Να σας πω και τη δική μου ιστορία. Από το ίδιο νησί, σπουδές Θεσσαλονίκη μαζί, όπου και τα φτιάχνουμε, αν και σπουδάζουμε σε άλλα Τμήματα, μεταπτυχιακό Αγγλία μαζί ο καθένας στο αντικείμενό του, όλα μαζί. Σύνολο σχέσης 6,5/7 χρόνια. Πάνω-κάτω 5 χρόνια συγκατοίκηση Σαλόνικα κι έξω. Το τέλειο ζευγάρι, έλεγαν όλοι, από το νησί περίμεναν γάμο, όλα τέλεια. Ώσπου την κάνει ένα καλοκαίρι και με αφορμή ένα συνέδριο στη Θεσσαλονίκη πάει και βρίσκει ένα πρώην, μουσικό. Ούτε το ενοίκιο πως θα το έβγαζα Αγγλία την ενδιέφερε, ούτε τίποτα. Τίποτα μιλάμε, ούτε στο τηλέφωνο δεν απάνταγε. Τον πάει αμέσως στο νησί και περνάνε το καλοκαίρι ζάχαρη. Να δέχομαι όλα τα τηλεφωνήματα από συγγενείς και φίλους που δεν πίστευαν στα μάτια τους και επί μήνες να είμαι στα πατώματα, να μην ξέρω τι να κάνω με το ενοίκιο και να αναγκάζομαι να μετακομίσω στου διαόλου τη μάνα σε μια τρύπα για να τα βγάλω πέρα. Να έρχεται ο κολλητός μου από το σχολείο να με βοηθήσει στη μετακόμιση. Και, όμως, συμβαίνουν αυτά παίδες. Και όχι, δεν ήμουν ο πανίβλακας που δεν καταλάβαινε τίποτα. Trust me. By the way, χώρισε με τον τύπο. Στο νησί δεν έχω ξαναπάει, παρά μόνο για λίγες μέρες για να δω τη μάνα μου. Την άλλη δεν θέλω να τη δω ούτε ζωγραφιστή.