Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Να μου έχει κάνει τα μύρια όσα και να κοιμάται γαλήνιος και χαρούμενος. Κι εγώ να νιώθω νεκρωμένη, να είμαι άυπνη και να μην μπορώ να κοιμηθώ από την στεναχώρια μου. Γιατί να είμαι τόσο χάπατο;
Μια και τεσσερα λεπτα το βραδυ και εγω ονειρευομαι να φτιαξω να φαω πατατες τηγανητες με μαγιονεζα βλεποντας σειρες.Οι απο πανω πηδιουνται. Great. Just great.
Γιατί να σε αγαπάω τόσο δυνατά; Δεν θα με πείραζαν τόσο αυτά που κάνεις. Δεν έπρεπε να σε ερωτευτώ, δεν έπρεπε. Στους δύο μήνες, εκεί ακριβώς, εκεί που άρχιζα να δενόμουν να αρχίσω να τρέχω. Πονάει πολύ αλλά κάποια στιγμή θα περάσει. Ο έρωτάς μου για σένα μακάρι να περάσει. Είσαι κακός άνθρωπος.
Σε αυτήν την χώρα πιστεύουμε τους ψεύτες και αυτούς που μας λένε την αλήθεια και την γράφουμε εδώ μέσα ΔΕΝ μας πιστεύουν... Ναι ειμαι εγώ αυτός που είχε γραφψει την εξομολόγηση για το δημόσιο νοσοκομείο και ότι για να σωθεί η αδελφή μου αναγκαστικά να την πάω σε ιδιωτικό. Μερικοί με είπαν βλαμμένο... Ετσι μιλούν και στην εργασία τους και οι περισσότεροι νοσηλευτές χαριεντίζονται μεταξύ τους. Αν δεν έχεις μαζί σου το φακελάκι ή μαλλον καλύτερα την περίφημη ΦΑΚΕΛΑΡΑ απλά σε προσπερνούν. Εγώ δεν ειμαι ανώριμος τελικά. Πρέπει να μάθετε να ξεχωρίζετε τις αληθινές εξομολογήσεις απο τις ψεύτικες...και όχι να γραφει ένας μια εικασία και μετά να αλλάζετε γνώμη επειδή ακριβώς το έγραψε ο τάδε... Εγώ ακόμα και μήνυση έπρεπε να κάνω στο εν λόγω νοσοκομείο και δεν την έχω κάνει ακόμα...
Χωρισα με το αγορι μου υστερα απο 4μιση χρονια σχεσης... δεν αντεχα αλλο να δουλευει νυχτα..δεν τον γνωρισα ετσι και πια δεν υπαρχει σοβαρος οικονομικός λογος να συνεχίζει να πηγαίνει.. βασικη δουλεια εχει και παιρνει πολυ καλα λεφτα για τν εποχη μας μαλιστα.. εκανα υπομονη παρολο π ημουν κάθετη μεχρι να διευθετησει καποια σοβαρα οικονομικα προβληματα π ειχε.. πια ομως ολα ειναι καλα.. δεν βρισκω τον λογο να συνεχιζει να κανει κατι π εμενα με πληγωνει.. εχουν περασει 3 μέρες απο τοτε και ειναι ακομα αφαντος.. τοσο πολυ δεν αξιζα γι αυτον να παρατησει τη δουλεια αυτη και να ερθει κοντα μου; ελεγε πως ειμαι η ζωη του.. πως μου το δειχνει λοιπον; αυτο ηταν; αυτη με διαλυει...