Προσπαθώ να καταλάβω τι γίνεται μέσα στο μυαλό μου αλλά δεν μπορώ.Έπιασα τον εαυτό μου να ελκύεται από την όψη μιας γυναίκας,κάτι που γίνεται πρώτη φορά στα 19 χρόνια ζωής μου.Δεν έχω πάθος,αλλά τρυφερότητα,και λόγω της καλλιτεχνικής μου φύσης πάντα θαύμαζα το γυναικείο σώμα.Σκέφτηκα ότι την φιλάω,την αγκαλιάζω,την χαιδεύω και χαμογέλασα,μου φάνηκε όμορφο.Ο κόσμος είναι ζούγκλα εκεί έξω,αποκλείεται να βρω κάποια που να σκέφτεται το ίδιο με εμένα,όλοι θα το πάνε στο σεξουαλικό,αλλά δεν πάει έτσι,δεν είναι μόνο αυτό,είναι και η ανάγκη της συντροφικότητας που χρειάζεται κάθε άνθρωπος...Ορίστε εξομολογήθηκα,ήδη φοβάμαι για το τι σχόλια θα διαβάσω.