ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Και αναρωτιέμαι, ύστερα από έντονο καυγά, αν τελικά το άξιζε 2 ευκαιρία το πράγμα ή έχασα τον καιρό μου τζάμπα..;;

Κωνσταντίνε τι θα κάνω με την κατάσταση μας ? Δεν μπορώ να το δεχτώ ότι δεν γίνεται λόγω συνθηκών ? Το ξέρω ότι σε πονάει και εσένα και ότι έμμεσα το έχουμε συμφωνήσει,αλλά δεν αντέχω άλλο σε θέλω δεν μπορώ να σε ξεπεράσω! Ούτε η απόσταση δεν μας βοήθησε. Τώρα όμως που ξέρω ότι είμαστε στην ίδια πόλη δεν το αντέχω, από την μία θέλω τόσο πολύ να φύγω, να εξαφανιστώ από την άλλη το μόνο που θέλω είναι να χτυπήσει η πόρτα, να είσαι εσύ και να με κλείσεις στην αγκαλιά σου....

Δε θελει ούτε γεια πλεον..κάνει σαν να μην υπάρχω, αλλά δεν αντέχω να μην τον βλεπω, να μη μιλάμε. Δεν καταλαβαίνω τι μπορει να επαθε..μυγα τον τσιμπησε;; Αυτή η επικοινωνία και το πάθος τόσο εύκολα διαγράφονται; Εγώ τον θέλω ακόμη, ενώ αυτός θα περνάει το ωραίο του καλοκαίρι...

Ειμαι σε σχέση 5 χρόνια...μια "φυσιολογικη" και ηρεμη σχέση με τα πανω κ τα κατω της...!!! Αν και το σεξ μου αρέσει πάρα πολυ γενικα κ ειδικά με τον σύντροφο !!! Τον τελευταίο χρονο η συχνοτητα του εχει μειωθεί (τραγικα για εμενα) στην μια με δυο φορες το μηνα! Το εχω συζήτησει ήδη δυο φορες μαζι του χωρις καποιο αποτελεσμα! Και πλεον εχω αρχισει να σκεφτομαι τα δικα μου ασχημα σεναρια οχι περι κερατου θεωρω πως κατι τετοιο δεν παιζει κατα 90% αλλα περι βαρεμαρας συνηθειας κλπ...Πως πιστευετε οτι εγω μπορω να το αλλαξω η να το συζητησω εκ νεου μαζι του?? Τι να τ πω???

Δεν μου αρέσει που είμαι μόνη στην ταράτσα και περιμένω να δω το φεγγάρι..το μισώ!!!Μου λείπεις τόσο πολυ..Αχ και να γινόταν ένα θαύμα να ερχόσουν με 2 ποταρες,αγκαλιά και να μου έλεγες

Και το αγορι μου ακομα δινει πανελληνιες...Ειμαστε 4 χρονια μαζι απο τοτε που τελειωσαμε το σχολειο.Ζηλευει,ειναι απογοητευμενος,στο τηλ πια δεν εχουμε τι να πουμε...Εγω θελω να παρω το πτυχιο μου τωρα να ζησω νεες εμπειριες να αλλαξω,να βρω τον αληθινο εαυτο μου,να παω εξωτερικο,να ταξιδεψω,να γνωρισω κοσμο...Δεν θελω αλλο αυτην την μιζερια.Εχω γινει ιδια με αυτον και δεν ειμαι πια αυτο που ημουν,δεν κανουμε τιποτα μαζι.Ουτε ερωτευμενοι ειμαστε ,απλα αγαπιομαστε.Και καθομαι σε αυτην την ασκοπη ρουτινα καταθλιψης.Τι κανω;

Η μανα μου θελει να με στειλει βουλγαρια για σπουδες

Να στείλεις να μου πεις "Σε θέλω", να σου πω "κι εγώ"... Να περάσω από εκεί για λίγο,να μου δώσεις το φιλί που χρειάζομαι.

Δεν μου αρέσει που είμαι μόνη στην ταράτσα και περιμένω να δω το φεγγάρι..το μισώ!!!Μου λείπεις τόσο πολυ..Αχ και να γινόταν ένα θαύμα να ερχόσουν με 2 ποταρες,αγκαλιά και να μου έλεγες

Κυρίως από άντρες, γιατί εμείς αντιμετωπίζουμε συνήθως αυτό το πρόβλημα.Μάγκα μου, η λύση είναι μία.Γράψτην κανονικά την κάρχια!Ας πάει να βρει τον γκόμενο να της κάνει τον ταξιτζή, να του στέλνει όταν δεν έχει με ποιον άλλον να μιλήσει, να την βοηθάει στα προβλήματα της.Ανάγκασε την να βάλει το μυαλό της να δουλέψει, να καταλάβει οτι αυτό που κάνει σε πονάει και σε εκνευρίζει.Έχει συμβεί σε όλους μας, πρέπει να μαθαίνουμε απ' τα λάθη μας.