ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γιατί κάποια άτομα θέλουν να κάνουν ΜΌΝΟ ακριβά δώρα; δεν έχει καμία αξία πόσα ξοδεύεις! Νταξει θα μου πεις, και σε ποιόν δεν θα άρεζε ένα καλό κινητό ή μια ακριβή τσάντα που δεν έχεις τη δυνατότητα να την πάρεις αλλά νιώθεις υποχρεωμένος μετά! Γιατί εσύ δεν μπορείς να ανταποδώσεις! Και νιώθεις ότι δεν προσφέρεις όσο θα θελε ο άλλος! Και ας σου λέει ότι δεν χρειάζεται να ανταποδωσεις τα ίδια!

Κάποτε η Τετάρτες μου, μαζί σου ηταν μια ξεχωριστή μέρα, περίμενα να πάει 17.30 για να ρθω να σ αγκαλιάσω.....τώρα ειναι απλά άλλη μια καθημερινή, μια κοινή μέρα...Να σαι καλα κ χαρούμενη όπου και μ όποιον και να σαι.Λ.

Την αμαρτία μου θα την πω,με τον κολλητό μου δίναμε μάθημα το οποίο είναι αρκετά δύσκολο και κάναμε και ιδιαίτερα προκειμένου να το περάσουμε.Ειμαι σε φάση να διαβαζω επί 3 μέρες 7-8 ώρες σερι.Φτάνουμε να δώσουμε και πάω να κάτσω μπροστά από μια φίλη μου επειδή ήταν επίσης πολύ καλά διαβασμένη και σε περίπτωση που θελουμε να διασταυρώσουμε γνώμες.ο κολλητός μου δεν με άφησε για να κάτσει στη μέση και πίσω μου ώστε να του τα δείξω εγώ όλα και μου είπε να κάνω και μεγάλα γράμματα .Είχε κάνει διάβασμα του 2ωρου συνολικά,τα θέματα ήταν σχεδόν όλα από τις σημειώσεις και δεν τα έγραψε και δεν έκανα κίνηση να του τα δείξω αν και το 2ωρο μου ήρθε ακριβώς άλλα θα μπορούσα 2 λεπτά να του δείξω κάτι.Το μετανιωσα αργότερα δεν είχα ποτέ τέτοια κόμπλεξ ισα ισα πάντα του δείχνω αλλά αυτή την φορά νευριασα ήταν σαν κοροϊδία να κάθεσαι εσύ όλες αυτές τις μέρες να βλέπεις ταινίες να κοιμάσαι η οτιδήποτε άλλο ωστε να περιμένεις να βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα σε σημαντικό μάθημα που έδωσες λεφτά για να στο διδάξουν και να μην γράφεις ούτε τα βασικά που ήταν από μέσα

Λες τελικά να είναι όλα στο μυαλό μου? Πως γίνεται τη μια μέρα να νιώθω οτι υπάρχει κάτι ιδιαίτερο μεταξύ μας, και την άλλη να μη μου ρίχνεις ούτε μια ματιά? Δεν έχω ιδέα πως να σε πλησιάσω, πρέπει να το πάρω απόφαση. Ακόμα και να υπάρξει κάποια εξέληξη, δεν πιστεύω πως θα προχώραγε. Τόση αμηχανια και από τις δύο πλευρές δεν βγαίνει σε καλό....

Δεν ειμαι ούτε ο πιο όμορφος, ούτε ο πιο άσχημος. Ένας απλός καθημερινός 30ρης. Δεν αναφέρω αλλα χαρακτηριστικά γιατι κακά τα ψέμματα, στον κόσμο των gay dating apps, μονο στις φωτογραφιες στέκονται όλοι. Δεν μπορω να κατάλαβω όμως, γιατι απο αυτούς που μου αρέσουν και προσεγγίζω όλοι με απορρίπτουν. Όμορφοι, λιγότερο όμορφοι, νεότεροι, μεγαλύτεροι, συνομιληκοι. Απο την αλλη, γιατι τραβάω μονο το ενδιαφέρον σε πιτσιρίκια που ψάχνουν "χορηγό" ή άτομα με μια άλφα διαφορά ηλικίας που ψάχνουν ποιος θα τους γηροκομησει.Ξέρω πως παει το παιχνίδι. Αρέσεις σε αυτούς που δε σου αρέσουν και το αντίστροφο. Αλλα μια στο τόσο, ενα match ειναι δύσκολο να συμβεί;Κουράστηκα να ψάχνω. Δεν είμαστε όλοι τις ξεπετας. Αλλα πλέον φθειρομαι.Ευχαριστω όσους διάβασαν όσα απλά ήθελα να βγάλω απο μέσα μου.

Μου λείπει η φιλη μου! Θελω τοσο πολυ να μιλησουμε αλλα φοβαμαι πως ειναι άδικος κόπος.. γιατι γίναμε ετσι ;;;

Η μαμα του αντρα μου εχει Αλτσχαιμερ, τοσο απλο, τοσο συγκλονιστικο! Ζει μακρια μας. Η εξελιξη της νοσου ειναι τρομακτικη. Οι ευθυνες ολες, αναγκαστικα, εχουν πεσει στην αδερφη του! Ο αντρας μου εχει μια τρομερη αρνηση και δεν δυναται να διαχειριστει αυτην την κατασταση. Ενω τρεφει μια τρελη αδυναμια και αγαπη, αρνειται σθεναρα να παει κοντα της. Νιωθω τοσο πολυ ασχημα και γι αυτον και για την μαμα του, μια γυναικα τοσο δραστηρια και δυναμικη. Προσπαθω να τον πεισω μα δεν εισακουομαι! Φοβαμαι να τον πιεσω, φοβαμαι μην παθει τιποτα, τρεμω! Εχω απογοητευτει, ελπιζω να βρει την δυναμη και το κουραγιο να δει την κατασταση καταματα, δυνατος!

Καλυτερα περναω και ικανοποιουμαι μονος μου παρα με καποια γυναικα.

Οχι αλλα μικρα που κλαιγονται για το οτι δεν εχουν σχεση, δεν εχουν κανει σεξ, θα ειναι παντα μονοι κλπ ελεος!

Τι ευτυχία! Αν ήταν και στην αγκαλιά σου δεν θα γινόταν καλύτερα...