ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

οταν μου λεει η κολλητη μου γενικα οτι της αρεσει το στοματικο σε αγορι κλπ και μια αλλη φιλη μου το ιδιο και γενικα οταν μου περιγραφουν εντονα διαφορες συνευρεσεις τους με αγορια νιωθω περιεργα γιατι εγω πχ οκ τις ακουω κλπ αλλα εγω προσωπικα δεν μπορω να μιλησω για τοσο προσωπικα θεματα τοσο ανοιχτα οσο αυτες... και δεν ξερω αν ειμαι περιεργη ή οτιδηποτε.. ισως και πουριτανη... αλλα δεν μαρεσει να ξερουν τις προσωπικες μου στιγμες με καποιον... το θεωρω καπως ανουσιο και χαζο.. δεν βρισκω νοημα στο να το λες κ δεν ειναι οτι ειμαι η μονη που εχουν να πω οτι οκ θελουν να μου ανοιχτουν για αυτα και θα τις ακουσω/στηριξω αλλα γενικα θελουν να το λενε.. ειδικα η κολλητη μου που κανε κ πρωτη φορα με καποιον ηταν υπερβολικοι στο να λεει λεπτομερειες για το κρεβατι και αυτα.. δεν ηθελα να τα ακουω.. δεν καταλαβαινα γιατι να μιλησει τοσο για αυτα που εκανε με τον αλλον.. υποθετω εχουμε διαφορετικες αποψεις πανω σε αυτα τα θεματα.. αλλα δεν θελω κ να σκεφτομαι στενομυαλα αλλα δεν μου βγαινει απλως.. εγω δεν ειμαι ετσι και δεν θα μ'αρεσε να ξερεις κανεις τιποτα προσωπικο μου..αυτο..

Εσενα περιμενω να πιστεψω σε μας. Εσυ θα με διαλεξεις πρωτος για ανθρωπο σου. Δεν ειναι ηττοπαθεια ουτε εγωκεντρισμος. Ειναι αποδοχη. Μια μεγαλη αγκαλια που σε περιμενει.

Να κάνω τρύπα στη γλώσσα αλλά φοβάμαι. ..έχετε καμία εμπειρία?

με φιλότιμο κι όχι του αέρακι εγώ θα παλέψω για μας.

Κάτι τέτοιες ώρες το contrast του επιτυχημένου επαγγελματία με την πλήρως αποτυχημένη προσωπική ζωή αναπτύσσεται σε πλήρη εξέλιξη... Και τελικά πονάει πολύ όσο δυνατός και να δείχνω... Τσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά...

Δεν με έχει αγαπήσει κανένας.

Αντιμετωπιζω εδω και αρκετο καιρο προβλημα με τα χερια μου.Ειναι συνεχως ιδρωμενα(χωρις να αγχωνομαι ή οτιδηποτε αλλο) και η αληθεια ειναι πως νιωθω αβολα σχεδον καθε μερα που μου κανουν χειραψια.Δεν ξερω τι να κανω πλεον.Εχω δοκιμασει ολες τις θεραπειες και τιποτα..

Να σας πω τι δεν μπορω να καταλαβω? Το "μου τελειωσε". Μετα το "με κανεις οτι θες".Μετα το "εισαι οτι καλυτερο μου εχει συμβει"Aυτο δεν μπορω να καταλαβω.

ξέρω ότι δεν είσαι εδώ όταν είμαστε μαζί, όταν δεν είμαστε μαζί και γενικά. Δεν είναι κάτι συγκεκριμένο , είναι πολλά και τίποτα που το προδίδουν. Γιατί να είσαι μαζί μου αφού δεν είσαι εδώ? Τελικά φευγώ εγώ γιατί δεν το αντέχω αυτό ....αλλά είμαι ακόμα εδώ

Αραγε εσεις νιωθετε ευτυχισμενοι η εστω χαρουμενοι? εισαστε ευγνωμων για οσα εχετε στη ζωη σας?Παρατηρω οτι ο κοσμος δεν ειναι χαρουμενος και ας εχει καλυψει ενα μεγαλο μερος απο τις αναγκες του ειτε αυτες ειναι υλικες ειτε ψυχικες..Ολοι εχουν τους στοχους τους..βλεπεις να τους πετυχαινουν και ομως παλι δεν ειναι αρκετοι γι'αυτους...παλι νιωθουν "μικροι" και θλιμμενοι...και μολις μπει το "τικ" στη λιστα παμε για τον επομενο στοχο και τον επομενο...Που ειναι ομως η χαρα που θα επρεπε να νιωσουν με την ολοκληρωση του εργου τους;που ειναι η ευτυχια? μονο στη διαδικασια?Ποσο δυσκολο ειναι στις μερες μας να νιωθουμε ευτυχισμενοι?Σε τριτες χωρες οι ανθρωποι υποφερουν μη εχοντας τα βασικα και ομως τους βλεπεις με ενα τεραστιο χαμογελο...και σκεφτομαι" μα πως γινεται αυτο? δεν ξερουν αν θα εχουν νερο αυριο και ομως χαιρονται"Λετε να ειναι η αγνοια στον δυτικο τροπο ζωης?Οσα περισσοτερα εχουμε τοσο λιγοτερο ικανοποιουμαστε...δεν εκτιμουμε την υγεια μας παρα μονο αν πεσουμε στο κρεβατι...ειναι οντως αχαριστια ολο αυτο ή τα πραγματικα μας θελω που καταπιεζονται πισω απο την "λιστα";Νομιζω πως οι περισσοτεροι δεν γνωριζουμε τον σκοπο της ζωης μας...δεν κανουμε αυτο που πραγματικα αγαπαμε για χ,ψ λογους...πολλοι δεν θα ανακαλυψουν ποτε τον σκοπο τους...Απωθημενα παντου ανημποροι να τα ικανοποιησουμε...ετσι λοιπον γεμιζουμε τις ζωες μας με χιλιες δυο ανουσιες πραξεις χωρις να ψαχνουμε για την ουσια που θα μας γεμιζε πραγματικα...Θαυμαζω τους ανθρωπους που εχουν καταλαβει κατι παρα πανω σε αυτο το θεμα και εχουν να σου δωσουν συμβουλες...ειναι σπανιοι βεβαια δεν τους συναντας ευκολα...Δεν ειναι τυχαιο που οι βουδιστες ειναι κατι σαν γκουρου της ζωης και ζουνε ευτυχισμενοι με ελαχιστη υλη και ομως τοσο ηρεμοι και ισορροπημενοι στην ψυχη..υ.γΔεν αναζητω φιλοσοφικες συζητησεις περι ανεμων και υδατων αλλα η πραγματικοτητα ειναι θλιβερη στον τομεα της πραγματικης ευτυχιας...