράσουν τα όριά τους.Αγαπούν την ελευθερία. Τη διεκδικούν για τους ίδιους και για τους άλλους.Παίρνουν πρωτοβουλία και αναλαμβάνουν την ευθύνη.Απεχθάνονται τους κανόνες, την κοινή λογική, την κοινή ηθική, τη μετριότητα.Οι άλλοι είναι γι αυτούς πεδίο έκφρασης, εξέλιξης, αυτοπραγμάτωσης.Αγαπημένες εκφράσεις: Μαθαίνουμε, τώρα, μαζί, δεν πειράζει, φύγαμε.Ολοι είμαστε εν δυνάμει Μεγάλοι. Η μικρότητα, η μικροπρέπεια, η κοντή θωριά είναι επιλογή μας

Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος και περιεκτικός.Τις προάλλες ήμασταν έξω μεγάλη παρέα και ήπιαμε αρκετά. Εγώ ειδικά μπορώ να πω πολύ. Γενικά είμαι άνθρωπος ήρεμος και δεν έχω σηκώσει χέρι ποτέ σε κανέναν. Σε κανέναν. Έλα όμως που εκείνο το βράδυ σήλωσα χέρι στη γυναίκα μου καθώς γυρνούσαμε στο σπίτι. Δε μιλάω για μπουνιές, αλλά χαστούκια και μάλιστα αρκετά. Βέβαια με απάντησε και αυτή σε χτυπήματα πολύ πιο δυνατά, χωρίς όμως να ανταποδώσω. Η έκρηξη μου οφείλεται σε περσινά της "κατορθώματα", τα οποία κρατούσα μέσα μου, αλλά απότι φαίνεται δεν άντεξα και βγήκαν τώρα. Ξέσπασα. Το μόνο εύκολο είναι να πείτε να χωρίσουμε, εφόσον το ήξερα από πέρσυ. Αλλά δεν είναι έτσι τα πράματα. Έχουμε ένα παιδάκι και συν τοις άλλοις την υπεραγαπάω και αυτή το ίδιο. Δεν είμαστε ούτε ένα ούτε δύο χρόνια μαζί. Εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη γυναίκα μου και το παιδί μου.Την άλλη μέρα συζητήσαμε ανθρώπινα και της εξέφρασα τη νροπή μου και την απογοήτευσή μου ως προς τον εαυτό μου. Κλάψαμε και οι δυο και φάνηκε να τα ξαναβρήκαμε.Απότ ο μυαλό μου όμως δε βγαίνει το ότι μπόρεσα και χτύπησα τον άνθρωπό μου. Αισθάνομαι θυμό απέναντι στον εαυτό μου.Ευπρόσδεκτα τα σχόλιά σας.

Ειναι καποιες μερες οι οποιες νιωθω λες και τα νευρα μου βαρανε κοκκινο! Τσαντιζομαι με τα παντα,μιλαω επιθετικα σχεδον σε ολους και οταν καποιος μου πει "γιατι μου μιλας ετσι" τους βγαζω και τρελους,σε φαση "δε μιλαω καπως". Παιδια πραγματικα σας το λεω δε το κανω επιτιδες μου βγαινει ασυναισθητα και μιλαω ετσι και οταν τους βγαζω τρελους γινομαι κωλοεγωιστρια και το αρνουμαι γιατι γινομαι μαλακο καιι με πιανουν τα νευρα μου που εχω αυτη τη συμπεριφορα χωρις καποιο συγκεκριμενο λογο. Γενικα ειμαι ομως συνεργασιμο ατομο,συνηθως ξεσπανε σε μενα . Αλλα καποιες μερες πραγματικα τρελενεται το κεφαλι μου. Ισως κανω μπαμ λογο τηων κακων συμπεριφορων πουχω λαβει εως σημερα η ειναι ορμονικο. Παντως οτι και αν ειναι παραδεχομαι πως εχω τυψεις με αυτη τη συμπεριφορα μου,και τωρα θυμωνω με αυτη μου τη δηλωση γιατι ειμαι τοσο δειλη γιατι το παραδεχομαι μονο ανωνυμα!

Μολις καταλαβα πως οι φιλοι μου δεν ειναι πραγματικοι φιλοι μου...