Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Ζηλευει παρα πολυ δε ξερω τι να κανω βγαζει τρομερες ιστοριες και εγω βαρεθηκα να τον συγχωρω καθε φορα που μου ζηταει να χωρισουμε από ζηλια και τα παιρνει όλα πισω
Γεια σας. Είμαι 27 χρονων δεμ ηξερα που πρεπει να μιλησω.. πλεον δεν ξερω βασικα κ τι να κανω. Ο πατερας μου ειναι αλκοολικος εγω άργησα να το καταλαβω για χρονια πιστευα πως απλα έπινε κανένα ποτήρι παρα πανω ισως και η συμπεριφορά του ηταν πιο χαλαρή.. ελλειπα και για σπουδες και καπως ετσι περασε ο καιρός. Ντρεπομε να παω με τους φιλους μου στο μαγαζι τπυ για καφε η ποτο μην τους πει την οποιαδήποτε χαζομαρα και τους κανει να νοιώσουν ασχημα. Πολλες φορες με εχει κανει ρεζίλι στους φιλους μου. Δεν εμφανιζω κανεναν σε αυτον. Τα βράδυα ερχεται σπιτι βρίζει φωναζει του φταίνε ολα ενω παράλληλα αυτος ειναι το θυμα και ο αγιος και εμεις οι κακοί. Την επομενη μερα φυσικα δεν θυμαται τπτ και μας κατηγορει οτι του λεμε ψεματα μεχρι και οτι του Ρίχνουμε φαρμακα και οτι θα παει να κανει εξετασεις αιματος για να το αποδείξει.. μια μερα πριν λιγο καιρο γυρισε τοσο μεθυσμενος που αυτα που εκανε δεν περιγραφονται με λογια. Ημουν με μια φιλη μου κατω απο το σπιτι και έπεφτε μπροστα της δεν μπορουσε ουτε να σταθει στα ποδια του και διαφορα αλλα δεν εχω ξανα ντραπει περισσοτερο στην ζωη μου... δεν ξερω τι να κανω πραγματικα...
Δεν έχω δώσει δικαιώματα, ούτε απαντώ στο τηλέφωνο, ούτε στα μηνύματα και όμως .............ο ενοχλητικός γνωστός μου (ούτε καν φίλος) που επιδιώκει κάτι, μια δεκαετία μικρότερος, επιμένει να τηλεφωνεί. Δυστυχώς πιστεύω ότι αυτοί που επιμένουν είναι μεγάλα ψώνια.....προκαλούν προβλήματα στη ζωή των άλλων. Ας μην το ξανακάνει, νευριάζω τόοοοοοοοσο πολύ.
Ένα από τα χειρότερα πράγματα στον κόσμο είναι να σου λέει ψέματα μέχρι τελευταίας στιγμή κάποιος που του φέρθηκες με τον καλύτερο τρόπο.Μετά συνειδητοποιείς ότι γενικά σε είχε χαμηλά και δεν θυμώνεις με το άλλο άτομο, αλλά μαζί σου. Πώς στο διάολο επέτρεψα στον οποιονδήποτε να μου φερθεί έτσι; Πώς τον άφησα να με κάνει κουρέλι; Να χάσω την πίστη μου σε μένα.Πρέπει να τα βρω με τον εαυτό μου. Μόνο κακό μου έκανε αυτή η ιστορία.
Ο πρώτος μήνας , άντε και ο δεύτερος θα είναι δύσκολος αλλά μετά θα το πάρω απόφαση και θα τα καταφέρω. Έχω περάσει και χειρότερα. Θα το ξεπεράσω κι αυτό και μάλιστα με τον σωστό τρόπο. Θα γίνω ο παλιός καλός μου εαυτός, με αυτόν που πέρναγα καλά. Ή μάλλον όχι, θα γίνω καλύτερη. Αλλά τώρα ας βουλιάξω λίγο στα σκ@τ@.
όλοι λέμε πόσο άσχημες έχουν γίνει οι ανθρώπινες σχέσεις...και τί κάνουμε γι αυτό; προτιμούμε να κοιτάμε τον εαυτό μας μόνο και να αδιαφορούμε για τους άλλους...να αποφεύγουμε την ειλικρίνεια..να έχουμε απλά εμπειρίες ανούσιες...χωρις ίχνος ουσιαστικής επαφής και συναισθημάτων. η σαρκική απόλαυση δεν θα πάψει ποτέ. χορτασμένοι δε θα νιώσουμε ποτε. μήπως όμως να προσπαθήσουμε να νιώσουμε ευτυχισμένοι;
Τα πράγματα τελεικα στη ζωή δεν είναι τόσο ρόδινα,τον τελευταίο καιρό βλέπω τα πεθερικά μου και μου έρχεται να κάνω εμετό...η λέξη ελεεινή είναι πολύ μικρή για να τους χαρακτήρισω...δεν τους ενδιαφέρει τοιποτα στον κόσμο παρά να τρώνε τα χρήματα του άντρα μου και να μην βιάζονται αν εμείς θα έχουμε να δώσουμε γάλα στο παιδί μας( τρόπος του λέγειν) έχω αγανάκτηση και περισσότερο να βλέπω τον άντρα μου να τους κάνει όλα τα χατήρια σαν να είναι μικρά παιδια.....το κακό όμως είναι ότι δεν μπορώ να επέμβω γιατί είναι η οικογένεια του...με πληγώνει αφάνταστα όταν πάμε το παιδί να το δούνε και βλέπω σαν μια στάση εναισθησιας λες και το παιδί είναι του γείτονα τι να πω σε τι κοινωνία ζούμε άντε εμένα μπορεί να μην με γουστάρουν γιατί μπήκα εμπόδιο στα συμφέροντα τους αλλά το παιδί τι φταίει;;;;; ποσό με πνίγη το άδικο πραγματικά τους μισό