ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Αυτος στα 30, εγω 24 και εχουμε ενα κοριτσακι 3 χρονων. Αυτος εργαζετε κι εγω σπουδαζω και εργαζομαι καποιες ωρες οποτε ειμαστε μια χαρα οικονομικα. Τις τελευταιες μερες ο συζυγος μου γυρναει απο τη δουλεια με πολλα νευρα αποψε ομως που γυρισε ηταν χειροτερα απο καθε αλλη φορα. Μου εχει πει τους λογους που γυρναει με νευρα και τον καταλαβαινω. Μπορω να προσπαθησω επισης να καταλαβω οτι δεν θελει να του μιλαω ή να τον αγγιζω οταν ειναι εξαλλος (εξαλλου μετα απο λιγη ωρα που καθομαστε μαζι του περναει). Αυτο που δεν μπορω να δικαιολογησω με τιποτα ομως ειναι πως αποψε νευριασε με το κοριτσακι μας που τον ειδε να μπαινει στο σπιτι και ετρεξε για αγκαλια. Πριν προλαβει να τον φτασει το παιδι μου φωναξε να το μαζεψω και οτι δεν θελει κανεναν, δεν μας αντεχει.. Περασε ενα 3ωρο απο αυτο το συμβαν και ηρθε και μου ζητησε συγνωμη, με πηρε αγκαλια και με φιλουσε συνεχεια.. Ομως δεν μπορω να ξεχασω τον τροπο με τον οποιο κοιταξε το παιδι μας.. Γιατι; απλα γιατι; Φαινεται οτι μας αγαπαει και μας θελει ποτε δεν εδειξε το αντιθετο μονο αποψε.. Αν μπορειτε πειτε μου κι εσεις τις γνωμες σας και τι μπορω να κανω, να συζητησω μαζι του τα οσα σκεφτομαι; Ευχαριστω...

Ζηλευει παρα πολυ δε ξερω τι να κανω βγαζει τρομερες ιστοριες και εγω βαρεθηκα να τον συγχωρω καθε φορα που μου ζηταει να χωρισουμε από ζηλια και τα παιρνει όλα πισω

Το αγόρι μου είναι παθολογικά ζηλιάρης! Πραγματικά ώρες ώρες δεν μπορώ να καταλάβω καν τον τρόπο σκέψης του. Για παράδειγμα,μπορεί να του λέω το πρόγραμμα της ημέρας μου ή κάτι που διαπίστωσα/έμαθα/έπαθα κλπ και να κάνει διάφορους συνειρμούς και να καταλήγει ότι τον απατάω! Δεν θέλει να βγαίνω ούτε μία απλή βόλτα,ούτε έναν απλό καφέ,με έχει απομακρύνει από τις φίλες μου,δεν θέλει καν να μιλάω σε αγόρια.Η μόνη μου έξοδος εκτός της σχολής μου είναι το σούπερ μάρκετ και όταν μία στο τόσο πάω να ψωνίσω κάτι για εμένα (ρούχα, παπούτσια κλπ) στα οποία όμως βάζει όριο χρόνου και τις προϋποθέσεις ότι κάθε τόσο θα του αναφέρω τι κάνω και αυτά που θα αγοράσω θα είναι όπως τα θέλει εκείνος. Δεν θέλει να βάφομαι,να ντύνομαι όμορφα,ότι πιο φαρδύ σε ρούχο τόσο καλύτερο γι'αυτόν,όταν μιλάω στο τηλέφωνο πρέπει να του στέλνω μήνυμα εκείνη τη στιγμή με ποιον μιλάω και ακόμα κι αν είναι άτομο από την οικογένειά μου δεν με πιστεύει και νομίζει πως μιλάω με άλλον, ελέγχει το πρόγραμμα της σχολής μου γιατί νομίζει πως θα του πω ψέματα ότι έχω μάθημα και θα πάω για καφέ, ανακατεύεται ακόμα και το τι βρακί θα φορέσω (κυριολεκτικά όμως) ακόμα και φωτογραφίες μου ζητά να του στέλνω (ζούμε από απόσταση λόγω σχολών) για να δει ότι δεν έχω βαφτεί και ότι δεν έχω φορέσει καμιά φούστα ή καμιά μπλούζα ανοιχτή! Έλεος δηλαδή, βαρέθηκα! Και ούτε καν του έχω δώσει δικαιώματα! Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι μου τρώει την ίδια μου τη ζωή,τα φοιτητικά μου χρόνια,τη νεότητα μου! Είμαι από τα 17 μαζί του και δεν έχω βιώσει τίποτα! Και τώρα που είμαι 20 νιώθω μίζερη με την καθημερινότητα μου να είναι σπίτι-σχολή, σχολή-σπίτι και πάλι τα ίδια! Θα τον άφηνα αλλά έχω αισθήματα γι'αυτόν και δεν μπορώ!

Συγκατοικησαμε.Το σπίτι από παππουδογιαγια ,πέρασε στους γονεις του καλου μου ,το αγορασαν εξ'ολοκλήρου και μας πρότειναν να μην μεινουμε σε ενοίκιο και να μείνουμε σε αυτό.Και δεχθήκαμε(τα ζωα).Το μεγάλο πρόβλημα :ζήτησαν από τον σύντροφό μου και τον αδερφό του να διαλέξουν τα σπίτια.Δυστυχώς αυτό που μένουμε το διάλεξε ο αδερφός του συντρόφου μου .Ο σύντροφος μου διάλεξε το πατρικό του(μενουν στο πατρικό του,οι γονείς του και ο αδερφός τού ).Και ρωταω:2 αγόρια , το ένα 30 ετών , το άλλο 20κατι ετών.Ο σύντροφος μου (30 ετών ) με τη δουλειά του ,σχέση πολλα χρονιά πριν τη συγκατοίκηση ,εχει κάνει ένα κύκλο. Ο άλλος να βγάλει σχολή ,στρατό και να βρει δουλειά. Γιατί κανείς τους ,δεν έχει τη λογική να πει :Παιδί μου πάρε εσύ αυτό το σπίτι και σιγά σιγά το φτιάχνετε γιατί έχεις κάνει τον κύκλο σου , έχεις δουλειά , έχεις σχέση και μπορείς να μπεις στο σπίτι και να μην ξανά αλλάξεις σπίτι???Τόσο δύσκολο ρε γαμωτο? ???ΓΙατί να φτιάξω ένα σπίτι που δεν θα μείνω? ??Δεν είναι χάλι ,αλλα έχει προβλήματα μπάζει αέρα, είναι ψηλά σε όροφο και δε μπορώ να πάρω ένα έπιπλο η μια καινούρια συσκευή ηλεκτρική γιατί που να πληρώσω ανυψωτικο???Και κυρίως το άλλο:και οι 2 γονείς του συνταξιούχοι και δε βοήθησαν στο σπίτι.Όλο και όλο μια κουζίνα και μια τηλεόρασή. Και οι δικοί μου:κουρτίνες, κουρτινοξυλα ,έπιπλα, καναπέδες χαλιά,καλύμματα ...Και θα είχαν πάρει και άλλα αν εγω δεν αρνιομουνα....Και τώρα που χάλασε η μια καρέκλα της κουζίνας χτυπάω τον κεφάλι μου στον τοίχο...Με παρακαλούσε να μου πάρει τραπεζι και εγώ το έπαιζα βαρύ πεπόνι...Καλά να πάθω Τώρα....Υ.Γ:ο δικός μου ,μου απαντάει "ναι αλλά μας βάλανε το σπιτι"και τσιριζω πιο πολύ...Δεν το βάλανε για μένα. ..Εγώ πες σήμερα είμαι, αύριο δεν είμαι.Που ακόμα και αν χωρίζαμε εσένα το σπίτι θα σου έμενε. Ενώ Τώρα θα πρέπει να γίνουν 3 μετακομίσεις :ο αδερφός του εδώ ,εμείς στο πατρικό του και οι γονείς του αλλού, όπου πάνε....Ευχαριστώ για το χρόνο σας ,να το διαβασετε

Αγάπη μου, σ αγαπώ περισσότερο απο όσο αφήνω να δεις, όταν εσύ δεν είσαι καλά δεν είμαι κι εγώ.Σ αγαπώ, βαθιά,αντρικά, ειλικρινά, ανόθευτα.

Τι μπορεις να κανεις για να απαλλαγεις απο επιμονες σκεψεις που μονο κακο σου προκαλουν? Το συζητας μεχρι να το εξαντλησεις και να βαρεθεις να λες γι αυτο (αν βαρεθεις) ή το αγνοεις και κανεις σα να μην εγινε ποτε-να μην ακουσες τιποτα-να μην ειδες τιποτα μεχρι να σε φανε οι σκεψεις σου και να μην εχεις κουραγιο να ξανασκεφτεις το θεμα? Ποια ειναι η δικη σας τεχνικη? Οι δικες μου πλεον δεν πιανουν και κουραστηκα να βασανιζομαι αλλα δεν βρισκω το διακοπτη on/off. (Το τρεξιμο δεν ειναι εφικτη λυση στην προκειμενη)

Δύο λέξεις. Άπειρες σκέψεις.

Ενομολογουμαι οτι σημερα βγηκα με το φιλο μου στο Γκαζι και αρχισαμε να φλερταρουμε οποια γυναικα επεφτε στο δρομο μας... Πραγματικα νιωσαμε υπεροχα γιατι ειχαμε και την καταλληλη αντιμετωπιση απ τις γυναικες. Προσεχτε να φλερταρουμε ειπα οχι να τη πεφτουμε... Το φλερτ αυτα τα δυο τρια λογακια τα ομορφα που θα πεις και μετα θα σταματησεις και σας πληροφορω δεν ανταλαξαμε κανενα τηλεφωνο απλα θελαμε να κανουμε το κοσμο χαρουμενο και να λεμε στις περισσοτερες γυναικες ποσο ομορφες ηταν... ;-)

δεν ειμαι αναισθητη τελικα...Περαστικα μου

Ειμαι 19 και δεν εχω βγει ποτε κανονικό ραντεβού!!!;;;